2006/BURSA

 

ÖNSÖZ

            Bursa dağcılık tarihi adlı bu çalışma, dağcılığın sembolü olan ip ve kazmanın emniyet aracı olarak kullanıldığı tarihten başlayarak hazırlanmıştır.

            Ülkemizde birçok spor dalında, doyurucu nitelikte tarihsel geçmişi anlatan bir çalışmaya rastlamak, pek mümkün değildir. İl bazında ise herhangi bir spor dalının tarihçesinin yazıldığının örneği Türkiye de yoktur.

            Eski sporcuların anılarında kalan çeşitli olayların genç sporculara anlatılması gerektiği konusunda birçok insan hem fikirdir. Ancak; kişilere özgü anılar çoğunlukla ya parça parça hatırlanır, yada objektif olmaz.

            Yapılan bu çalışma dağcılığın Bursa’da başladığı dönemin öncesinde dünyada ve Türkiye’de dağcılık adına nelerin yapıldığının çok kısa bir özeti ile başlatılmıştır. Bunun amacı, dağcılığın geçirdiği evreleri okuyucuya kavratmaktır.

            Bu çalışma, katkı sağlayan kişilerin anı ve bu anılarla ilgili belgelerine dayanmaktadır. Belgelendirilmemiş yada başka bir kanıtla ortaya konamamış iddialar çalışmada konu edilmemiştir.

            Olabildiği kadarıyla özet yazılmaya çalışılan Bursa Dağcılık Tarihi adlı bu çalışmada katkı sağlayan herkese en derin teşekkürlerimizi sunarız.

            Öte yandan yapılan çalışmanın birçok eksiğinin olabileceğini bilmekteyiz. Ancak; bu çalışmadaki  her türlü eksiğin belgelendirilmesi veya başkaca kanıtlarla desteklenmesi halinde eksikliğin giderilmesi konusunda gereğinin yapılacağını belirtmek isteriz.

                                                   GSİM  - DAĞCILIK  TARİHÇESİ   YAZIM KURULU

                                                                              

                                                İÇİNDEKİLER

ÖNSÖZ

İÇİNDEKİLER

GİRİŞ

20. Y.Y İkinci Yarısına Kadar Dünya da Dağcılık…………………………………….   1

1902-1938 Türkiye de Dağcılık

 Türkiye de Dağcılığın Doğuşu…………………………………………….…………… 2

1939-1950 Türkiye de Dağcılık……………………………………………………….… 3

1951-1965 Türkiye de Dağcılık…………………………………………………………. 4

1966-1997 Türkiye de Dağcılık…………………………………………………………. 5

1925 Öncesi Uludağ

Bursa ‘da Dağcılığın Doğuşu…………………………………………………………… 6

1926-1933 Uludağ……………………………………………………………………….. 7

1934-1950 Bursa Dağcılık Derneği…………………………………………………...... 8

1951-1977 Yeşil Dağcılık Kulübü ve Yaptığı Faaliyetler………………......………….   9

ODTÜ DKSK’ den Bülent KALE ve Gazi Üniversitesi’nden Nazif MAKAS…….…10

ODTÜ DKSK Kulübü’nden Bülent KALE ve Bursa Yeşil Dağcılık Kulübü’nden

Orhan PİLAVCILAR 1978-1982  Yeşil Dağcılık Kulübü’nün Yaptığı Faaliyetler....      11

1977-1986 Beden Terbiyesi Bölge Müdürlüğü Bölge Dağcılık Ajanlığının

Yaptığı Faaliyetler …………………………………………………………………........ 12

1977-1982 Hürriyet İzci Grubu – Uludağ İzcileri Grubu’nun 

Yaptığı Faaliyetler ( Tophane Meslek Süleyman Çelebi Lisesi)………………….......  13

1984-1990 Bağımsız Bursalı Dağcılar Grubu Faaliyetleri

( Hürriyet Grubu – Ahmet KÖSE ve Grubu )………………………………………....    14

1984-1991 Çelebi İzci Grubunun Yaptığı Faaliyetler

(Ender UZER ve Nazif MAKAS) ………………………………………………….........15

1986-1992 Demirtaş Spor Kulübü Dağcılık Biriminin Yaptığı Faaliyetler

(Hasan ÖREN – Ertuğrul DEMİRTAŞ )………………………………………………  16

1986-1988 B.T.B.M Bölge Dağcılık Ajanlığının Yaptığı Faaliyetler

(Ahmet Bülent ÜÇOK Dönemi- Ertuğrul DEMİRTAŞ)

1986-1988 Yılları Arası Bölge Faaliyetleri ( Üçok Dönemi)………………………......   17

1989-1991  B.T.B.M Bölge Dağcılık Ajanlığının Yaptığı Faaliyetler

(İranlılar Grubu ve Levent AYDIN)…………………………………………………....  19

1989-1990 Uludağ Üniversitesi Dağcılık Birimi’nin Yaptığı Faaliyetler

( Kuvvet LORDOĞLU ve Arkadaşları)……………………………………………….   20

1988-1995 Ekipsar Grubu’nun ( Arama Kurtarma ve Spor Araştırma

 Rehberlik Ekibi ) Yaptığı Faaliyetler……………………………………………….....   21

1990 Dan sonra( İbrahim  Kızılkaya vs..) D.S.İ Çalışanları Yürüyüş Grubu………       22

1991-2001 Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü Dağcılık İl Temsilciliği Faaliyetleri

( Ahmet AYDIN dönemi 1991-2002) Çelebi İzcileri – Demirtaş Spor Kulübü

Dağcılık Birimi (Hasan ÖREN) ve Bazı D.S.İ’ liler. (Korkut GÜVEN-Mustafa İŞCAN)......23

1991-1993 B.T.B.M. Bölge Dağcılık Ajanlığının Dağcılık Eski Ajanının

Grubunun Yaptığı Faaliyetler  ( Sait SAKA ve İranlılar Grubu ve Bazı D.S.İ ‘liler)………….24

1991-1993 Bağımsız Bursalı Dağcılar Grubu Faaliyetleri

( Hürriyet Grubu-Ahmet KÖSE ve Grubu ................................………………………    26

1991-1977  Uludağ Üniversitesi Dağcılık Biriminin Yaptığı Faaliyetler

 ( Kuvvet LORDOĞLU Ve Songül SONAL )……………………………………….....  27

1993-1995 Gençlik Ve Spor İl Müdürlüğü Dağcılık İl Temsilciliği Faaliyetleri

( I. Ahmet KÖSE Dönemi  ) Çelebi İzcileri, Bölge Grubu 1989-1991,  D.S.İ.’liler…….....29

1995-1996 B.T.B.M. Bölge Dağcılık Ajanlığının Dağcılık Eski Ajanının Grubunun Yaptığı Faaliyetler ( Sait SAKA İranlılar Grubu - Bazı D.S.İ. ‘liler - Bursa Kayak Antrenörleri Derneği - İl Temsilcisi Mustafa BOZKUT Dönemi) 1993-1995 Sait SAKA İranlılar Grubu Ve Bazı D.S.İ.‘liler İbrahim KIZILKAYA – Ertuğrul DEMİRTAŞ –

Ahmet KÖSE ve Grubu ……………………………………………................................31

1993-1997  Akın BOZKURT, Hüseyin YILMAZ Ve Arkadaşları İle  Ahmet KÖSE ve Arkadaşları ( 1993-1997 Serdar İNCE, Tanju YÜZEN, Tuncel V.S.  )…………………33

1998-2000 Tonga Doğa Yürüyüşçüleri Grubu……………………………………....…   34

1996-1999 Bursa Kronik Dağcılar Birliği………………………………………....……  35

1995-1997 Ertuğrul DEMİRTAŞ Doğa Turizm Faaliyetleri………………………..      36

1996-2001  Ekipsar Grubu ( Arama Kurtarma Ve Spor Araştırma

 Rehberlik Ekibi ) Faaliyetleri………………………………………………………...... 37

1997-2000  Demirtaş Spor Kulübü Dağcılık Birimi ( Hasan ÖREN,

Ertuğrul DEMİRTAŞ, Nazif MAKAS, Korkut GÜVEN, Mustafa İŞCAN  )……….    38

B.T.B.M. Bölge Dağcılık Ajanlığının Dağcılık Eski Ajanının Grubunun 

Yaptığı Faaliyetler (Sait SAKA İranlılar Grubu - Bazı D.S.İ.‘liler - Bursa

Kayak Antrenörleri Derneği – G.S.İ.M. Spor Kulübü – Oğuz KANBİR )………….     39

1999-2000 G.S.İ.M Spor Kulübü Sait Saka ( Mustafa AYDEMİR)………………….  40

1997-1998 G.S.İ.M. Dağcılık İl Temsilcisi Nizamettin EROL Dönemi ………………  41

1999-2000 G.S.İ.M. Dağcılık İl Temsilcisi  Il. Ahmet KÖSE Dönemi

( Ahmet KÖSE, Aziz DOĞAN, Cumhur KANTARCI Dönemi Başlangıcı Olan

 Sonbahara Kadar Olan Süreç  ) ………………………………………………....…….  42

2000-2002 Bursa Dağcılık Derneği ( Hüseyin YILMAZ )……………………………..  43

Katkı Sağlayanlar………………………………………………………………………..44

Yazım Kurulu İsim Listesi………………………………………………………………45

 

GİRİŞ

          Dağcılığın ne olduğunun anlaşılabilmesi için dünyadaki gelişimine bakmak gerekir. Bu sebeple Bursa dağcılık tarihçesi çalışmasının ilk bölümleri , Bursa’ da ki  dağcılığın yada dağcılık adına başlatılan faaliyetlerin başladığı dönemlerde dünyada dağcılığın ne olduğu konusu da doğru anlaşılması gerekecektir.

            Özellikle ülkemizde bu sporun başlangıcında adı geçen bazı kimselerin dağcılığın ne olduğu konusundaki düşünce ve tavırlarının da ortaya konulması ancak bu yapılırken evrensel anlamda dağcılığın ne olduğunun adı, yazım kurulunca ortaya konulmuştur……………….

            Günümüzde dağlarda yapılan birçok faaliyetler ile bu faaliyetlerden yalnızca biri olan dağcılığı doğru anlayabilmek için, bu spor dalını temsil eden ipin veya kazmanın kullanıldığı tarihi, dağcılığın başlangıç tarihi olarak kabul etmek mecburiyeti vardır. Çünkü; yüzyıllardır dağlarda onlarca ekonomik yada serbest zaman faaliyeti niteliğinde faaliyetler yapılmaktadır. Ülkemizde yazın denize gidip tatil yapanlara 1960’lı yıllarda denizci , dağlarda tatil yapanlara ise dağcı denildiği hatırlanılırsa dağcılık sıfatının anlaşılabilmesi için ip ve kazma başlangıç tarihi olarak alınmak zorundadır.

            Diğer yandan yine ülkemizdeki yaşanan sürece paralel olarak Bursa’da yaşanan sürecin doğru anlaşılabilmesi için Bursa’nın dağcılık geçmişinden önce de dağcılık adına nelerin yapıldığı konusunda bilgilenmemiz gerekmektedir.   

20.Y.Y. İKİNCİ YARISINA KADAR DÜNYADA DAĞCILIK

     Dağcılık, Alp dağlarında doğmuş bir tırmanış sporudur. Avrupalı dağcılara göre dağcılığın kökeni 1760’lı yıllara dayanır. Cenevreli bilim adamı Horoce- Benedict  de Saussure’nin MONT BLANC (4807 MT) Dağı zirvesine tırmanışı planlaması ve Dr. Paccerd ile J. Balmot’ un 1786 da bu dağa tırmanmaları  dağcılığın başladığı tarih kabul edilir.

Bu tarihlerde dağcılık, sportif anlam yerine yani zirveye zor yollardan  tırmanışlar yerine, daha çok bilim adamlarının, entelektüellerin, dağları araştırma ve dağlarda bilimsel amaçlarla çalışmalar yapmak için  yürüyüş yollarından zirvelere çıkmak şeklinde gerçekleşmiştir. Zaten Alpinizmin eski anlamı, dağlarda  bilimsel amaçla çeşitli zirvelere çıkma faaliyetlerinde bulunmaktır.

Bir grup İngiliz dağcı E. Whymper’in öncülüğünde 14 Temmuz 1865’da 4478 MT. yüksekliğindeki Mattehorn doruğuna tırmanmışlardır. Bu tırmanıştan sonra  Alplerde sırasıyla tüm doruklar tırmanılmıştır. Öte yandan; İngiliz dağcı Alfred Mummer’i 1895’de Himaliyalar da  Nanga Parbat (8125 MT.) doruğuna alpin stilde tırmanmayı denemiştir. 

1900’lerin başında dağcılık sporuna ilgi iyice artmıştır. Bu tarihlerden itibaren artan bir ivmeyle dağcılık yüksek dağların bilimsel amaçlarla araştırılma faaliyetinden uzaklaşıp tırmanış sporu olarak yapılmaya başlanmıştır. 1910’lara gelindiğinde, özellikle sikke kullanımı zirvelerin kaya rotalarında yeni bir çığır açmıştır. Örneğin; o dönemim en ünlü dağcılarından Hans Dülfer ’in imkânsız dediği Furchetta‘nın kuzey yüzü 1925’te sikke kullanımı sayesinde Emil Solleder ve Fritz Wiessner’in başarılı tırmanışına sahne olmuştur.

            1930’larda dağcılık sporu ikinci dünya savaşı yıllarının milliyetçi akımından etkilenmiştir. Özellikle Almanlar bu dönemde çok riskli tırmanışlara girmişlerdir. Schmid kardeşler 1931 yılında 4478 MT.’lik Mattehorn‘un kuzey yüzünü tırmanmışlardır. Yine bu yıllarda dağcılık Avrupada ki birkaç ulusun yaptığı spor olmaktan çıkmış, uluslar arası bir nitelik kazanmıştır. 1931 yılında Cenevre’de  UIAA adlı teşkilat kurulmuştur.

1937 yılında onlarca dağcının hayatını kaybettiği 3950 metrelik insan yutan canavar unvanlı EİGER Dağı’nın 1600 MT. ’lik kuzey duvarı Münihli dağcılar Anderl Heckmair ve arkadaşları tarafından tırmanılmıştır.

              Büyük Joroslar Dağı’nın 4208 MT.’lik Walker Zirvesi sırt rotası  Riccorda Cassin ve arkadaşları tarafından 1938’te tırmanılmıştır.

              Böylece, bu tarihte Alplerin son üç problemi de çözülmüş, zorlu dağların çok zor olan kuzey yüzleri, dağcılığın son sınırı olan rotaların tırmanışları tamamlanmıştır.

1950’lilerden sonra ise o güne kadar ulaşılmış dorukların daha zor tırmanış rotalarından tırmanmak için yeni rotalar aranmaya başlanmıştır.

 1902-1938 TÜRKİYE’DE DAĞCILIK         

 TÜRKİYE’DE DAĞCILIĞIN DOĞUŞU

 İlk Türk dağcı ALİ VEHBİ  TÜRKÜSTÜN ’dür. 1902 yılında Mont Blanc Dağı’nın zirvesine tırmanmıştır. 

Ülkemizde yapılan ilk Türk dağcılık faaliyeti ise   28 Ağustos 1924’te Miralay Cemil Cahit (Taydemir) ve ekibince   Erciyes Dağı’na yapılmıştır.

Öte yandan 1924 yılının Şubat ayında  Şaban ÖRNEKTEKİN tarafından yapılan Uludağ Zirve çıkış faaliyeti gerçekleştirilemeden sona ermiştir

Yine ülkemizde 1927 yılında Isparta Eğridir Dağ Komanda Okulu açılmıştır. Bu okul yetkililerinin girişimleriyle 1928 yılında TÜRK DAĞCILIK CEMİYETİ adıyla dağcılık kulübü kurulmuştur.

1929 yılından itibaren ise sportif amaçlı dağ gezileri başlamıştır. 1932 yılında Bursa’da açılan Halk Evleri, kurulduğu yıl bünyesinde kayak sporunu başlatmıştır. Aynı yıl, Bursa İl Özel İdare Müdürlüğü’nce Uludağ’da Büyük Otel adıyla 17 odalı bir otel yaptırılmıştır. Ancak; bu otel yazları açık kışları kapalıdır. Kayak sporunun ilk yapıldığı yer Bursa’dır.

Uludağ’ın ilk geçişi (trans), 6 Ocak 1933 yılında Galatasaray Lisesi öğretmenlerinden, Fransız Monsieur GUİLLOT ’un Uludağ Zirve’ye çıkması, orada kamp atması ve dağı aşarak kayak ile İnegöl’e ulaşması ile gerçekleşmiştir. Guillot o yıllarda Uludağ’da çadırlı kamplar yapan tek kişidir. 1933 yılında Bursa Halk Evi’nden bazı kayakseverler, Bursa Dağcılık Kulübü adıyla Türkiye’de ilk kayak kulübünü kurmuşlardır. Bu kulübün ilk ismi Dağ Sporları Kulübü’dür. Daha sonra Bursa Dağcılık  Kulübü adını almıştır. Buna göre, yani  kulübün ilk ismine göre bu kulüp kayak, dağcılık, ve yürüyüş faaliyetleri kulübüdür. Ancak; bu Kulüp dağcılık adını kullanmayı tercih etmiş ama yalnızca kışları kayak , yazları ise yürüyüşler yapmıştır. Yani  zirve tırmanışı yapmamıştır. Yine bu kulüp 1935 yılında Uludağ’ın ikinci tesisi olan kayak evini yaptırmıştır.

 1939-1950 TÜRKİYE DE DAĞCILIK

    Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü ( Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü) 1939 yılında Latif  Osman ÇIKIGİL  başkanlığında, Dağcılık ve Kış Sporları Federasyonu’nu kurmuştur. Dağcılık ve Kış Sporları Federasyonu aslında 1936’da kurulmuş fakat 1939’da resmiyet kazanmıştır.  Federasyon yöneticileri arasında Muvaffak UYANIK  , Asım KURT , Bozkurt ERGÖR , Sönmez TARGAN ve Muzaffer EROLGEZ  vardır. Bu federasyon adından da anlaşılacağı üzere iki ayrı spor branşını yani, dağcılık ve kayak sporunu bir arada bulundurur. Ancak, uygulamada bu federasyonun o yıllardaki ilgisi yalnızca kayak sporuna olmuştur. İşte bu yüzden dağcılık yapan yani; zirvelere emniyet gereçleri kullanarak tırmanan Bozkurt ERGÖR, Sönmez TARGAN ve Muzaffer EROLGEZ  bir anlamda yaptıkları işten dolayı kendilerini dışlanmış hissetmişlerdir.

Bozkurt ERGÖR ülkemizde çağdaş dağcılığı yani; dağlarda yürümek dışındaki dağcılık sporunu başlatan ilk kişidir. Onun döneminde çoğunluğun görüşü dağcılığın Alpinizm’in kendisi olduğu ve bu yüzden dağcılığın dağlarda kayak yapmak, yürüyüşler yapmak , araştırmalar yapmak olduğu şeklindedir. Ancak; O ve birkaç arkadaşına göre dağcılık dağların zirvesine tırmanmaktır. Bu tırmanışta muhtelif emniyet araçlarının kullanılması sportif bir zorunluluktur.

Isparta Eğridir’deki Dağ Komanda Okulu’ndan bazı dağcı subayların 1944’de Cilo Dağları’nın Reşko doruğuna çıktıkları ve bu tırmanışta ip kullandıkları bilinmektedir. Dolayısıyla ülkemizde gerçekte dağcılığın doğru anlaşılıp doğru uygulandığı ilk yer Eğridir Dağ Komanda Okulu’dur.

1945 - 1950 yılları arasında ülkemizde ilk kez bilimsel amaçlı dağ gezileri yani eski anlamıyla Alpinizm faaliyetleri Sırrı ERİNÇ , Reşat İZBIRAK tarafından muhtelif dağlarda yapılmıştır. İşte bu bilimsel çalışmalar Türkiye’de Alpinizm faaliyetlerinin ilk örnekleridir. (Reşat  İZBIRAK ve Sırrı ERİNÇ Ankara Dil ,Tarih ve Coğrafya Fakültesi’nde Fiziki Coğrafyacılardır)

1951-1965 TÜRKİYE DE DAĞCILIK

 Bozkurt ERGÖR ilk kez 1950 – 1952 yılları arasında iple tanışmıştır. Bundan önce de bazı dağlara zirve tırmanışları yapmış ancak; bu rotalar yürüyüş yolları şeklinde olmuştur. Bozkurt ERGÖR ’ün sahip olduğu ilk ip Kastamonu Tire’de imal edilen kendirden bir iptir. Sonuçta; Bozkurt  ERGÖR tırmanış güvenlik malzemelerini 1955’lerden sonra sahip olabilmiştir. Öte yandan, Dağcılık Federasyonu’nun Aladağlar ’da açtığı ilk temel eğitim kampında Bozkurt  ERGÖR’ ün kişisel malzemeleri kullanılmıştır.

1950-1960 yıllarında Ankara, Manisa, Kayseri, Erzurum illerinde dağcılık kulüpleri kurulma girişimleri başlamıştır. 1960’lı yıllarda Dağcılık ve Kış Sporları Federasyonu içersindeki tartışmalar hız kazanmış ve bazı ayrılıklar yaşanmıştır. Bu yılların önder dağcıları, çantalarında iplerini veya kazmalarını sürekli bulunduran Bozkurt ERGÖR ve Muzaffer  EROLGEZ ‘dir. Ancak bu dağcılar son derece huzursuzdurlar. O günkü federasyonda kendileri birkaç kişiyle dağcılık yapmakta iken bu federasyonun  kayakçıları ve yürüyüşçü  dağseverleri de kendilerine dağcı demektedir. Bu durum özellikle Bozkurt  ERGÖR ve  birkaç arkadaşını arayışlara  sürüklemiştir. İşte  bu sebeple  Dr. Bozkurt ERGÖR 1962 yılında İstanbul'da "Türk Dağcılık Kulübü" adı altında ayrı bir örgütlenmeye gitmiştir. Bu kulüp 1972 yılına kadar varlığını sürdürmüştür. 12 Mart askeri yönetimi sırasında kulüp kapanmıştır. Kulübün yönetiminde başlangıçta Dr. Bozkurt ERGÖR, Şinasi BARUTÇU, Muvaffak UYANIK gibi kişiler bulunmaktadır. 1963 yılında Sönmez TARGAN kulübün başkanlığını yürütmüştür. Aynı dönemde, Anadolu'da farklı illerde dağcılık kulüplerinin kurulması için çalışmalar sürdürülmüştür. Bu çalışmalar ülkemizde ilk özel dağcılık örgütlenmelerinin çekirdeğini oluşturmuştur.

1961 senesinde Bozkurt ERGÖR ve S. Nowill; Aladağlar  Demirkazık Dağı güney batı yönündeki Peak kulvarından Demirkazık Zirve tırmanışı yapmışlardır.

Türkiye’de 1967 yılında yaz aylarında Aladağlar ’da Sıyırma Boğazı’nın sonunu kapatan ve yaklaşık 250 MT. olan duvarın çıkışını yapan Bozkurt ERGÖR ve birkaç arkadaşı ülkemizde çağdaş anlamda. ilk kez yapay teknikle ve en zor tırmanışı yapmıştır 

           1963 yılında kurulan ODTÜ DKSK (Dağcılık ve Kış Sporları Kulübü) üyeleri ,dünya çapında  bir üniversite olan bu üniversitenin lisan bilen seçkin öğrencileridir. Burada da özellikle kayak ağırlıklı olarak yapılmakta ancak diğer branş, dağcılık ihmal edilmektedir.

            Bozkurt ERGÖR 1964 yılında İsviçre’nin Zermat yakınlarındaki 4478 MT. yüksekliğindeki Mattahorn Dağı’na çıkmayı denemiş başaramamıştır.

Aynı yıllarda federasyon yönetimi ise Alpinizm adı ile yazları yürüyüş ve kamp, kışları kayak yapmaktadır. Halbuki Alpinizm (Eski anlam) dağları tanıma adına bilim adamlarının yaptıkları bilimsel çalışmalardan kaynaklanan bir etkinliğin adıdır. Ancak bu entelektüel etkinliğin dışında kayak yapmak, zirvelere tırmanmak, yürüyüş ve kamplar yapmak da yani spor faaliyetleri ve sportif etkinliklerde bulunmak da Alpinizm’in içinde bulunan, ondan doğmuş faaliyetlerdir.

            Alpin kulüp olarak bilinen Avrupalı kulüplerin tamamı, gerçekte birden çok spor branşı, sportif faaliyeti ve bilimsel çalışma yapanları bir araya getiren kulüplerdir. Bu kulüpler kayak yapan, yürüyüş yapan ve zirvelere tırmanış yapan zirve coğrafyasını merak eden kişilerden oluşmuştur. Bu ilgi Alplerin çoğuna tırmanıldığından bitmiştir. Yani aslında dağın keşif amacı ile en kolay yolundan çıkılmış olmakla keşif ve fetih dönemi dağlarda kapanmıştır. Öte yandan Alpin alanlarını merak eden bilim adamlarının çalışmaları da çoğunlukla tamamlanmıştır.

            İşte buna göre dağcılık sporu, bu dağlara yürünerek değil tırmanılarak çıkılan yollarından çıkmakla ve tırmanılan bu rotalarda düşmeye karşı emniyet aletlerinin kullanılmasıyla başlamıştır.

            Sonuçta spor olmadan önceki dağ gezintileri, dağdaki konaklamalar dağsever anlamında dağcılık faaliyeti olarak algılanmıştır.

            Görüldüğü üzere Avrupalıların Alpinizm dedikleri şey dağları keşfetmek ve zirveleri fethetmek amacıyla gezmek, kayak yapmak ve bilimsel çalışmalar yapmaktır.

            Aslında Türklerin de buna en uygun terimleri DAĞCILIK ve KIŞ SPORLARI olmuştur. Ancak Alpinizm terimi bu iki spor  branşını kapsamakla birlikte bizde kış sporları branşı dağcılık adı ile anılır olmuştur. Hatta dağcılık branşı bir anlamda dışlanmıştır.

            Bu nedenlerle bu isim altında bazı kimseler bilimsel çalışmalar, bazıları yürüyüş, bazıları da kayak faaliyetleri sürdürmüşlerdir. Kimileri ise bunların bir kaçını birden yapmıştır. Ancak dağcılık kayaktan ve yürüyüşten ayrı bir spor disiplini olmasına rağmen bu faaliyetlerden yararlandığı için sanki bu  faaliyetlerin türü gibi algılanmıştır.Bu yanlış algılama kuşaktan kuşağa yanlış öğretilerek devam etmiştir.

1966-1997  TÜRKİYE DE DAĞCILIK  

       Ülkemizde dağcılık ve kayak iki ayrı branş olmasına rağmen  aynı çatı altına girmesi ve branş sporcularının bir arada olması zamanla ayrılıkların doğmasına sebep olmuştur. Kaldı ki kayakçılar kendilerini kayakçı değil  çoğunlukla dağcı olarak adlandırmışlardır. Sonuçta; çok az sayıda olan ,dağların doruklarına tırmanan dağcılar ihmal edilmiştir. Gerçekte kayakçı olup yazları yürüyüşler yapan sporcular kendilerine dağcı deyince dağcılar ve dağcılık, kayağın gölgesinde kalmıştır. Sonuçta dağcılığın ayakları   kayak  ve  turizm prangalarına   vurulmuştur..

Yaşanan birçok olayın sonucunda  her iki branş, dağcılık ve kayak  1966 yılında ayrılmış ve Dağcılık Federasyonu kurulmuştur.

 Yeni kurulan Dağcılık Federasyonu’nun başkanlığına idari deneyimlerinden dolayı Latif Osman ÇIKIGİL getirilmiştir.  ÇIKIGİL hoca kendi kuşağındaki kişilere göre teorik ve bürokratik yönden önde bir kişidir. Federasyonun ilk başkanları kayakçı, yürüyüşçü yani bir kısım dağsever olmuştur. Bununla birlikte o dönemde dağcılar, yani zirveye tırmanarak çıkanlarda vardır. Ancak bu kimseler Dağcılık Federasyonu yönetiminde etkili olamamışlardır.

   Yine bu  yıllarda ülkemiz turizmini geliştirmek gayretiyle özellikle   deniz turizmine paralel olarak,  dağ turizm faaliyetleri yani:yürüyüş,kampçılık,gibi faaliyetler, özellikle turizm bakanlığı personeli İsmet ÜLKER tarafından  önemsenmiş ve bu faaliyetler yapılmaya çalışılmıştır.İşin  ilginç tarafı  bu  yerli gezgin turistler de kendilerine dağcı sıfatını yakıştırmıştır.

             Çok ilginç bir biçimde benzeri bir durum yani kayakçılar ve yürüyüşçüler ile dağcılar arasında ki ayrılıklar  1975 senesinde ODTÜ – DKSK ‘de yaşanmıştır. ODTÜ de bu yıllarda Uludağ Kayakevi Tesisi açıp muhtemelen kayağa ağırlık verdiğinden dönemin önemli ODTÜ’ lü dağcıları Yalçın KOÇ ve Kaşif ALADAĞLI da DKSK ‘dan ayrılıp Anadolu Dağcılar Birliğini (ADB) kurmuşlardır. Anadolu Dağcılar Birliği’nin kurulmasının teşvikçisi ve isim babası Sönmez TARGAN ‘ dır.

Batur KÜRÜZ ’ler   Ömer TÜZEL ’ler yalnızca dağcılık yapılan bu kulübün en önemli isimleridir. Bu kulüp dağcılık dışında herhangi bir spor branşında faaliyet göstermemiştir.

Yine bu tarihlerde Türkiye Dağcılık Federasyonu Eğitim Yönetmeliği ve Eğitmen Yönetmeliği olmayan bir federasyon konumundadır. Eğitimler usta çırak ilişkisi içerisinde verilmekte, tek yasal belge olan yardımcı eğitmenlik belgesine , Sayın Dr.  Bozkurt  ERGÖR döneminde Ankara yakınlarındaki Hüseyin Gazi’de 17-25 Haziran 1974 tarihinde açılmış olan Dağcılık Eğitmeni Yetiştirme Kampı’nı başarı ile tamamlayan Ankara Bölgesinden Faruk SÜKAN, Hakkari Bölgesinden Kemal ÇAPA, Rize Bölgesinden Bahri BAYRAKTUTAN,  İçel Bölgesinden Sait MUTLU’nun sahip oldukları görülmektedir

1997 yılına gelindiğinde ülkemizde federasyonunun resmi kayıtlarına göre 25 aktif il , 23 dağcılık kulübü ve 919 lisanslı dağcı görülmektedir.

  

1925 Öncesi Uludağ

BURSA’DA DAĞCILIĞIN DOĞUŞU

 Evliya Çelebi ve Lâmi’î Çelebi’nin kitaplarından ve yine Uludağ civar köylülerinden öğrenebildiklerimize göre 1925 Yılı öncesinde Uludağ bu köylerin merasıdır. Yani; Uludağ’ın tamamında yaylacılık yapılmaktadır. Hatta bu gün bile yaylacılığın izlerini özellikle göller bölgesinde görmek mümkündür. Öte yandan resmi haritalarda otellerden küçük zirveye , oradan büyük zirveye altından Kıran Yaylası’na ve Baraklı’ya giden patika Katırcılar Yolu olarak adlandırılmaktadır. Yöre halkının dilinde bu yol kaçakçılar yolu olarak bilinmektedir. Yapılan kaçakçılık  odun kömürü ve ağaç kaçakçılığıdır.

Bugünkü milli park orman sınırları içinde biri Kirazlı’da , biride Softaboğan Deresi civarında olmak üzere iki mevkide de Yörükler Mezarlığı olarak bilinen mezarlıklar mevcuttur. Öte yandan , Abıhayat Yaylası’nın altında eski bir hamamın olması da ilginçtir.

Uludağ’ın ormanlık alanlarında bilinen onlarca patika yol; koyun patikası , keçi patikası olarak anılır. Öte yandan sarp ve derin orman alanlarında ise belli belirsiz patikalar , ayı patikası ve domuz patikası adıyla bilinir.

Diğer yandan , Uludağ karlıklarının ( Çukurlarda birikmiş karların) Bursa’da buz olarak satılmak üzere katırlarla şehre indirildiği çok yakın zamana kadar bilinen gerçektir. Bunlardan başka Uludağ daki arkeoloji meraklılarını , avcıları ıhlamur, kestane , mantar ve salep toplayıcılarını da kattığımızda 1925 yılı öncesinde Uludağ’da ekonomik nitelikli onlarca faaliyetin yapıldığı anlaşılacaktır. Bu yüzden Uludağ o yıllarda hemen hemen bu günkü kadar yoğun bir insan sirkülasyonuna sahiptir.

Ancak bu ekonomik etkinlikler dışında herhangi bir şehirlinin serbest zamanını geçirmek için dağa gittiğine tanık olunmamıştır. Unutulmamalıdır ki Uludağ yüzyıllardır özellikle keşişlere,  dervişlere yaz aylarında çevre köylerden çeşitli amaçlarla dağa akın eden insanlarla dolup taşmıştır.

1925 yılına kadar saydığımız yukarıdaki faaliyetler hariç Uludağ’da , yani Bursa’da dağ veya dağcılık ile ilgili hiçbir dağ  serbest zaman faaliyeti  veya sporu yapılmamıştır.

 1926-1933  ULUDAĞ

 1930’lara kadar Bursa Uludağ’da herhangi bir sportif faaliyet görülmemektedir. Ancak; 1932 yılında Bursa Halk Evi’nin kurulmasına bağlı olarak gelişen tarihsel süreç Türkiye’de bir ilk olduğu için Türkiye’de dağcılığın doğuşu başlığı altında yukarıda anlatılmıştır.

Kayak sporuna 1933 yılında Bursa’da başlayan Şemsi ŞAKTİMUR ülkemizin ilk milli kayakçısıdır.

1934-1950 (1967 olabilir)

BURSA DAĞCILIK  DERNEĞİ

 

Dağcılığın, Alp alanlarda yapılan her türlü etkinlik olduğu görüşü ile bir tırmanış sporu olduğu anlayışı, iki zıt görüş olarak bu yıllarda karşı karşıya gelmiştir. İşte bu iki anlayışın ilki Bursa’da dağcılık kulübü adıyla 1934 yılında kurulan ve Türkiye’nin ilk kayak kulübü olan kulüpde de aynen devam etmiştir. Bursa Dağcılık Kulübü Bursa’da dağcılık adını taşıyan ilk tüzel kişiliktir. Bu kulüp 1950’lere kadar faaliyetlerine devam etmiştir. Adı dağcılık olan bu kulüp kayakçılardan kurulu bir kulüpdür. Bu dernek Avrupa’dan kayak ve kayak kıyafetleri getirmiştir.

Bu dernek üyeleri kayaklarıyla bu tarihlerde zirve kabul edilen bugünkü zirve tepeye çıkarlar ve burada demir kutudaki deftere, kutudaki kurşun kalemle duygularını yazarlardı.

            Bursa Dağcılık Kulübü (Dernek) Bursa’da uzun yıllar kayak sporuna hizmet etmiştir. Ayrıca bu kulübün üyeleri yaz aylarında da uzun yıllar Uludağ’a çeşitli mevkilerde yürüyüşler düzenlemişlerdir.

           

1951-1977   YEŞİL DAĞCILIK KULÜBÜ VE YAPTIĞI FAALİYETLER

            1960 ‘ lı yılların başında başlayan Uludağ yaylalarında kampçılık faaliyetleri ;  daha sonra Çobankaya ve Sarıalan Kampçıları Koruma ve Yaşatma Derneği adıyla devam etmiş ve kampçılık faaliyetleri yaz sezonu boyunca devam ettirilmiştir. Bu dernek 1980’ de kapatılmıştır.

Ülkemizde olduğu gibi Uludağ’da da zirve çıkışları en kolay yol olan yürüyüş yollarıyla yapılmış , tırmanışlar yapılmamıştır.

Haldun AYDINGÜN tarafından adı verilen Uludağ kuşaklı kayadaki NOWİLL rotasını 1964’te Sönmez TARGAN ve İngiliz asıllı dağcı Sydney NOWİLL tırmanmıştır. 1972’deki Sönmez TARGAN’la tırmandıkları yer ise Uludağ Küçük Zirve tepenin bu gün Diyagonal adı verilen kuzey buz kulvarıdır. Daha sonra Bu rotayı 1993 yılında Dr. Yusuf ÖZEN ve Ahmet KÖSE tırmanmıştır .

            1966’da kurulan Dağcılık Federasyonu’nun ilk genel sekreteri Özcan ALBUZ 5 yıl boyunca Latif Osman ÇIKIGİL ile çalışmış ve onun tarzında faaliyetlerde bulunmuştur. Latif Osman ÇIKIGİL dağcılık ve Kış Sporları Federasyonu başkanlığını yaptığı dönemde de Dağcılık Federasyonu Başkanlığı yaptığı dönemde de dağcılık yerine yazları yürüyüş ve kampçılık, kışları kayak yapmıştır.

            Latif Osman ÇIKIGİL; federasyonun ilk genel sekreteri Özcan ALBUZ ‘un hocası ve  çok yakın mesai arkadaşıdır. Özcan ALBUZ Bursa Dağcılık İl Temsilcisi olarak, istifa ettiği 1991 yılına kadar, Latif Osman ÇIKIGİL ’in tarzını sürdürmüştür

1973 yılında Bursa’da Yeşil Dağcılık Kulübü adıyla bir dernek kurulmuştur. Derneğin kurucuları arasında Ünal YILMAZ, Soner ALTINMEKİK ve Orhan PİLAVCILAR vardır. Bu dernek 1974 yılında spor kulübü olarak Dağcılık Federasyonu’na tescil edilmiş ve 1980‘de kapatılmıştır. Faal üye sayısı yazları 12-15 Kışları 8-10 kişidir.

 Yeşil Dağcılık Kulübü 1974 yılında tescilli bir kulüp olarak Dağcılık Federasyonu kanalı ile Uludağ Sarılan daki barakalarda   kamp yapıp yaz ve kış yürüyüşler yapmıştır. Dolayısıyla Sarılan daki barakaları izcilerden önce Yeşil Dağcılık Kulübü üyeleri kullanmışlardır. Öte yandan Bursa’nın ilk tescilli dağcılık kulübü bu kulüptür.

            Bu kulüp o günkü şartlarda Uludağ’a yürüyüşler düzenleyen Küçük Zirveye ve Büyük Zirveye yürüyen gerçekte bir doğa sporları yürüyüş grubudur. Ayrıca bu grup üyelerinin o yıllarda kışın kayak da yaptıkları bilinmektedir. Sonuç da gerek Bursa Dağcılık Derneği gerekse sonradan kurulan Yeşil Dağcılık Kulübü yazları orman ve zirve yürüyüşleri yapmakta çadırlı kamp yerine ise Uludağ Sarıalan daki Milli Parka ait barakaları kullanmaktadır. Aynı barakalardan yine kışın da faydalanmışlardır.

             Bülent KALE Bursa yeşil mahallesi doğumludur. 1977 yılında Bursa Erkek Lisesi’ni bitirmiştir. Ancak çocukluk yıllarından itibaren bu yıla kadar Uludağ eteklerinde yürüyüşler yapmıştır. 1976 - 1977 yıllarında Yeşil Dağcılık Kulübü ile tanışmıştır. Fakat bu kulüpte herhangi bir dağcılık faaliyeti yapılmamıştır. Bülent KALE 1977’de girdiği ODTÜ‘ye önce dağcılık kulübüne üye olarak başlamıştır. ODTÜ Dağcılık ve Kış Sporları Kulübü 1963’te kurulmuş eski bir kulüptür. Bülent KALE her ne kadar dağcılık adı ile Yeşil Dağcılık Kulübü’yle tanışmış ise de ip ve kazma ile tanışmışlığı ODTÜ   DKSK ’da olmuştur. Bu kulüpten önce dağcılık eğitimi ve tırmanışı yoktur. 

            Taner TÜMERDİRİM Bursa’da Tophane Meslek Lisesi’nde memuriyete başlamıştır. 1972 - 1977 yıllarında izci lideri olarak bir grup izcisi ile Uludağ’da yürüyüşler yapmaktadır. 1977 yılında ise ilk kez Uludağ Sarıalan’ daki milli parklara ait barakalarda ve yine Kirazlı Yayla’da da Uludağ İzcileri adı ile oluşturduğu ergin izci grubuna kamplar yaptırmıştır.

             

ODTÜ DKSK DEN BÜLENT KALE ve GAZİ ÜNİVERSİTESİ’NDEN NAZİF MAKAS

            Bülent KALE 1980 Şubatında Uludağ Sarıalan’da Taner TÜMERDİRİM’in liderliğini yaptığı izci kampında ilk kez dağcılığı tanıtıcı bir konuşma yapar ve birkaç düğüm gösterir. Bu kampta Bülent KALE ile tanışan izcilerden biri de Nazif MAKAS’tır ve ilk kez bir dağcı ve dağcılığa ait malzemeleri bu kamp döneminde görmüştür.  Nazif MAKAS 1980’de Gazi Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesine öğrenci olarak girmiş 1981-1984 yılları arasında Bülent KALE’nin verdiği pratik dersleri Ankara Hüseyin Gazi Kayalıkları’nda almış ve  birlikte tırmanışlar yapmışlardır. Bu tırmanışlardan biri 19 Mayıs 1982 yılında Erciyes Sırt rotasından Bülent KALE ’nin  rehberliğinde zirve tırmanışı ve yine aynı yıl sonbahar döneminde Narlıdere ’de mağara tırmanıştır.

Nazif MAKAS, Tophane Meslek Lisesi’nden 1980 Haziranında mezun olmuştur. Lise boyunca Taner TÜMERDİRİM’in izcisidir. İzcilik dışında her hangi bir faaliyeti olmamıştır. Ancak 1980 yılında kampı ziyaret eden Bülent KALE ile tanışmış daha sonra Gazi Üniversitesi’ne başladığında  yani 1981’den itibaren 1984’e kadar Gazi Üniversiteli dağcı olarak özellikle ve çoğunlukla izci kamplarında dağcılık adını verdiği eğitimler yapmıştır.

Nazif MAKAS bölgenin, dağcılık il ajanlığının  ilk faaliyeti olan Keles-Kocayayla’da yapılan izci kampına katılan Gürsu Spor Futbolcuları ile hafta sonu sürecinde dağcılıkla ilgili söyleşilerde bulunmuş onlara  dağcılığı tanıtmıştır. Bu futbolcular aynı zamanda lisanslı dağcıdır. Nazif MAKAS‘ın Özcan ALBUZ ile ilk tanışması Keles-Kocayayla ’da ki bu izci kampında olmuştur. Bu kampta Nazif MAKAS bölge ajanı Özcan ALBUZ ’a bir keten ip aldırıp bu ipi kampta dağcılık tanıtımında  kullanmıştır.

1982 yılı Ağustos ayındaki bu kampta kullanılan bu ipi aynı yıl sonbaharda Narlıdere ’de mağaraya yapılan ilk tırmanışta kullanmak için Özcan ALBUZ‘un onayı olmadan Nazif Makas kullanmıştır. Bu tarihten itibaren il ajanı Özcan ALBUZ ile Nazif MAKAS hiçbir faaliyette bir daha birlikte olmamışlardır.

Yine 1982 yılında Kaplıkaya ’dan yola çıkıp Tonga Kayalıkları’na tırmanış yapmışlardır.

1983 yılının Ağustos ayında Nazif MAKAS, Orhan KUŞKONMAZ ve Ahmet KÖSE Niğde Aladağlar Büyük Demirkazık zirveye tırmanmışlardır

Buna göre Bursa’da dağcılık adı altında 1980’e kadar yürüyüş,kampçılık ve  kışları yapılan kayak dışında hiçbir faaliyet söz konusu değildir.

 ODTU DKSK KULÜBÜ’NDEN BÜLENT KALE VE BURSA YEŞİL DAĞCILIK KLÜBÜ’NDEN ORHAN PİLAVCILAR - 1978-1982 YEŞİL DAĞCILIK KULÜBÜ’NÜN YAPTIĞI FAALİYETLER

            Yeşil Dağcılık Kulübü’ne 1977 yılında ilk kez lise son sınıfta giden Bülent KALE aynı yıl ODTÜ ‘ye öğrenci olarak başladığından dağcılık ve kayakla tanışmış öncelikle yoğun olarak dağcılığa ilgi duymuş, doğruca DKSK ‘ya girmiş, dağcılıkla gerçek anlamda tanışmıştır. Ayrıca aynı yıl o günlerde sürekli faaliyetlere giden Orhan PİLAVCILAR ’la birlikte ilk kez ip ve kazma ile tanışmıştır.

            Bülent KALE’nin rehberliğinde Orhan PİLAVCILAR 1982 yılında Reşko ’ya tırmanmıştır. 1982 yılında bu ikilinin Ağrı Dağı tırmanışları başarısızlıkla sonuçlanmıştır.

            Bülen KALE Bursa’ya zirve tırmanışın tekniğini, ip ve kazma emniyetini yani tırmanışın emniyetini ODTÜ’de öğrenip ODTÜ’lü dağcı olup ve Bursalı dağcı Yeşil Dağcılık Kulübü üyesi Orhan PİLAVCILAR ’a öğreten kişidir.Gerçek anlamda dağcılık  Bursa’da yaşayan, Yeşil Dağcılık Kulübü üyesi Orhan PİLAVCILAR’la başlamıştır.  Ancak aynı tarihte Özcan ALBUZ’un da dağcılık il temsilcisi olarak bu işin resmi başkanı olması ilginçtir.

               Bülent KALE ’nin çektiği renkli fotoğraflardan da anladığımız kadarı ile Küçük Zirve çanağında Diagonel rota dibinde ekip muhtemelen tırmanış projeleri yapmış ancak tırmanışın yapılıp yapılamadığı bilinmemektedir. 

            Bülent KALE ile  Orhan PİLAVCILAR ’ın yaptığı birkaç tırmanışta yabancı dağcılarla karşılaştıklarında işi sorulan Orhan, boyacı olduğunu söylediğinde yabancı dağcılar arasında bu durum büyük şaşkınlık yaratmıştır. Çünkü onlara göre Alpinist demek akademik bilimsel faaliyetlerde bulunan  kişi demektir. Bu yüzden bina boyacısının Alpinistim demesini şaşkınlıkla karşılamışlardır.

 

1977-1986 BEDEN TERBİYESİ BÖLGE MÜDÜRLÜĞÜ BÖLGE DAĞCILIK AJANLIĞININ YAPTIĞI FAALİYETLER

            Özcan ALBUZ 1966 yılında kurulan Türk Dağcılık Federasyonu’nun  Sayın Başkanı Latif Osman ÇIKIGİL ’in ilk genel sekreteridir. Genel sekreterlik görevi nedeniyle Sayın Osman Latif ÇIKIGİL ’in yakın çalışma arkadaşlığı ve dostluğu olan bir memurdur. İlk genel sekreter olmadan önce muhasebe memurluğu yaptığından genel sekreterliğine müteakip dağcılarla tanışmış ve federasyonun ilk kamplarına mutemet görevi nedeniyle resmi görevli sıfatıyla gitmiştir. Dağları tanımış sevmiş ve bir doğa sever olarak işi icabı olsa da bu hobiyi edinmiştir.   Özcan ALBUZ ’un genel sekreterlik yaptığı Dağcılık Federasyonu içinde bir kısım dağcılar ile bir kısım dağ severler (doğa sever) bulunmaktadır. Zirvelere tırmananlara  bu dönemde profesyonel  dağcı, yürüyen kamp yapanlara ise dağ sever yada doğa sever sıfatı uygun görülmekteydi. Bu dönem 1970’lilere kadar bu şekilde sürmüştür. O günkü federasyonun dağcı üyeleri arasında Bozkurt ERGÖR, Sönmez TARGAN ve Muzaffer EROLGEZ en önemli   isimlerdir. Öte yan dan Muharrem BARUT, Erdal ŞENEL, Latif Osman ÇIKIGİL ve Özcan ALBUZ ise diğer kısım dağ severlerdir. Özcan ALBUZ, yakın mesai arkadaşı Latif Osman ÇIKIGİL ve onun  izinden giden diğerlerinin felsefesi olan “Dağcılık tırmanış değildir” felsefesine her zaman sahip çıkmıştır. Bozkurt ERGÖR ve arkadaşları medyayı aracı kılarak bu fikri sürekli eleştirmişler ve hatta federasyondaki görevlerinden istifa etmişlerdir. Ancak dağcılık ve kış sporları federasyonu kurucu başkanı daha sonrada Dağcılık Federasyonu başkanı olan Latif Osman ÇIKIGİL tercihini hiçbir zaman tırmanıştan yana kullanmamış, kayak, yürüyüş ve kampçılık   ilgisi sürekli devam etmiştir. Latif Osman ÇIKIGİL Dağcılık Federasyonu dağcılık mı yapacak yoksa kayak mı yapacak eleştirilerine hep kulak tıkamıştır. Özellikle Bozkurt ERGÖR’ ün son derece centilmence yazdığı eleştiri mektuplarına aynı centilmenlikle fikrini savunucu cevaplar yazmıştır.

            1970 ’lere kadar her iki grup arasında dağcılığın tanımı üzerine ciddi tartışmalar yaşanmış bu fikir ayrılıkları zıtlaşmalara kadar gitmiştir. Bir tarafta “Dağcılık zirvelerin yürünerek  çıkılması olanaksız yollarından tırmanmaktır.” diyenler, diğer tarafta  “Biz dağlarda yürürüz, kamp yaparız, kayak yaparız bu işler de dağcılıktır.” diyenler iki ayrı grup oluşturmuştur.  

            1972  yılında Federasyon Başkanı Osman Latif ÇIKIGİL’ inde onay ve destek vermesi nedeniyle eşinin eczane açacağı Bursa’ya yerleşen Özcan ALBUZ dağcılık federasyonundaki konumu gereği Bursa’da memur olarak bulunduğu kurumda yani Beden Terbiyesi Bölge Müdürlüğünde (Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü) fahri bir görev olan (maaşsız) Dağcılık İl Ajanlığı (İl Temsilcisi) görevini de  almıştır. Ancak Dağcılık Federasyonu’nun 1976 yılı kayıt ve belgelerine göre  bu tarihe kadar Bursa İl Ajanlığı kurulmuş değildir. Dolayısıyla Bursa’da    resmi olarak mevcut kayıtlara göre Dağcılık İl Ajanlığı ataması 1977 yılında yapılmıştır.   Bunun en önemli nedeni bölge müdürlerinin futbol dışında diğer sporlara uzak durmasıdır. Özellikle yarışması ve seyircisi olmayan dağcılığın bölge müdürlerinin gözündeki değeri diğer spor branşlarına göre çok azdır. Kaldı ki bu yıllarda  dağlarda yürüyen, dağlarda kamp yapan kişilere çoğunlukla dağcı denildiğinden  bölge müdürleri turistik ve spor niteliği taşımayan bu faaliyetlere soğuk bakmışlardır.

            Buna göre  1977 yılında ilk ataması yapılan Bursa Beden Terbiyesi Bölge Müdürlüğü Dağcılık İl Ajanlığı 1982 yılına kadar fiili olarak her hangi resmi faaliyet düzenleyememiştir. Yine bunun nedenleri arasında bu tarihlerde Bursa’da bu spora ilgi duyan kişilerin olmamasıdır. Her ne kadar tarihi nitelikteki Bursa Dağcılık Derneği ve Yeşil Dağcılık Kulübü adıyla dernekler kurulmuş olsa da, dağcılık, meraklısı olmayan bir spor olarak kalmıştır.         Malzemenin ve ilgilisinin olmadığı koşullar altında bölge ajanı Özcan ALBUZ 1982 yılında yöneticileri arasında bulunduğu Gürsu Spor Futbol Takımı’ndan  12 kişilik bir grubun lisanslı dağcı olmasını sağlamış, dağları sevdirmek istediği bu futbolcuları  Taner TÜMERDİRİM’ in Keles Kocayayla’daki kız izci kampına götürerek Bursa’daki bölge ajanlığının ilk faaliyetini yaptırmıştır.  1982 yılı Ağustos ayında  yapılan bu faaliyet ilktir. Bu faaliyete katılan Futbolcu – dağcılar ferdi lisanslıdır. Çünkü Gürsu Spor’un tüzüğünde o yıllarda dağcılık branşı yoktur. Yeşil dağcılık  derneğin en önemli temsilcisi Orhan PİLAVCILAR’ dır. Bölge ajanı Özcan ALBUZ, Bülent KALE ’yi hiçbir zaman tanıyamamıştır. Çünkü Bülent KALE ODTÜ’lü dağcıdır. Sporcu kimliğinin Bursa ile bir ilgisi yoktur.

            Bu durum Gazi Üniversiteli Nazif MAKAS ’ın  dikkatini çekmiş sürekli ödeneksizlikten ve malzemesizlikten yakınan bölge ajanının futbolculara ikinci branşı kazandırmasına bir türlü sıcak bakmamıştır. .  Özcan ALBUZ ’a göre ise Nazif MAKAS ve bir iki arkadaşı o günkü mevzuat hükümlerinden habersizdir. Resmi kuralları bilmedikleri için bölge ajanına karşı olumsuz bir tavır içerisine girmişlerdir.

Hatta 1983 yılında  Bursalı dağcı Ahmet KÖSE ile  Gazi Üniversiteli Dağcı Nazif MAKAS ve Orhan KUŞKONMAZ Niğde Aladağlar Demirkazık zirve defterine lisanslı dağcı Gürsu Futbol Takımı Futbolcuları’nı Keles Kocayayla’daki kız izci kampına götürdüğünden dolayı eleştiri yazısını yazmışlardır.  Bu tarihte Ahmet KÖSE 18, Nazif MAKAS 21 yaşındadır.  Dolayısıyla resmi kurumların mevzuatlarından pek de bilgileri olduğu söylenemez. 

1985 yılına gelene kadar başta mevzuat engelleri, sporcu yokluğu ve malzemenin hiç olmaması nedeniyle sadece  adı geçen faaliyet dışında bölge ajanlığın da hiçbir faaliyeti yapılamamıştır.

            1985 yılında Uludağ Üniversitesi Veterinerlik Fakültesi 2. sınıf öğrencisi Ahmet Bülent ÜÇOK fakülteden sınıf arkadaşı Erhan AKBARUT’un ve  Taner TÜMERDİRİM’in izci çevresinden ayrılıp bölge ile dağcılık faaliyetlerine başlamasıyla veteriner fakültesi öğrencileri bazı tıp fakültesi öğrencileri ve bir kısım  yabancı uyruklu (İranlı) öğrenciler bölgenin tüm sporcularını oluşturmuşlardır.

            Yine bu durum 1984 yılında askerden gelip Süleyman Çelebi Lisesi’nde İzci Lideri olan Ender UZER’ in izci obasına dağcılık temel eğitimleri adıyla eğitim vermeye başlayan Gazi Üniversiteli dağcı Nazif MAKAS’ın muhalefetine konu olmuştur. MAKAS’a göre dağcılara faaliyet yaptırmayan Özcan ALBUZ futbolculara faaliyet yaptırmaktadır. Ancak bu futbolcularında kamp yapacakları kadar bilgileri, dağda yürüyebilecekleri kadar dağ sevgilerinin var olduğu ve aynı zamanda dağcılık branşında lisansları olduğu göz ardı edilmektedir.

            Bu koşullarda ;Taner TÜMERDİRİM’ in izci kampları için kullandığı ve Sarıalan’ daki telesiyej kayalarında verdirdiği izcilere yönelik temel tırmanış tekniği uygulamaları dışında fazlaca bir pratik yapılamamıştır.  Yukarıda açıklanan gerekçelerin dışında  dağcılığın yerine kampçılığın – yürüyüşün  dağcılık adı altında  öğretilmesinin asıl nedeni federasyonun  çoğunluk yöneticilerine göre önce doğayı, dağı sevdirmenin gerekliliğidir. Daha sonra doğayı seven bu insanlar önlerine çıkan kar - buz , kaya gibi engelleri  aşmayı öğrenecektir anlayışıdır. Halbuki onlarca yıl temel eğitim hatta gelişim eğitimi adı altında yaptırılan yürüyüş ve kampçılık faaliyetlerinden yetişmiş bir dağcıya rastlanılmıştır demek oldukça zordur. Ama ağırlıklı eğilim bu olduğundan tırmanış yok sayılmış ve onlarca insana dağcılık, kampçılık yürüyüştür gibi bir inanç yüklenilmiştir.

1977-1982  HÜRRİYET İZCİ GRUBU  - ULUDAĞ İZCİLERİ GRUBU’NUN YAPTIĞI FAALİYETLER (TOPHANE MESLEK LİSESİ ve SÜLEYMAN ÇELEBİ LİSESİ )

                        Dedeleri Bursa ili , Gürsu ilçesi Dışkaya Köyü’nden olan Ahmet KÖSE ’nin ailesi 1915-1958 yılları arasında Uludağ’ın muhtelif yaylalarında hayvancılıkla uğraşmışlardır. Ahmet KÖSE 10 yaşına kadar serbest zamanlarını Dışkaya – Narlıdere ve Uludağ bölgelerinde Yörük obalarında geçirmiştir. 10-15 yaşları arasında Uludağ’ın bilinen birçok bölgesinde önderlik ettiği bir arkadaş grubuyla özellikle Recep VATANSEVER, Yılmaz ŞENSOY adındaki arkadaşlarıyla geziler, tırmanışlar yapmıştır. 

1980-1982 tarihleri arasında ergin izci adı ile Taner TÜMERDERİM ’in Uludağ’ın Kirazlı Yayla ve Sarıalan ’daki kamplarında ULUDAĞ MİLLİ PARK İZCİSİ grubunda bulunmuştur. 1980 Ekim – 1982 Mart yani; 18 ay izci üniforması giymiştir.

1972 yılında Bursa’ya yerleşen Taner TÜMERDİRİM, Tophane Meslek Lisesi’nde memur olarak işe başlamıştır. Bu yıllardan önce Taner TÜMERDİRİM lider izcilik, yelken ve dağcılıkla tanışmıştır. Ancak   ağırlıklı tercihi izcilik olmuştur. İş hayatına başladığı meslek lisesinde Selahattin DACI adındaki kayakçı bu okulun kış sporlarıyla ilgisini başlatmış kişidir. Öte yandan izci olan Taner TÜMERDİRİM 1977 yılına kadar Uludağ’da yürüyüşler yapmış, daha sonra da 1977‘den itibaren  özellikle kış kampları için Yeşil Dağcılık Kulübü üyelerinin kullandığı Sarıalan ’daki barakaların olduğu yeri kamp alanı olarak kullanmıştır. Taner TÜMERDİRİM  dağcılıkla ilgilenen kişilere sempati ile bakmış ve Sarıalan ‘daki kamplarda zaman zaman Yeşil Dağcılık Kulübü ’nden Orhan PİLAVCILAR ’ı ve OTDÜ’lü dağcı  Bülent KALE ’yi misafir etmiştir.  Bülent KALE ilk kez 1980 yılında Sarıalan barakalarındaki izci kampına gelmiş burada kişisel ekipmanlarıyla  dağcılığı tanıtıcı konuşmalar yapmış hatta bazı düğümleri bu kamptaki izcilere  öğretmiştir.

1981 yılı Ağustos  ayında Kirazlı Yayla ’daki izci kampını ziyaret eden OTDÜ‘lü dağcı Bülent KALE ’nin ziyareti ile Ahmet KÖSE ve kamptaki izciler ilk kez dağcılık adını duymuş ve bir dağcı ile tanışmıştır.

Ahmet KÖSE ve arkadaşları 1982 yılı Şubat ayında Bülent KALE ’nin   ilk kez Bursa İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nden onaylanmış Uludağ izcisi grubuna verilen Dağcılık Kış Temel Eğitimi’ne 15 günlük süre ile katılmış, ilk kez bu eğitim faaliyetinde ip ve kazma ile tanışmış, Sarıalan telesiyej kayalıklarında dülfer yöntemiyle iniş yapmış, kazma ile baston yöntemini kullanarak tırmanış uygulamaları yapmıştır. Bu çalışmaların bir kısmı küçük bakacak mevkiinde ipli emniyetlerle uygulanmıştır.Ahmet KÖSE ’nin kamera görüntülerini Erkek Lisesi Öğretmenlerinden Recep ÇALIŞKAN bizzat çekmiştir.

Nazif MAKAS ‘ın Ahmet KÖSE  ve arkadaşlarıyla  tanışması 1982 yılı Nisan ayı başında Tophane Endüstri Meslek lisesinde Taner TÜMERDİRİM in ofisinde gerçekleşmiştir. Ahmet KÖSE ve arkadaşları Tonga Kayalıkları ’ndan ve Bakacak Kayalıkları’ndan tırmanıp oradan Sarıalan ’ı geçme projesini Taner TÜMERDİRİM ile paylaşmak için gelmişlerdir.

1982 yılı Uludağ’a o güne kadar bilinen en çok karın yağdığı yıldır. Ahmet KÖSE ve arkadaşları  1982 yılında 23 Nisan tatilini Uludağ Bakacak Kayalıkları’nda kar-buz koşullarında meslek lisesi atölyelerinde imal ettikleri basit baton- kazma tarzı aletlerle tırmanarak geçirmişlerdir. Bu ekibin tırmanışında altmışlı yılların  ikinci yarısının en önemli dağcılarından Kayserili Ahmet ŞAHİN’ in buzlu rotalarda kullandığı ekmek bıçağı ile sert kara saplayıp emniyet alma tekniği de bilmeden uygulanmıştır.  Bu tırmanış ; Ahmet KÖSE, Erhan AKBARUT, Şahin GÖÇER ve Osman ÖZTÜRK   tarafından Bursa Kaplıkaya ’dan yürüyüşle başlamış, Bakacak Kayalıkları’nda kar-buz zeminde bugünkü Bakacak link istasyonunun bulunduğu dik kayalığın tırmanılması şeklinde olmuştur. Yine ; bu ekibin sırt çantaları Erhan AKBARUT’ un annesi tarafından şeker çuvallarından dikilmiştir. Ekibin 15 MT. kadar kendirden imal edilmiş urgan denilen ipi vardır. Diğer tüm malzemeler ilkeldir.

 Ekip, bu faaliyetten hemen sonra çadır ve çanta imal ettirmeye karar vermiş ve atölye dersinde teknik çizimler yaparak çadır ve çanta dizaynı oluşturmuştur. Fransız bir dağcının malzeme imalatının Türkiye de yapılamayacağı iddiası ekibi  motive etmiştir. 1982 yılında Ahmet KÖSE okuduğu lisede astığı ilanla kendi çapında grup oluşturup eğitimler ve faaliyetler yapmaya başlamıştır. 1982 Nisan’ındaki faaliyet bu çabanın sonucudur.

 1980 yılında Uludağ da izci kampında tanıştığı Bülent KALE ’nin desteği ile dağcılığa başlayıp onun üniversitede okurken  öğrencisi olan Gazi Üniversiteli dağcı Nazif MAKAS, Ahmet KÖSE ve arkadaşlarından  dört yaş büyük olup  o günkü görüşmede liseli çocuklar olarak gördüğü gruba” -oralardan tırmanamazsınız çok kar var gitmeyin..” şeklinde beyanda bulunmuş ancak Ahmet KÖSE ve arkadaşları 1982 yılı Şubat ayında aldıkları  resmi eğitimin niteliğine güvenerek Bursa’da bu nitelikteki ilk tırmanışı gerçekleştirmişlerdir.  

            Uludağ’ın en eskilerinden Remzo’ ya göre Ahmet KÖSE ’nin dağcılık faaliyetlerinden önce Uludağ’da dağcı yoktur. Küçük Zirve deki kulübenin yapıldığı dönem Asım KURT‘un dağcılık ve kış sporları federasyonu başkanı olduğu dönemdir. Bu binanın ustalarından biri Mollaarap dan minareci Bekir ’ dir.           

            Sarıalan ‘daki esnaflardan olan Hasan MANTARLAR Uludağ’ın   yerlilerindendir. Sarıalan barakalarındaki faaliyetlerin içinde bulunmuş bir esnafdır. Burada izcilerin kamp yapmaya başladığı  1977 yılından itibaren çevrede yürüyüşler yapıldığını Ahmet KÖSE ’nin 15 günlük dağcılık eğitimlerini yaptığı, iplerin açılıp kazmalı emniyetler alındığı, telesiyej kayaklıklarının bu iş için kullanıldığını yılın 1982 yılı olduğunu çok iyi hatırladığını söylemektedir. Bu barakalarda kamp yapan izcilerin kayak eğitimi de aldıkları ve yoğun olarak bu işi de yaptıkları bilinmektedir. Hasan’a göre bu kamplardan yetişenlerin %10 ‘u kadarı dağcılığa ilgi duymuş bunların içinde de en eski olanının Ahmet KÖSE olduğu söylenmektedir.

            Sonraları bazı kimselerin dağcılık veya izcilik adına dağda değil de şehirde Heykel’in göbeğinde fluarlı düdüklü tanıtım faaliyetlerinde bulunduklarını görmüştür.

             Uludağ’ın en eski ailelerinden biri olan Fidyekızık ’tan Laz Eyüp’ün torunu Kemal GÜLTEKİN’e göre Uludağ da dağcı kimliği ile tanıdıkları ilk ve tek kişi Ahmet KÖSE ’dir. Tanıdıkları dağcı Ahmet KÖSE, Akın BOZKURT ile faaliyetlere başlamadan önce Sarıalan ve Çobankaya ’da durmaz. Buralardan yürüyerek zirvelere gider, tırmanışlar yaparmış. Bundan başka gerek Sarıalan ’daki gerek Çobankaya ’daki granit batolitlerde kısa kaya tırmanışları yapmaktaymış.

            1975 yılından beri Uludağ’da olan Mustafa ÖZGER ’e göre ise Ahmet KÖSE ’den önce ve yine onun dağcılık yaptığı dönemde dağcılık adına yaylalarda yürüyüşler  yapan ağaç altlarında kamp kuranlar dışında Uludağ'da tırmanış yapan  kimse yoktur.

1983 yılı Ağustos ayında Ahmet KÖSE, Nazif MAKAS ve Orhan KUŞKONMAZ Büyük Demir Kazık klasik rota tırmanışını yapmışlardır. Yani; Bursalı dağcı Ahmet KÖSE Gazi Üniversiteli ağcı Nazif MAKAS ve Orhan KUŞKONMAZ bu tırmanışı tamamlamıştır. Ahmet KÖSE ilk kez Özcan ALBUZ adını bu faaliyette Nazif MAKAS’dan duymuş ve zirve defterine Özcan ALBUZ ’u eleştiri yazısı yazılmıştır.

Ahmet KÖSE ’nin yakın arkadaşı Erhan AKBARUT  Uludağ Üniversitesi Veteriner Fakültesine 1983 yılında başlamıştır. 1984 yılında ise Haziran ayında Ahmet KÖSE , Erhan AKBARUT , Ahmet Bülent ÜÇOK ve birkaç arkadaşı Uludağ göllere kampa gitmiş burada ekip üyelerinin bazıları yürüyüş yollarından , bazıları kolay tırmanış yollarından zirveye çıkmıştır.

             Sonuçta; 1980-1984 arası Nazif MAKAS, Gazi Üniversitesi’nde dağcılık yapmaktadır. Erhan AKBARUT 1983-1985 yıllarında Uludağ Üniversitesi’nde Veterinerlik Fakültesinde ve Ahmet Bülent ÜÇOK’la beraber il temsilcisi Özcan ALBUZ ile dağcılık  çalışmaları sürdürmektedir. Ahmet KÖSE ise 1981-1984 arası Bursa’da dağcılık yapmaktadır. 

  

1984-1990 BAĞIMSIZ BURSALI DAĞCILAR GRUBU FAALİYETLERİ

( HÜRRİYET GRUBU-AHMET KÖSE ve GRUBU) 

 1984 yılında Ahmet KÖSE Hacettepe Üniversitesi İdari Bilimler Fakültesi Sosyal Hizmetler Bölümü’ne girmiştir. Ekim ayında Ankara’ya giden KÖSE ilk öğretmeni Bülent KALE ’yi evinde ziyaret etmiştir.  Ahmet KÖSE 1984 Ekiminde Bülent KALE tarafından Hüseyin Gazi Kayalıkları’nda ODTÜ’ lü dağcılara BURSALI DAĞCI OLARAK TANIŞTIRILMIŞTIR. Çünkü: Ahmet KÖSE zaten 1980-1982 yıllarında bir nevi dağcılık yaz temel eğitimlerini tamamlamış, 1982 yılında ise kış temel eğitimine müteakip Uludağ’da tırmanışlar yapmış ve hatta lise son sınıfta grup kurup eğitimler vermiştir. İşte bu yüzden Bursalı dağcı olarak tanıştırılmıştır.

             1984 yılı sömestri tatiline kadar Hüseyin Gazi’de kısa kaya ve top-rope tırmanış antrenmanlarını yoğun olarak yapan KÖSE bahar döneminden itibaren Murat YILDIRIM, Gıyasettin DEMİRHAN ’la devam etmiş, daha sonra Orhan ÖZÇALIK, Ufuk ÖZGÖZ, Ertuğrul MELİKOĞLU , Mecit DOĞRU ’yla  Hacettepe yani ; Dağcılık Federasyonu bünyesinde 1990 yılına kadar  8 aylık askerlik dönemi hariç çok yoğun faaliyetlerde bulunmuştur. Bu tarihlerde Hüseyin Gazi’de Batur KÜRÜZ, Ömer TÜZEL gibi ADB ’liler, Hacettepeli ’ler ve ODTÜ ’lülerden başka  kimse yoktur.

1984-1990 yılları arasında KÖSE yoğun olarak Hüseyin Gazi’de tırmanışlar yapmış, Hacettepe Merkez Kampusü ’nde grup oluşturup eğitmenlik yapmış  ve klasik rota olarak bilinen tüm dağlarımızın tırmanışlarını tamamlamıştır.  Ahmet KÖSE ’nin Hacettepe’de ve federasyon ’daki çalışmaları döneminde şimdi tıp profesörü olan Tamer ALTAY, Gemlik’ te belediye mühendisi olan Mustafa , İstanbul belediyesinde kadastrocu olan Mahmut vardır. Bu kişiler aynı zamanda Bursalı  muhasebeci Serdar İNCE ’nin arkadaşlarıdır. Ahmet KÖSE Hacettepe ve Federasyon çatısı altında altı yıl boyunca Aladağlar  Cimbar ’da, K. Demirkazık, B. Demirkazık ’da öncü tırmanışlar yapmış Orhan ÖZÇALIK , Mecit DOĞRU ’yla ip arkadaşlığı yapmıştır.

Yine bu yılın  Haziran başında  hayati idame tarzında  Uludağ’da  altı gün çadırsız, uyku tulumsuz, matsız, barınmış…. Yiyecek ihtiyacını da doğadan elde ederek   bu alanda ilginç bir deneyim  edinmiştir…

1987 yılı uluslar arası Ağrı Dağı yaz tırmanışı için aklimatize çalışmalarını Ahmet KÖSE Uludağ büyük zirvede tek başına 6 gün kamp atarak1987 yılı Ağustosunda  kalmış bu sırada büyük zirvenin ilk dağcılık rotası olan Çakal Rotası’nı tek başına açmıştır. Sonraki yıllarda da bu rotanın sağında,  Pazara Kadar Rotası ve Baytar Rotası Ahmet KÖSE ’nin  öğrencileri tarafından açılmıştır.

Ahmet KÖSE ’nin Hacettepe’de okurken Bursa’da oluşturduğu üyelerden Süleyman ZENGİN özellikle Bakacak Kayalıkları’ndaki tırmanışlarda bulunmuş. Şeker  çuvalından yapılan çantalara tanıklık etmiştir.

            Bu faaliyetlerde zaman zaman Uludağ’da üstten emniyetli  tırmanışlar yaptığını hatırlamakla birlikte, Süleyman ZENGİN sonraki yıllarda  Uludağ kampçılığı ve yürüyüşlerine yönelmiştir. Yine Ahmet KÖSE ’nin Elvan Kaya’daki kamplarında onunla bulunmuştur.

            Ahmet KÖSE 1980 yılında başladığı Uludağ ve dağcılık macerasında Uludağ ‘daki muhtelif mevkilerde esnaflık yapan, kampçılık yapan, yürüyüşler yapan ve teleferikte  çalışanlar tarafından Sarıalan ve Çobankaya ‘daki tırmanışları; Elvan Kaya doruğunda ve Çobankaya’da  uyuması yine çoğunlukla çadır kullanmaması binalarda veya barakalarda kalmaması en çok da ormanları ve dereleri bırakıp zirvelerde tırmanış yapması nedeniyle garipsenmiş, kendine dağcı diyen ve yukarıdaki işlerle uğraşan kişiler tarafından Deli Ahmet olarak isimlendirilmiştir. Hatta bazılarına göre karşılıksız sevdaya tutulmuş kendini dağlara vurmuş aşıktır. Halbuki bu tarihlerde Ahmet KÖSE Hacettepe Üniversitesi öğrencisi olup ülkenin önemli genç dağcılarından biridir. Hatta yine aynı tarihlerde  Almanya’da devlet bursuyla misafir öğrenci olarak okumaktadır.

             1987 Ağustosunda Ağrı Yaz , 1988 Şubatında Ağrı Kış, 1988 Ekiminde Erciyes Buzul önemli tırmanışlarıdır. Bu tarihlerde Kaçkar Dağ tırmanışını Rize tarafından tırmanmış, Büyük buzuldan iniş yapmıştır.4700 MT ’de Mecit DOĞRU’yla yaptıkları kamp o yıllarda birkaç kişini yaptığı bir iştir. Aladağlar da beş yıl artarda kalmış, Demir kazık, Kaldı,Alaca doruğu başta olmak üzere bir çok tırmanışlar gerçekleştirmiştir. Bu tarihlerde hafta sonları hariç dört ay kadar dağlarda kalmış ve diğer zamanlarında hafta sonları yine dağlarda geçirmiştir. Yine bu yıllarda Ankara da yapılan Dağcılık Federasyonun düzenlediği seminere Hacette Üniversites ’inden ismen davet edilip katılmıştır.

Ankara yıllarında Bursa’daki faaliyetlerini de ihmal etmemiştir. Özellikle 1985-1990 yılları arasında Recep VATANSEVER, Süleyman ZENGİN, Ramazan KÖSE  ve Yusuf ŞANLI ile oluşturduğu Bursa grubu ile Bakacak Kayalıkları, Yankılı Kaya., Elvan Kaya kuzey doğu yüzü free solo tırmanışı Nowil tırmanışları, büyük zirve Çakal Rotası tırmanışları ile küçük zirvedeki kule tırmanışları ile Narlıdere’deki antrenman faaliyetleri önemli kabul edilebilir. Bu yıllarda yüzlerce kez Uludağ büyük zirve defteri KÖSE tarafından imzalanmıştır.  Yine bu yıllarda Ahmet Bülent ÜÇOK ’a bazı Uludağ çıkış patikaları rehberliği de yapılmıştır. Ayrıca; bu yıllarda Uludağ’da ki izci kampları ziyaret edilmiş örneğin: 1986 yılında ziyaret edilen bir kampta Hacettepeli dağcı kimliğiyle liseli izciler Mithat KARA ve arkadaşlarıyla da tanıştırılmıştır.

 İşte bu sebeplerle 1980’de başlayan Uludağ yaylaları kampçı ve esnafıyla başlayan tanışıklıklar hala sürmekte ve onlar Teferüç’ten göllere kadar en eski ilk ve tek dağcıyı Ahmet KÖSE olarak tanımakta ve bilmektedirler. Ahmet Köse 1984-1989 yılları arasında Hacettepe üniversitesi’nde ve federasyonda faaliyet yapan dağcılık tarihinin çok önemli isimleriyle ip arkadaşlığı yapmıştır..

1990 Ekiminde Ahmet KÖSE doğduğu şehir Bursa’ya döner ve yerleşir. KÖSE ’nin Bursalı olduğu unutulmuş o artık Hacettepeli dağcı olmuştur. Federasyondaki konumu da O yıllarda kıskanılacak seviyededir. Özcan ALBUZ il temsilcisidir. Üniversiteliler Ahmet Bülent ÜÇOK etrafında , Özcan ALBUZ’un önderliğinde dağcılık adıyla faaliyetler yapmaktadırlar. Bu grubun içinde bir grup İranlı üniversite öğrenciside vardır. Bir tarafta ise 1984 yılında Bursa‘ya dönen Gazi’li dağcı Nazif MAKAS artık  izci lider yardımcısıdır. İzci üniformasıyla Ender UZER ’in önderliğinde dağ izcileri adıyla bilinen grubun eğitmenliğini yapmaktadır. Öte yandan serbest gruplardan biri olan DSİ ( Devlet Su işleri) yürüyüşçülerinden Korkut GÜVEN ; Nazif MAKAS ’ın grubuna; İbrahim KIZILKAYA ve Naci BEYTEKİN ; Özcan ALBUZ’un İranlı grubuna katılmışlardır.

 İşte bu şartlarda Ahmet KÖSE aktif spor yapmayan Özcan ALBUZ ’un istifası için mücadele başlatmıştır. Bu mücadelede Nazif MAKAS ve bir iki arkadaşı şeklen yanında olmuştur.

 Özcan ALBUZ 1991 yılında istifa etmiştir. Bu istifanın temelinde Ahmet KÖSE’ nin kamuoyuna malettiği; “Genel müdürlük personeli ve sporcu olmayanlar İl Temsilcisi olmamalıdır.” görüşünün genel müdürlükçe de doğru bulunması ve bu husus da genel emir yayınlanmasıdır. Ahmet KÖSE ve Ahmet AYDIN bu göreve talip olmuştur.  Ahmet KÖSE dağcı olmayanların aktif spor yapmayanların il temsilcisi olmasına karşıdır. Nazif Makas ise izcilikten öğrencisi izci Ahmet AYDIN ‘ ın il temsilcisi olmasında bir sakınca görmemektedir. Taraflar bu görüş ayrılığı nedeniyle daha sonra birlikte çalışmamışlardır.

1991 yılında il temsilciliğine aday olan  Ahmet KÖSE  en güçlü aday olmasına rağmen seçilememiştir. Nazif MAKAS ,Hasan ÖREN , Mithat KARA, Hasan MUTLU, Korkut GÜVEN ’in ekibinden Ahmet AYDIN il temsilcisidir ve bir yıl kadar görev yapar.   Bu dönemde DSİ ’lilerden İbrahim KIZILKAYA ve Naci BEYTEKİN de İranlılar ’dan üniversiteli Sait SAKA ’nın, yani; Özcan ALBUZ’un ekibindedirler.

1984-1991 ÇELEBİ İZCİ GRUBU’NUN YAPTIĞI FAALİYETLER ( ENDER UZER ve NAZİF MAKAS  )

            Ekim 1984’te izci lideri Ender UZER‘in Süleyman Çelebi Lisesi’nde kurduğu izci ünitesinde Nazif MAKAS dağcılık eğitmenliği yapmıştır. Bu eğitimde Mithat KARA, Hasan MUTLU ve birkaç kişi daha öğrencidir. Bursa’daki ilk dağcılık kazası bu tarih de bir bayan sporcunun eline kaya düşmesi şeklinde olmuş kopan parmaklar sonradan aynı süreç de dikilmiş kaza ucuz atlatılmıştır.

            1984 yılında Nazif MAKAS  ilk kez Süleyman Çelebi Lisesi ergin izcilerine Ender UZER ’in liderliğinde Dağcılık Eğitimi adı altında eğitmenlik yapmıştır. Sonraki yıllarda Demirtaş Spor Kulübü ’nde ve Yıldırım Belediye Spor Kulübü’nde yine eğitmen sıfatıyla eğitmenlikler yapmış ancak eğitmenliğe başladıktan 22 yıl sonra dağcılık federasyonuna müracaat ederek ileri kaya eğitimi almak istemiştir.

            Nazif MAKAS ’ın 20 yıldır yanında bulunan ve 15 yıl kadar da dağcılık eğitmeni sıfatı ile izcilere, Demirtaş Spor Kulübü üyelerine ve Yıldırım Spor Kulübü sporcularına eğitim veren Gökay MUTLU ’nun Ağrı Dağı’na federasyon faaliyetine gitmek istemiştir. 2006 yılı itibari ile Bursa’dan Ağrı’ya çıkanların sayısı 200 den fazladır.

            Ender UZER’in beyanına göre Nazif MAKAS  Süleyman Çelebi Lisesi izcilerine 1984 yılı Ekim ayında dağcılık eğitimi adıyla bir eğitim vermiştir. Ender UZER kendi izci obasına 1985 yılında Dağcı İzci adını vermiştir.

            Ender UZER, Süleyman Çelebi Lisesi’nde oluşturduğu izci grubuna Dağ İzcisi, Uludağ İzcisi, Uludağ Kılavuzu adlarını vermiştir.  

            1985 yılında Barbaros adlı çanta çadır satan mağazada Ahmet Bülent ÜÇOK‘la tanışan Nazif MAKAS onun ilk faaliyeti olan ve ekip liderliği eğitmenlik yapan Nazif MAKAS ‘ın önderliğinde federasyonun Erciyes yaz kampına gidilmiştir. Burada eski federasyon başkanı Latif Osman ÇIKIGİL  ve Mecit DOĞRU ile taraflar tanışmıştır. Nazif MAKAS  burada Ahmet Bülent ÜÇOK ‘a temel kazma kullanma pratikleri yaptırtmıştır. Yani Ahmet Bülent ÜÇOK ilk kez Ahmet KÖSE’nin eski partneri Nazif MAKAS‘dan ilk eğitimini almıştır. Ekip yaşanan kötü koşullar nedeni ile zirve yapamadan geri dönmüştür.

            1986‘da askerden gelen Nazif MAKAS Ahmet Bülent ÜÇOK‘la faaliyetlere başlamak istemiş. Ancak Ahmet Bülent ÜÇOK‘un Özcan ALBUZ ile çalışacağı beyanı üzerine taraflar yollarını ayırmıştır. Yine bu dönemde çok sayıda Uludağ Üniversitesi öğrencisi İran uyruklu kişiler bölge faaliyetlerine ÜÇOK‘la  katılmışlardır.

            Nazif MAKAS izci kampları ile başladığı faaliyetler zaman içerisinde Hasan ÖREN’ le beraber doğada kurulan kamplarda tesis yapımı  ve oriyantrik gibi konularda da eğitimler vererek devam etmiştir. Uludağ’ da ilk kamp Kirazlı Yayla ‘da 1977 yılında  Gölcük  Mevki ‘inde yapılmış daha sonra Sarıalan ‘daki barakalar kış kampı olarak kullanılmıştır.

            Nazif MAKAS ’a göre Uludağ’da bilinen güzel yerlerin başkasına öğretilmesi, yeni gelen insanların buraları berbat etmesine neden olmaktadır. Bu nedenle de buraların bakir kalması için   bildiği güzel yerleri kimselere söylememeye ve öğretmemeye çalışmaktadır. Hatta bu çevrecilik hassasiyeti Uludağ’da kendi bildikleri yerlere başkalarının gelmesi halinde zarar göreceği için onlara engel olma şeklinde de gelişmiştir. Bundan başka gittiğimiz yerleri kimse bilmesin mantığı, eski arkadaşlarında o kadar yerleşiktir ki Koğuk Dere Koyun Göleti’ne Saklı Göl adını koyup bir gizem yaratarak Koyun Göleti’ni başkalarından saklamaya çalışmışlardır.

            Nazif MAKAS ’ın İran uyrukluların bölgede çalışıp bölge olanaklarından faydalanması Bursa’da yaşayanların hakkının yenilmesi anlamına geldiği için bölgeye ve bu kişilere antipati duymuştur.

            Nazif MAKAS ’ın izci obalarındaki  liselilere verdiği dağcılık eğitimlerinde çok az miktardaki şahsi malzemelerini kullanıyor olmasının nedeni de bölgenin malzeme olanaklarının olmamasıdır.         

            Hasan ÖREN ’in bölgeyle ters düşmesi bu sebeple Özcan ALBUZ ’un istifasına müteakip izcilerinden Ahmet AYDIN’ ı İl Temsilciliğine aday olması konusunda desteklemesi, İl Temsilciliği makamına duyulan talebin ne kadar derin ve eski olduğunun ilginç bir kanıtıdır. 

Bursa Erkek Lisesi’nin Borazan İzcisi Ender UZER, 1982 yılında atandığı Bursa Süleyman Çelebi Lisesi’nde izci liderliğine başlamıştır. Kendisi Taner TÜMERDİRİM’ in  öğrencisidir.

İzcilik faaliyetlerinde bir çok branş oluşmuş izcilerin bazıları deniz izciliği, dağ izciliği,  hava izciliği gibi adlarla faaliyetler yapmışlardır.

Çelebi izci grubu olarak Nazif MAKAS’ ın eğitmenliğinde izciler arasında dağ izcisi uzmanlık kursları düzenlenmiştir. 1984 – 1989 yılları arasında  Çelebi izci grubu içindeki dağ izci uzmanlık kursunu bitirenlerden Mithat KARA ilk olarak 1989 yılında dağcılık federasyonu Ağrı Dağı yaz tırmanışına kabul edilmiştir. 1984 yılından önce dağcı izci uzmanlığı Bursa’ da yoktur.

İzciler arasında 1982 yılına kadar tırmanış eğitimi yapılmamıştır. Uludağ yürüyüşleri ve barakalarda kamplar yapılmıştır. Bu kampların tamamına yakını hafta sonu kampları şeklindedir.

Uludağ’ da ilk izcilik kampını 1914 yılında Nafiz Atık KANSU açmıştır. Oğlu Ceyhun Atık KANSU babasının izinden giden Tophane Endüstri Meslek Lisesi izcilerine Uludağ’ da yaptıkları izcilik faaliyetlerinden dolayı Uludağ İzcileri adını vermiştir.  Tarih 1972’ dir. Daha sonra Süleyman Çelebi İzcileri’ne özel bir izinle 1982 yılında Uludağ İzcisi adını kullanma hakkı verilmiştir.  1992 ‘ ye kadar Uludağ İzcileri adına resmi faaliyetler devam etmiştir.

Bazı kendini bilmezler tarafından bu unvan haksız yere yerli yersiz kullanılmıştır.

Ender UZER dağcı izci branşında bir izci lideridir. 1986 yıllarına ait dağcılık eğitimleri ile ilgili dergi ve bültenler hazırlatmıştır.

Uludağ ’da izci kampları ilk kez düzenli olarak 1972 – 1977 arası Kirazlıyayla’da yaz izci kampları 1977 ´den itibaren de Sarıalan ’da kış izci kampları olarak başlamıştır. 

İzcilik faaliyetleri içinde dağcı izci branşındaki üyelerine 1986 yılında hazırlatılıp okutulan dergilerde Bozkurt ERGÖR’ün dağcılık  tekniği kitabının fotokopileri mevcuttur. Dolasıyla aslında yürüyüş ve kampçılık yapan bu kimseler  dağcılıkla tanıştırılmıştır.

Yine bu dergilerde Ahmet KÖSE ve Erhan AKBARUT’un 1982 – 1983 yıllarında çanta ve çadır diktirdiği Barbaros adlı çantacının reklamları ilgi çekicidir.

Ayrıca bu kitapçıkların başlık sayfası Uludağ Milli Parkı İzcileri ve Kılavuzları adını taşımaktadır. Çünkü Çelebi İzci Grubu için bu unvan çok önemlidir.

Diğer yandan Taner TÜMERDİRİM ’in liderliğini yaptığı Uludağ İzcileri 1975 yılı dergisinde Kar Adamları çalışması el kitabı o yıllarda bu grup içinde dağcılık yapma çabalarının göstergesidir.

Gerek fotoğraflardan gerek resmi yazılardan anlaşıldığı üzere izcilerin ve Yeşil Dağcılık Kulübü’nün zirve tırmanışı adını verdiği faaliyetler bugünkü Uludağ Küçük Zirve denilen yerdir.

Bursa’ da Ender UZER’ den elde edilen ve 4. sayısında gereçler adıyla dağcılık ekipmanlarının anlatıldığı; 1. üniteyle başlayan ve 1986 yılı içinde muhtemelen 16. sayısına kadar yayınlanmış veya çoğaltılmış olan ders notları  Ender UZER tarafından  tertiplenmiştir.  Tümünün içeriği,  Bozkurt ERGÖR’ ün kitabından fotokopi edilmiş olduğu görülmektedir.

 Bu çalışmalar Türkiye İzcileri Çelebi İzci   Grubunca bir dağcılık tekniği kitabının bu yıllarda (1986)  liseli izciler arasında okutulduğunu göstermektedir. Ancak bu ders notlarının bazılarının üzerinde “İzci İçin Dağcılık” veya “Dağcı İzci Uzmanlık” kursu yayınları veya “Uludağ Milli Park İzcileri ve Kılavuzları”  yazmaktadır. Öte yandan Ender UZER’ inde hocası olan Taner TÜMERDİRİM ’in kışın yürüyüş  yapan izcilere kar adamlar adı yerine kar izcisi adı verildiğini görmekteyiz. Özetle bu ders notları liseli izci oymağına 1986  yılında Bursalı izci liderlerinden Ender UZER ’in Dr.Bozkurt ERGÖR ’ün dağcılık tekniği kitabını  fotokopilerden yararlanarak dağcılığı tanıdığı görülmektedir.

Bu kitapçıklardan 11. nolu yayında derlenmesini Ender UZER’ in yaptığı çalışmanın 9. sayfasında  tümü Dr. Bozkurt ERGÖR’ ün kitap fotokopisi olan anlatılanlardan son sayfasında DİKKAT başlığı ile Latif Osman ÇIKIGİL  tarafından etik anlamında yazılmış yazılar doğa sporcu etiği içeren hususlar  Ekim 1984 Bursa ve Nazif MAKAS imzalı olarak gözükmektedir.

Hasan ÖREN ’in de izci lideri olması nedeni ile Uludağ Sarıalan barakalarında özellikle kışın yapılan faaliyetlere ilgi duyan spor muhabiri Oğuz ERBAY gazeteci kimliği ile izcilerin buradaki kampına ilk kez 1986 yılında katılmıştır. Burada tanıştığı bazı izci ve eski izcilerle Uludağ zirve yürüyüşleri yapmıştır.

__________________________________________________________

1986-1992 DEMİRTAŞ SPOR KULÜBÜ DAĞCILIK BİRİMİNİN YAPTIĞI FAALİYETLER ( HASAN ÖREN – ERTUGRUL DEMİRTAŞ)

 

İzci Lideri Hasan ÖREN, Özcan ALBUZ ’un il temsilciliği yaptığı dönemde Ahmet Bülent ÜÇOK ’un  spor temsilciliği süresinde yani 1986 – 1989 yıllarında Ahmet Bülent ÜÇOK ’un eğitimlerine katılmış, mahallesinin kulübü olan ve 1948 yılında kurulan Demirtaş Spor Kulübü’nde kulübümüz olsun mantığıyla dağcılık branşını başlatmıştır. Demirtaş Spor Kulübü Dağcılık Branşı’nı 1987 yılında başlattığını anlatan Hasan ÖREN ’in bu tarihlerde kendisinden başka 4 sporcunun bu kulüpten lisanslı görünmesine rağmen kendisinin bu kulüpte üyeliğinin veya sporcu lisansının olmaması çelişkidir.  Yine Demirtaş Spor Kulübü’nde lisanslı görülen bu kişiler Kovukçınar Lisesi izci lideri ve izcileridir. Hasan ÖREN ’in yakın arkadaşı olan bu kişiler dışında sporla hiç ilgisi olmayan kişiler de dağcılık branşından lisans alıp öğrenci pasosu alabilmişlerdir.  Öte yandan 1987 yılında askerliğine müteakip her nasılsa Ahmet Bülent ÜÇOK’ la tanışıp bölgede dağcılığa başlayan Ertuğrul DEMİRTAŞ bu dönemde bir çok lisanslı sporcunun gerçekte ilgili branşta spor yapmak için değil otobüslere indirimli bilet alabilmek için gerekli olan pasoyu almak adına ferdi veya kulüp lisansı çıkardıklarının tanığıdır. Kaldı ki bu durumu 1993 yılında il temsilcisi olan Ahmet KÖSE yaptıkları toplantıda bulunan bazı kimselerin bu durumu onayladığına tanık olmuştur.

            Buradan anlaşılan  Hasan ÖREN ve birkaç kişinin Demirtaş Spor Kulübü adına üye veya lisans çıkartmadan sadece dağcılığın adının tanınması anlamında bu  kulüp faaliyetine katıldıklarını ve yine bu süreçte sıklıkla  doğa yürüyüşleri yaptıkları anlaşılmaktadır. Yine Özcan ALBUZ, Ahmet Bülent ÜÇOK döneminde ( 1985 – 1989 ) yapılan dağcılık faaliyetlerine katılımın resmi listeye göre az olması ve yine Bölge Ajanı Özcan ALBUZ’ un işlerinin yoğunluğu nedeniyle sporcularla çok az bir araya gelmesi eleştirilen konular arasında yer almıştır.

            Diğer yandan bu işle ilgili olan insanların bölge ajanlığı denildiğinden akıllarına malzeme, harcırah, yolluk ve federasyon faaliyetlerine katılma hakkı geldiklerinden  ancak bu talepleri yerine gelmediğinden bölge ajanını suçlayıp ona cephe almalarına muhalif olmalarına sebep olmuştur.  Halbuki bölgenin yıllık faaliyet programı dışına çıkması ve federasyonun sınırlı sayıda kontenjan ayırması nedeniyle bölge ajanının başka bir imkanı da yoktur.

            Hasan ÖREN  bir anlamda Özcan ALBUZ, Ahmet Bülent ÜÇOK döneminde dağcılığı öğrenmiş ancak dağcılığın dağseverlik  boyutunu tanımıştır.Özcan ALBUZ ve onun izindekilerinin anlayışıyla yani doğa yürüyüşlerini dağcılık kabul eden bir bilgi seviyesine sahiptir.  Dolayısıyla Demirtaş Spor Kulübün ve Hasan ÖREN’ in çevresindeki dağcı olduğunu söyleyen kişiler,  dağcılığın yürüyüşçülük olduğu anlayışı içindedirler.

            Hasan ÖREN, Demirtaş Spor Kulübü’nde bir kaç liseli izci ile dağcılık branşında faaliyetlere başlamakla beraber  Ahmet AYDIN ’ın 1992 yılında görevinden istifa etmesi nedeniyle ve yine başka bir semte taşınmasından dolayı kulüple bağını kopartmıştır.

            Sonuçta 1991 yılına gelene kadar Bursa’da Nazif MAKAS ‘ın önderlik ettiği izcilik faaliyetleri içinde veya aynı zaman izci olan dağcıların grubu diğer yanda Özcan ALBUZ ‘un il temsilcisi ile önderlik ettiği fiilen Ahmet Bülent ÜÇOK ’un ve arkadaşlarının bulunduğu bölge grubu vardır. Bundan başka  birkaç izciyi Demirtaş Spor Kulübü’nden paso alabilmesi için dağcı lisansı aldıran Hasan ÖREN ‘in belki üçüncü grup olarak da kabul edebiliriz. Ancak Nazif MAKAS ve Hasan ÖREN’in, Özcan ALBUZ’ la 1982 yılına kadar dayanan  ihtilafları Bursa’ da iki ayrı grup doğurmuştur.

 

1986-1988  B.T.B.M. BÖLGE DAĞCILIK AJANLIĞININ  YAPTIĞI FAALİYETLER  ( AHMET  BÜLENT ÜÇOK DÖNEMİ – Ertuğrul DEMİRTAŞ )

1986-1988 YILLARI ARASI BÖLGE FAALİYETLERİ  (AHMET BÜLENT ÜÇOK DÖNEMİ )

 

Hürriyet İzci Grubu izcilerinden Ahmet KÖSE’nin sınıf arkadaşı Erhan AKBARUT; 1983 yılında Uludağ Veteriner Fakültesi’ne girer. İzci kampları deneyimi ile ve özellikle Sarıalan ’da 1982 Şubatında aldığı eğitim ve yine 1982 yılında Nisan ayında kış koşullarında  Kaplıkaya Vadisi Tonga ve Bakacak Kayalıklarındaki tırmanış deneyimlerine de güvenerek yine izci lider Tamer TÜMERDİRİM Uludağ ile ilgili bilgi birikiminden yararlanmayı da bekleyerek Bursa Gençlik Eğitim Merkezi’nde görevli olması nedeniyle sınıf arkadaşlarından dağcı-kampçı bir grup kurmaya karar verir. Bu grubun ilk üyelerinden biri sonraki yıllar bölge dağcılığının ve üniversitede yapılan dağcılığın en önemli isimlerinden Ahmet Bülent ÜÇOK tur.

Erhan AKBARUT 1982-1985 yıllarında bazı dağ-dağcılık faaliyetlerine katılmış ancak özel nedenlerle bu faaliyetleri sona ermiştir. 

            Uludağ Transı olarak bilinen faaliyetleri başlatan yine Özcan ALBUZ döneminde Ahmet Bülent ÜÇOK olmuştur.  Bu faaliyet oteller Kıran Yaylası veya Baraklı Göleti ya da Kıran Köyü veya Baraklı Köyünden otellere iki ya da üç günlük yürüyüş şeklinde yapılmıştır. Ancak bilindiği üzere trans bir turizm terimidir yapılan işin sporla veya dağcılıkla bir ilgisi yoktur. Ayrıca Uludağ’daki ilk transı tur kayaklarıyla 1926 yılında Galatasaray Lisesi Beden Eğitimi Öğretmenlerinden Giyolet yapmıştır. 

Ahmet Bülent ÜÇOK, Levent AYDIN ve birkaç arkadaşı ile beraber 1985 yılının sonlarında Bölge Dağcılık Ajanı Özcan ALBUZ ‘la dağcılığa devam etmişlerdir.

            Özcan ALBUZ senede birkaç kere kayak evine gelir ve dağcılık adı altında faaliyetler yaparmış. Herhangi bir çadırlı kamp yaptığı görülmemiştir. 1985 – 1986 yıllarında  kayak evinin önünde kar barınakları yapıp kış eğitimlerini burada yapmışlardır. Bazılarına göre  O yıllarda Bursa da dağcılık adına hiçbir şey yoktur, birkaç dağcıyım diyen kişi Uludağ  maden binalarında toplanır ve kaybolduk diyerek haber salarlarmış. Ve böylece dağcılığın reklamını yaptıkları bile iddia edilirmiş! Hatta  Onları da kayak evi personeli kurtarırmış. 

            Fakat Bu 3 yıllık dönemin Bursa adına önemi büyüktür. Öncelikle Bölge Müdürlüğü yaptığı yaz okullarında dağcılık branşını açmış 7-14 yaş grubunda toplam 203 kişiyi dağlarla tanıştırmıştır. Bu yaş grubu çocukların dağcılık federasyonundan lisans almaları söz konusu olmamıştır.

            Yine bu dönemde 86 kişi ilk kez tırmanışla tanıştırılmış toplam 114 kişiye faaliyet yaptırılmıştır. Bölge dağcılık ajanlığının federasyonla ilişkileri sebebi ile gelişim kampı adı verilen 4 adet kampa iştirak edilmiştir Toplam 69 kişi Uludağ zirveye çıkartılmıştır.

            İlk kez Bursa’da Latif Osman ÇIKIGİL   adına 1987 yılında anma yürüyüşü yapılmış 3 yıllık süreçte diğer şehirlerden toplam 15 kişi bu yürüyüşe katılmıştır. Küçük zirve ve büyük zirvede  kış kampları yapılmış bunlar birer ilk olmuştur.

            Bu nedenlerden dolayı Özcan ALBUZ‘un Bölge Ajanlığı yaptığı Bursa Bölgesi Türkiye’de en başarılı 5 bölgeden biri olmuştur. Bu başarının mimarı spor faaliyetlerinden sorumlu eğitmenlik yapan Ahmet Bülent ÜÇOK ‘tur.

            Ahmet Bülent ÜÇOK 1986 yılı Ağustos ayında yabancı kulüplere mektup yazarak bir kısım malzeme talep etmiştir. Ancak bu talebe cevap verilmemiştir.

            1987-1988 yılında aralık ayında yapılan dağcılık federasyonu seminerine bölgeden 3 kişi katılmıştır.

            Bu dönemde Uludağ Yılanlı Kaya’da temel eğitim düzeyinde kaya tırmanışı eğitimleri Ahmet Bülent ÜÇOK , Kuvvet LORDOĞLU ve birkaç arkadaşının eğitmenliğinde yürütülmüştür.

            1987 yılı Aralık ayında seçimi yapılacak olan Bursa yılın sporcusu adayları arasında Ahmet Bülent ÜÇOK ‘da vardır.

            1988 yılı Haziran ayında bölge faaliyetinde Uludağ Kilimli Göl’de bir bayan sporcu kayalardan düşmüş ve yüzü parçalanmıştır. Kazazede sporcu Nergis Hava yollarına ait bir helikopterle tıp fakültesine getirilmiş daha sonra da iyileşmiştir.

            Bu yıllarda bölge adına yapılan tüm faaliyetlerde Ahmet Bülent ÜÇOK, Kuvvet LORDOĞLU, Canan DEMİRÇEVİREN ve Levent AYDIN ‘ın isimlerine rastlanır. Tüm bu faaliyetlerin çoğu harcırah ve yolluk adı altında alınan ücretlerle yapılmıştır.

            1987 yılında Ahmet Bülent ÜÇOK’ un Bursa daki dağcılığı geliştirmek adına malzeme alımı talebi söz konusudur. Bu malzemelerin bir kısmı alınmıştır. Bunlar sonradan 1999 yılında İl Temsilcisi Ahmet KÖSE ’ye teslim edilmek istenen malzemelerdir.

            Bu dönemde yapılan bölge faaliyetlerinin tamamı Uludağ Kayak Evi tesisi, Kirazlı Yayla Sanatorium binasında ve bazı çadırlı kamplar ise Kirazlı Yayla gölcük mevkiinde yapılmıştır.

            Tesislerde yapılan bu faaliyetlere verilen teorik derslerin bir kısmı yürüyüş bilgisi, uzun yürüyüş bilgisi, yüklü yürüyüş bilgisi gibi konular ve düğümler bilgisidir. 7 gün süren yaz okulu kapsamındaki dağcılık temel eğitiminin  son günü Uludağ göllere zirve yürüyüşü yapılmaktadır.

            1987 yılında 13-15 Şubat tarihlerinde Uludağ göllerde kamp ve zirve çıkışını ilk kez bölge adına Ahmet Bülent ÜÇOK ve bir arkadaşı gerçekleştirmiştir.

            Özcan ALBUZ’ un 1982 yılında başlattığı Bursa’daki dağcılık kamplarında 1985 yılından itibaren çok az sayıdaki (10 civarı) bir grup dağcının başında  ;Özcan ALBUZ’ un kendisini gönüllü olarak görev verdiği bu sporculardan Ahmet Bülent ÜÇOK vardır. Özcan ALBUZ 1985 – 1989 arası Ahmet Bülent ÜÇOK’ u ve onun birkaç arkadaşını dağcılık federasyonunun yaptığı bazı temel eğitim kamplarına ve bazı tırmanış faaliyetlerine göndermiştir.  İşte bu kamplarda edindikleri bilgileri Ahmet Bülent ÜÇOK ve birkaç arkadaşı Özcan ALBUZ’ un bölge dağcılık faaliyet programında yer alan Uludağ Kayak Evi’ndeki  ve Sarıalan ’daki barakalarda yaz okulları statüsünde yapılan özellikle 7 – 14 yaşındaki çocukların ağırlıkta olduğu gruplara söz konusu bilgiler dağcılık eğitimi adıyla verilmiştir. Ancak Özcan ALBUZ’ un görevlendirdiği bu kimseler kısıtlı imkanlarla da olsa yabancı  kaynaklardan da  kendi kendilerine edindikleri bilgileri bu yaz okullarında  çocuklara öğretmişlerdir. Öte yandan dağcılık federasyonu eğitim faaliyetlerinde en küçük yaşın 14 olduğu düşünülürse ve yine tırmanışın hatta çadırlı kampın dahi yapılmadığı bu faaliyetlerin içeriği federasyon dağcılık eğitimlerinden farklı olmuştur.

            Bu döneminin dağcılık eğitimlerinin malzemesizlik nedeniyle dağcılıktan çok yürüyüş ve kampçılık şeklinde yapıldığı o dönem alınan 12 çift ayakkabı, 2 adet pazarcı brandasından yerli yapım çadır ve yine   6 adet  anorak (Kuş tüyü dolgulu ceket) ‘dan anlaşılmaktadır. Ancak    Özcan ALBUZ ve sporcuları zaman zaman dağcılık federasyonundan emanet olarak ip ve diğer  güvenlik ekipmanlarını getirtirmişler ve bu derslerde   öğrencilere göstermişlerdir. Zaten bir kısım dağcılık federasyonu eski mensuplarına göre dağcılık temel eğitimi yürüyüş ve kampçılık olduğundan tırmanış ise profesyonel dağcılık adıyla bilindiğinden bölgeye ip, sikke, takoz, ekspres vs. güvenlik ekipmanı satın  alınamamıştır.

            Bu dönemde yakın mesai arkadaşı ve abisine duyduğu saygı ve sevgiyi,  vefayı unutmayan bölge ajanı Özcan ALBUZ 1987 yılında ilk kez Latif Osman ÇIKIGİL adına Uludağ’a Kasım ayının ilk haftası anma yürüyüşlerini başlatmıştır. Bu yürüyüşler bazı şehirlerden Bursa’ya gelen bir kısım sporcunun ÇIKIGİL’ in  Pınarbaşı Mezarlığı’ndaki mezarını ölüm yıl dönümünde ziyaretle başlar ve Uludağ Zirveye yapılan yürüyüşle son bulurmuş. Bu yürüyüşlerin başlangıcı Uludağ Kayak Evi olup, burada kalınırmış. Bursa’ya dönüldüğünde ise Kültür Park’ta verilen ve dönemin bölge müdürünün katıldığı bir yemekle son bulurmuş. Ya da birçok zaman Bursa Karayolları Lokali’ndeki çaylı toplantılarda faaliyetler yapılırmış.  Ancak 1997 yılına gelindiğinde  Bursa’da kimin  başlattığı, niçin başlattığı bilinmeyen yürüyüş dört ayrı grup tarafından aynı adla aynı tarihte yapılınca durumun anlam ve önemi ortadan kalkmıştır. Hele bir de mezarlık ziyaretleri kalkıp Latif Osman ÇIKIGİL  tırmanışı adı verilince faaliyetin ciddiyetinden eser kalmamıştır. Bu faaliyetlerin başlatıcısı Özcan ALBUZ’ dur. Ancak Özcan ALBUZ 1991 yılından sonra yapılmaya çalışılan bu isimdeki etkinliklere davet dahil edilmemiştir. Ancak Beş yıl iki kişi olarak yürüttükleri dağcılık federasyonu faaliyetlerinde doğan dostluğun minneti gereği hala Sayın ALBUZ, Latif Osman ÇIKIGİL’ in mezarına vefa timsali her yıl dönümünde ziyaretine gitmektedir. Halbuki bu faaliyetlerin finansını sağlamak ve bölge müdürünü bu faaliyetlere katmak son derece zordur.  Bunu ancak resmi görevi            muhasebe şube müdürü olan  resmi, fahri görevi ise bölge temsilcisi olan dağcılık ajanı yapabilir.  Ayrıca beden terbiyesi bürokratlarınca spor dahi kabul edilmeyen dağcılığın macera olarak görülüp desteklenmemesi anlayışına karşın Özcan ALBUZ’ un çoğunluğu lokal ve restoranlarda biten dağcılık faaliyetlerinin en azından dağcılığın adını unutturmamış olması dahi kazanç kabul edilmelidir.

            Resmi kurum bölge sporcuları ile ferdi sporcular arasında başlayan federasyon olanaklarından yararlanamamayla ilgili ihtilaflar bilehare dedikodu boyutunda gelişmiş ve taraflar birbirlerine sadece muhalif değil zıt düşmüşlerdir bu durum Özcan ALBUZ’ u üzse de toplumumuzun genel hastalığı olduğundan buna çözüm bulunamamıştır.

Ahmet Bülent ÜÇOK  1989 yılında zehir zemberek ifadelerle yazdığı bir  yazıya müteakip birkaç arkadaşıyla bölge dağcılık ajanlığındaki sporcu önderliğinden ayrılmıştır.

Aslen Tokat’lı olan Faruk SÜKAN  iki yıl kadar Gemlik’te öğretmenlik yapmıştır. Kendisi dağcılık dahil birkaç branşta spor yapan biridir. Özellikle kayak ve tur kayağıyla ilgilidir.  Federasyon tur kayağı turlarında görev almış ve aynı zamanda Gemlik’te öğretmenlik yaptığı zamanlarda 1986 – 1988 yıllarında bölge ajanı Özcan ALBUZ’ un  faaliyetlerinde Ahmet Bülent ÜÇOK ve arkadaşlarına Uludağ’da rehberlik yapmıştır.

            1988 ‘ de yapılan GSİM ‘deki köklü değişikliklere bağlı olarak Bölge Dağcılık Ajanı sıfatı kaldırılmış yerine İl Dağcılık Temsilciliği Makamı kurulmuştur.

            Uludağ Üniversitesi’nin çeşitli bölümlerinde okuyan İRANLI bir grup öğrenci arasında İran’da dağcılığın popüler olması ile dağcılığa ilgi başlamış bölgede dağcılık yapan Nasser’in memleketlisi olan Sayyidin SAKAGEEDİN (SAİT SAKA)  1987 sonunda Ahmet Bülent  ÜÇOK ’la tanışmıştır.

 

1989-1991  B.T.B.M. BÖLGE DAĞCILIK AJANLIĞININ  YAPTIĞI FAALİYETLER ( İRANLILAR GRUBU ve LEVENT AYDIN ) 

            Ahmet Bülent ÜÇOK ’un bölgeden istifa ederek ayrılması sonucunda 1987 yılında Dağcılık Federasyonu Aladağlar Kampı’nda temel eğitim alan Levent AYDIN bölgedeki faaliyetleri Nasser ve bir grup İranlı arkadaşı ile özellikle veteriner fakültesinden öğrenci arkadaşları ile devam ettirmişlerdir. Sait SAKA’da bu gruba yeni katılmıştır.

            Levent AYDIN , Ahmet Bülent   ÜÇOK bölgeden ayrılmış olmasına rağmen kendisi bölgede 1991 yılına kadar faaliyetlere katılmış burada eğitmenlik yapmıştır.

            1989 yılında Mithat KARA ve Fatih ÖZENBAŞ Ağrı Dağı zirve ekspedisyonuna katılmış ve zirveye çıkmışlardır.

            Ahmet Bülent ÜÇOK ’tan boşalan yere Sait SAKA gelmiştir.  Sait SAKA aslen İranlı olup, Uludağ Üniversitesi öğrencilerindendir.  Bu tarihlerde Nazif MAKAS ve çevresindeki birkaç kişi zaman zaman  bölge ajanından federasyon eğitimlerine gönderilme talebinde bulunmuşlardır. Ancak yapılan duyurulara geç cevap veren bu sporcular federasyona gönderilmeme nedenini bölge ajanının  engellemesi şeklinde yorumlamışlardır. Nazif MAKAS’ ın  bu yıllarda grubuna yeni katılan Korkut GÜVEN ile bölge sporcularının o dönemdeki önderi Sait SAKA arasında çoğu zaman çatışmalar yaşanmış  bölge ajanı Özcan ALBUZ tarafları bir araya getirmeye çalışmış ancak bu iki sporcunun uzlaşmaz tavırları nedeniyle bu iki grup kaynaştırılamamıştır.

            Bu dönemde bölge ajanlığı dağcılık bülteni adıyla bir bülten hazırlamış bölgenin Bursa’daki ilk yazılı çalışması bu olmuştur.

            Özcan ALBUZ ‘un dağcılık adına öğrendiği şey maalesef alpinizm bile değildir. alpinizm dağın alpin alanlarında yapılan bilimsel çalışmalar , sportif faaliyetler ve  sporlar olmakla birlikte ülkemizdeki anlayışı; bazı bilim adamlarınca Örn; Sırrı ERİNÇ, Reşat İZBIRAK tarafından bilimsel çalışmalar olarak algılanmış ve Alpinizmin ruhuna ve gerçeğine uygun faaliyetler yapılmıştır

       Latif Osman ÇIKIGİL, Asım KURT, Muvaffak UYANIK gibi kişilerce Alpinizmin bir dalı olan kayak yoğun olarak tercih edilmiştir. Hatta bazılarınca örn; İsmet ÜLKER ve Atilla ERDEMLİ gibi kişilerlece yürüyüş ve çadırlı kampçılık amaçlı dağ turizmi faaliyetleri olarak anlaşılmıştır.

            Fakat Bozkurt ERGÖR, Sönmez TARGAN, Muzaffer EROLGEZ gibi kişilerce dağcılık Alpinizm den doğmuş bir spordur.Bu spor dağların zirvesine emniyet araçları ile tırmanmaktan ibarettir. Bunlara göre Alpinizm genel bir kavram olup hem bilimsel faaliyetleri hem sportif faaliyetleri hem bazı sporları kapsar. Ve bu etkinlikler Alpinizm den doğmuştur. Ancak dağcılık bir çok Alpinizm faaliyetinden yalnızca biridir.

            Ne yazık ki bazı yürüyüşçüler , kampçılar , kayakçılar ve  hatta bilim adamları Alpinizmi dağcılık olarak kabul etmiş yaptıkları bu işlerin tamamına da dağcılık adını vermişlerdir.

            İşte Özcan ALBUZ ne bilim adamıdır, ne kayakçıdır, yalnızca bir doğasever yürüyüşçüdür. Ama yukarıda izah ettiğimiz nedenlerle kendi yaptığı işe dağcılık demektedir.

            Özcan ALBUZ  1988‘e kadar bölge dağcılık ajanı daha sonra ise 1989‘dan 1991‘e kadar GSİM Dağcılık İl Temsilcisi’dir.

01 Kasım 1990 yılında Dağcılık İl Temsilcisi Özcan ALBUZ imzalı Dağcılık il Temsilciği Bülteni yayınlanmıştır.  Bu bültende Elektronik Mühendisi Saeed SAGHAFAMIYAN (Sait SAKA)’nın ve Ertuğrul DEMİRTAŞ’ın yazıları vardır.

Yine bu yıl bülteninde 1991 yılı Eylül ayında Kaçkar gelişim faaliyeti adıyla bir faaliyet yer almış buraya gidilmiş ancak zirveye tırmanış yapılamamıştır. Öte yandan Hengame DADMAND , Nasser DADAŞZADEA ve bunların dışında birkaç yabancı uyruklu sporcuların  bu grupta bulunup,  Nazif MAKAS ve arkadaşlarının  bulunmaması tarafların arasını daha da açmıştır. 

            İl Temsilciliği bülteninde; Serdar ÇALIK, Fatih ÖZENBAŞ, Mithat KARA, Hasan ÖREN isimlerine rastlanmıştır. Bu isimlerin bazıları örneğin Nasser DADAŞZADEA  ve Levent AYDIN teknik öğretmen olarak diğerlerinin tamamı kursiyer öğrenci olarak anılmaktadır. Nasser ve Levent Ahmet Bülent ÜÇOK’ un öğrencileri olup, üniversiteden arkadaşlarıdır.  

            Latif Osman ÇIKIGİL Bursalı bir mühendistir. Dağcılık Federasyonu kurulduğunda genel müdürlükteki memurlardan ilk genel sekreter Özcan ALBUZ  olmuştur. Özcan ALBUZ’un eşi eczacıdır. Her ikisinin Bursa ile ilgili hiçbir geçmişleri de yoktur. Bu yüzden Bursalı Latif Osman ÇIKIGİL, Özcan ALBUZ‘un eşinin Bursa Gürsu’da eczane açması konusuna sıcak bakmış ve desteklemiştir. Beraberinde de Özcan ALBUZ’un Bursa’ya memur olarak tayini çıkmıştır.

            Bu dönemde Serdar ÇALIK tanıştığı Oğuz ERBAY ve diğer arkadaşları Hilmi ŞENKAL ile beraber ayrı bir grup olma yolunda ilerlemişlerdir. Serdar ÇALIK dağcılık federasyonunun faaliyetlerine bu dönemde çok yoğun olarak katılmış daha sonrada kurdukları grupda eğitmenlikler yapmıştır.

  

1989-1990 ULUDAĞ ÜNİVERSİTESİ DAĞCILIK BİRİMİ’NİN YAPTIĞI FAALİYETLER  ( KUVVET LORDOĞLU ve ARKADAŞLARI )

 Ahmet Bülent ÜÇOK ve bölgede beraber çalıştığı üniversiteden bir grup 4 OCAK 1989 tarihli bir istifa dilekçesi ile Özcan ALBUZ’la birlikte yaptığı faaliyetleri sona erdirmiştir. Bu istifa dilekçesinde özetle kişisel çekişmelerin dayanılmaz düzeye geldiği bazı kimselerin dağcılık adı altında turistik faaliyetler yapma çabalarının yattığı bu durumu kabullenemedikleri ifade edilmiştir.

            Uludağ Üniversitesi Dağcılık Biriminin (UDB) kuruluş yılı 1989’dur. Kurucu Başkanı Kuvvet LORDOĞLU ’dur. İlk faaliyetleri de Kuvvet LORDOĞLU başkanlığında üniversiteden 5 dağcı ile 24-27 Haziran 1989 Uludağ trans faaliyetidir.

            ÜÇOK tarafından  bu ilk etkinlikle ilgili yerel bir gazetede çıkan köşe yazısında bu trans faaliyetini treeking tipi dağcılığın güzel bir örneği olarak ifade edilmektedir.

Yine 1989 yılında ÜÇOK ve iki arkadaşı dağcılık federasyonun düzenlemiş olduğu Eylül ayında yapılan Erciyes Dağı buzul tırmanışı faaliyetine katılmıştır.

Bölge faaliyetlerinden kopan ÜÇOK ve bir kısım üniversiteli arkadaşları 1990 yılı Ekim ayında Erciyes Zirve faaliyeti yapmışlardır. Aynı yıl Şubat ayında  Dağcılık federasyonunun Ağrı Dağı kış faaliyetine UDB ’den katılmıştır.

            Ahmet Bülent ÜÇOK‘un 1990 yılı Ağrı Dağı tırmanışı öncesi 3200 kampında bira içerken çekilmiş fotoğrafları İngilizce yayınlanan bir dergide Ağrı Dağı çıkışı anlatılarak yayınlanmıştır.

            1989 yılı başında bölgenin çalışmalarından haberlerin olduğu bir bülten  hazırlığı yapılmış ancak bülten yayınlanamamıştır. Söz konusu bülten geliştirilerek daha sonra Özcan ALBUZ’un ön söz yazısı ile çıkmıştır.

            1989 yılında Ağrı Dağı yaz faaliyetine UDB ’den 3 kişi katılmıştır.Bu kişiler Kuvvet LORDOĞLU, Ahmet Bülent ÜÇOK ve sonradan evlendiği Canan DEMİRÇEVİREN ‘dir. Canan  DEMİRÇEVİREN Ağrı Dağı zirvesine çıkan UDB’ dan ilk bayandır.

            1990 yılında Kasımın 20’sinde yapılan UDB  Latif Osman ÇIKIGİL  faaliyeti o günkü Yenigün Gazetesi’nde ‘’Zirveye tırmandık ! ‘’ ünlem manşeti ile yer almıştır. Bu faaliyete gazeteciler de katılmıştır.

1987 yılında İl  Temsilcisi  Özcan ALBUZ’ un başkanlığında spor yapan az sayıdaki kişinin rehberliğini ve eğitmenliğini yapan Ahmet Bülent ÜÇOK ile ilk kez o günkü şartlarda dağcılık eğitimi almış ve dağcılık yapmaya çalışmışlardır. Bu yıllarda dağcılık yapmaya çalışan sporcuların bırakın tırmanışı kamp yapmaya yada yürüyüş yapmaya elverişli malzemeleri bile yoktur. Bu yüzden il müdürlüğündeki birkaç parça kamp veya yürüyüşte kullanılacak ekipmanı alabilmek için İl Temsilcisi Özcan ALBUZ’ un peşinde görüşebilmek için günlerce koşturmuşlardır. Bu dönemde eğitimleri Ahmet Bülent ÜÇOK ve birkaç arkadaşı verir ancak bu eğitimlerin veriliş biçimi ikili ilişkiler çerçevesinde  ahbap çavuş ilişkisi içinde yapılırmış. Bu yıllarda Bursa’da durum bu iken federasyonun faaliyetleri de oldukça azdır. Bu dönemdeki bazı kış faaliyetleri Kirazlı Yayla’daki Sanatoryum binasında  yapılmaktadır.

            Bu dönemde özellikle Ahmet Bülent ÜÇOK’ un etkisiyle bölge ajanlığı bünyesinde daha çok üniversiteden öğrenci sporcular bulunur, bunlarda birkaç yıl içerisinde memleketlerine geri dönerlerdi. Çok az sayıdaki Bursalı eski izci bu faaliyetlere devam etme gereği duydu. Hatta bu yüzden bazen ayakkabılar, bazen de anoraklar kaybolmuştur.

 

1988-1995 EKİPSAR GRUBU’NUN ( ARAMA KURTARMA VE SPOR ARAŞTIRMA REHBERLİK EKİBİ )  YAPTIĞI  FALİYETLER

             Oğuz ERBAY, Serdar ÇALIK ve Hilmi ŞENKAL gerek izcilerle gerekse bölge ile faaliyetlerini kopartıp kendileri bir dağcılık grubu oluşturmak istemişler ve 1988 yılında EKİPSAR adı ile 3-5 kişilik bir grup oluşturmuşlardır. Ekipsar , özellikle bu yıllarda GSİM bünyesinde faaliyetlerde bulunan grupla anlaşamadıklarından kendi yollarını çizmişler ancak ekonomik sıkıntılar ve malzeme sıkıntısı nedeni ile bu dönemde çok ilkel koşullarda tutku ile bağlandıkları dağlarda dağcılık yapmaya çalışmışlardır.

            Grup üyesi Serdar ÇALIK federasyon faaliyetlerinde gördüklerini ,kişisel deneyimlerini ,Sait SAKA ve arkadaşlarından öğrendiklerini grup arkadaşlarıyla paylaşmaya çalışmıştır.

            1991 yılına gelindiğinde Oğuz ERBAY arkadaşlarının da desteğini alarak il temsilcisi olmak istemiş ancak izci Ahmet AYDIN’ ın Dağcılık İl Temsilcisi olması nedeni ile dağlarla tanıştığı ortam olan izci ve eski izcilerden uzaklaşmayı tercih etmişlerdir.  1992 yılında Sarıalan ’da barakalarda kalabilmek için bölgeye ait anorak ve ayakkabılar ile bir kısım kamp malzemelerini bölge müdürlüğünden almak zorunda kalmışlar bu yokluk koşullarında Uludağ’da muhtelif yürüyüş yollarında yaz ve kış yürüyüşler yapmışlardır. Ahmet AYDIN ’ın İl Temsilciliği’nden istifasına müteakip onunla çalışan bazı eski izcilerden Mithat KARA ve Gökay MUTLU EKİPSAR’a katılmışlardır.

            1992 – 1993 yıllarında bu grup tırmanış eğitimleri yapmaya çalışmış kendi kendilerine orduya ait bazı dağcılık kitaplarından yararlanarak edindikleri bilgileri uygulamaya çalışmışlardır. 

            1995 yılında Oğuz ERBAY ’ın girişimleri ile Bursa TÖMER ’de bir dağcılık grubu kurulmuş bu grup Uludağ’a çeşitli yürüyüşler yapmıştır. Aynı dönemde yine  Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nden çok sayıda öğrenci EKİPSAR ’ın rehberlik ettiği Uludağ yürüyüşlerine dağcılık adı altında katılmışlardır.

            Turizm İl Müdürlüğü Memuru olan Kubilay Ekincioğlu EKİPSAR içinden ayrılıp ticari amaçlı yürüyüş faaliyetlerine başlamıştır. Bu dönemde yani 1995 yılında Oğuz ERBAY ’da SOR-TUR adında bir turizm firmasında doğa turları sorumlusu olarak işe başlamıştır.

            Oğuz ERBAY ’ı dağcılıktan soğutup yürüyüşçülüğe yönlendiren en önemli etken  Kaplıkaya ’da bir tırmanış antremanı sırasında niteliğini bilmedikleri ipin kopması olmuştur. Bu kopuş sırasında Oğuz ERBAY çenesinden ciddi zarar görmüş ve bir daha EKİPSAR zaten hemen hemen hiç olmayan tırmanışları yapmamıştır.

           

1990 ‘DAN SONRA DSİ ÇALIŞANLARI YÜRÜYÜŞ GRUBU

( İBRAHİM KIZILKAYA,v.s. )

            1991 yılı Bursa dağcılığı için dönüm noktasıdır. Bu tarihte Uludağ İzcileri faaliyetlerini bitirmişlerdir. Öte yandan İl Temsilcisi Özcan ALBUZ istifa ederek görevinden ayrılmıştır.

Devlet Su İşleri’nde çalışmaya başlamadan önce Kadıyayla ’da bir otelde çalışan İbrahim KIZILKAYA, Devlet Su İşlerindeki yürüyüşleri başlatan kişidir. Naci BEYTEKİN, Korkut GÜVEN ve bunların  dışındaki birkaç kişiyle  özellikle 1990’dan itibaren Uludağ’da günü birlik yürüyüşler yapan grubun rehberi olan İbrahim  KIZILKAYA   bu yıllarda Uludağ’da karşılaştıkları  Nazif MAKAS, Mithat KARA ve onların arkadaşları ile yürüyüşler yapmışlardır. Korkut GÜVEN;  Devlet Su İşleri Teknik Personel olarak çalıştığı dönemlerde İbrahim KIZILKAYA ve Naci BEYTEKİN ’nin de bulunduğu birkaç kişilik doğa sever yürüyüşçü grubu ile Uludağ’da  1990 dan itibaren yürüyüşlere başlamıştır.Yine bu yıllarda ilk defa  dağcılık federasyonundan temel eğitim almış ve dağcılıkla tanışmıştır. Eğitim aldığı dönemde Hacettepe Üniversitesi Dağcılarından Orhan ÖZÇALIK bu eğitimlerde kamp müdürlüğü yapmaktadır. Yine eğitmenlerden Tunç FINDIK ise Hacettepeli Dağcı Ertuğrul MELİKOĞLU’ nun öğrencisidir.

 

1991-2001 GENÇLİK VE SPOR İL MÜDÜRLÜĞÜ DAĞCILIK İL TEMSİLCİLİĞİ FAALİYETLERİ ( AHMET AYDIN DÖNEMİ 1991-1992 )- ÇELEBİ İZCİLERİ – DEMİRTAŞ SPOR KULÜBÜ DAĞCILIK BİRİMİ ( HASAN ÖREN ) Ve  BAZI DSİ’Lİ LER ( KORKUT GÜVEN ,MUSTAFA İŞCAN)

            Lise yıllarında izcilik faaliyetlerinde bulunan Ahmet AYDIN bu yıllarda tanıştığı Hasan ÖREN ve Nazif MAKAS ’ın teşviki ile Uludağ’da kamplar ve yürüyüşler dışında hiçbir ilgisi olmayan  dağcılık sporunun il temsilciliğine  1991 yılında aday olmuştur.

Uzun yıllar dağcılık il temsilciliği yapan Özcan ALBUZ ’un istifası ile  boşalan bu makamı özellikle Özcan ALBUZ’ dan dolayı yıllarca yararlanamadıkları varsaydıkları olanaklar için makamı almak güdüsüyle Ahmet AYDIN il temsilcisi olmuştur. 

Yine İl Müdürü Erdoğan ÜSTÜNSOYLU ’nun akrabası olan Özcan ALBUZ ’un  bütçeniz yok, paranız yok mazeretlerinden dolayı karşılıklı kavgalara varan olaylardan sonra Ahmet AYDIN  istifa etmiştir. Toplam bir yıl görevde kalmıştır.

            İzci Lideri Hasan ÖREN’ in teşviklerinden dolayı Demirtaş Spor Dağcılık Birimini güçlendirmesi yönünde Nazif MAKAS’ la  birlikte harekete geçilmiştir.

            Öte yandan DSİ’den  tanıştıkları üç kişilik yürüyüş grubunu kulüp olmaya yönlendirmiştir.  Buradan ulaşmak istedikleri amaç kulüp olurlarsa İl Temsilciliği ve Gençlik Spor İl Müdürlüğü dağcılara ödenek ve bütçe verecek ve böylece faaliyet yapacaklardır. Ancak tamamı en temelde yürüyüşçü ve kampçı olan bu kimseler bir kısım kamp malzemeleri satın aldırmışlardır. Fakat bu dönemde kullanılan bazı anoraklar  1993 yılında göreve gelen Ahmet KÖSE’ ye teslim edilmemiştir. 

Yine  ilk kez bu dönemde İbrahim KIZILKAYA, Korkut GÜVEN dağcılık federasyonunun temel eğitim düzeyindeki eğitimlere Ahmet AYDIN  tarafından gönderilmiştir. Bu grup gittikleri eğitim faaliyetlerinde Ahmet KÖSE ’nin ip arkadaşlarının ve öğrencilerinin, öğrencileri olmuşlar. Bu sebeple federasyon faaliyetlerinde Hacettepeli Ahmet KÖSE’ yi gıyabında tanımışlardır.

            1991 yılında Ahmet AYDIN’nın il temsilcisi olduğu dönemde Nazif MAKAS ’ın teşviki ile dağcılığa başladığı bilinmektedir.

            Yukarıda anlatılanlardan anlaşılacağı üzere Hasan ÖREN, Nazif MAKAS izci lideridir  ve Ahmet AYDIN’ ın il temsilciliği döneminde  ( 1991 – 1992 ) ilk kez bölgenin olanaklarını yakından görmüş yalnızca bölgeye ait anoraklardan yararlanabilmişlerdir.

 1991 yılında Ahmet AYDIN ’ın göreve gelmesiyle de  bu gruptan İbrahim KIZILKAYA ve  Korkut GÜVEN 1991 – 1992 yıllarında federasyondan temel eğitim almışlardır.

Bu yıllarda Federasyon kamplarına gittiklerinde kendilerine federasyon eğitmenleri Hacettepeli Ahmet KÖSE ’yi sorduklarını  dolayısıyla  Ahmet KÖSE ’yi gıyaben bu şekilde tanıdıklarını anlatmaktadır.

Korkut GÜVEN 1991-1992 yıllarında il temsilciliği yapan Ahmet AYDIN döneminde Nazif MAKAS ve grubuna katılmış 1992 ile 1997 yılları arasında bir taraftan federasyon eğitimlerine devam etmiş diğer taraftan bireysel faaliyetlerini bu grupla sürdürmüştür.

Kulüpleşme çabaları Hasan ÖREN’ le başlayana Nazif MAKAS ’la devam eden çizgide asıl hedef Ahmet AYDIN ‘ın deyimi ile il temsilciliğini almaktır. Çünkü onlara göre ödenek ve malzeme olanakları vardır.

1991-1993 B.T.B.M. BÖLGE DAĞCILIK AJANLIĞININ ,DAĞCILIK ESKİ AJANININ GRUBU YAPTIĞI FAALİYETLER ( SAİT SAKA İRANLILAR GRUBU ve BAZI DSİ’LİLER ) 

 Sait SAKA 1990 yılından itibaren bu grupdaki diğer İranlıların sayesinde Ahmet Bülent ÜÇOK ’un yani Özcan ALBUZ ’un grubuna dahil olmuştur.

 

1991-1993 BAĞIMSIZ  BURSALI DAĞCILAR GRUBU FAALİYETLERİ

 ( HÜRRİYET GRUBU-AHMET KÖSE ve GRUBU )

            Ahmet KÖSE göreve aday olduğu bu yıl aktif spor yaşamının performans sürecini tamamladığını düşünmekte ve tırmanış emniyet ekipmanlarını bazı kimselere satmakta veya hediye etmektedir. Artık o spor adamı hizmetini devam ettirecek kendisi için değil gençlerin spor yapmasına olanak sağlayacaktır. Bu yüzden Temin Market’e 12 adet kilitli karabin bırakmış çadır ve uyku tulumlarının satıldığı bu işyerinde 2 yıl boyunca bu ekipmanı soran dahi olmamıştır. Çünkü bu tarihte karabinin ne olduğunu bilen kişi sayısı bir elin parmaklarını geçmemektedir.

            Ahmet KÖSE  1990 yılında vatani hizmetine müteakip Bursa’ya yerleşmiş 1991 yıllında da Özcan ALBUZ’ un istifasıyla boşalan il temsilciliğine aday olmuştur. Bu seçimi Ahmet AYDIN  kazanmıştır. Ahmet AYDIN bir izcidir. Kendisini destekleyenler ise izci lideri Hasan ÖREN ve izci lideri Nazif MAKAS’ dır.

            Ahmet KÖSE bu durumu şiddetle kınar ve protesto eder. Bu durum olay gazetesinin 25 Temmuz 1991 tarihli spor sayfasında haber olarak kamuoyunda  yer almış ve Nazif MAKAS ’la aralarını açmıştır. Nazif MAKAS ’a göre izcinin dağcılık il temsilcisi olmasında bir sakınca olmadığını; Ahmet KÖSE ’ ise il temsilcileri mutlaka o spor dalından gelen kişiler olması gerektiğini savunmuştur. Ahmet KÖSE ’ye göre dağcılık il temsilcisi dağcı olmalıydı. Bu sebeple Bursa’da 1991 yılından itibaren her ne kadar Hacettepeli dağcı olsa da Bursa’da kurduğu grupla Ahmet KÖSE üçüncü bir grubu oluşturmuştur.

1991 – 1993 yılları arasında Ahmet KÖSE ’nin Dr.Yusuf ÖZEN ’le    birlikte özelikle Bakacak Kayalıkları’nda yaptıkları kısa kaya çalışmaları ve Elvan Kaya Doruğu’nda yaptıkları kamplar  önemli etkinlikleridir. Yine 1993 yılında Ağustos ayında birlikte Diagonel’e tırmanmaları  tarafların yaptıkları en önemli tırmanış olmuştur.

 

1991-1997 ULUDAĞ ÜNİVERSİTESİ DAĞCILIK BİRİMİ  YAPTIĞI FAALİYETLER  ( KUVVET LORDOĞLU ve SONGÜL SONAL )

 Songül SONAL;Ahmet Bülent  ÜÇOK’un Fakülteden arkadaşı olup  UDB de dağcılıkla tanışmıştır. 1993 yılında Ahmet KÖSE ’nin yönetiminde yardımcı eğitmen olarak görev almış daha sonra da  il temsilcisi Mustafa BOZKURT döneminde il temsilcilik faaliyetlerine katılmıştır. Sonradan 1996-1997 yıllarında UDB de dağcılık eğitmenliği yapmıştır.

 

1993-1995 GENÇLİK VE SPOR İL MÜDÜRLÜĞÜ DAĞCILIK İL TEMSİLCİLİĞİ FAALİYETLERİ ( I. Ahmet KÖSE Dönemi  )

 ÇELEBİ İZCİLERİ, BÖLGE GRUBU 1989-1991,  DSİ’LİLER

            1993 yılında Ahmet KÖSE İl Temsilcisidir. Ahmet KÖSE 1993 yılında ilk kez il temsilcisi olduğunda 1987 – 1992 yılları arasında federasyon eğitimlerine giden  Bursa’dan üç beş kişi Ahmet KÖSE adını duymuş ve il temsilcisi olduğunda onu ilk kez tanımışlardır. 

 Bursa’da artık üç grup vardır. Özcan ALBUZ , Bülent ÜÇOK çizgisinde, Sait SAKA önderliğinde bir grup, Nazif MAKAS, Hasan ÖREN çizgisinde ikinci bir grup,üçüncü   bir grup ise Ahmet KÖSE ve gençlik arkadaşlarıdır..

Ahmet KÖSE ‘nin  1993 yılında il temsilcisi olması nedeni ile ilk yaptığı şey Bursa’daki bir avuç dağcıyı bir araya getirmeye çalıştığı toplantıdır.. Bu toplantı 21 Nisan 1993 günü GSİM ’e seminer salonunda yapılmış bu toplantıya binaen Ahmet KÖSE İl Temsilcisi, Erhan AKBARUT yardımcısı olmuş Çelebi İzcileri Grubunda Mithat KARA, Hasan MUTLU, İranlılar grubundan Sait SAKA, DSİ’ler grubundan İbrahim Kızılkaya yönetimi oluşturmuştur. Öte yandan aynı toplantıda yönetim de adı geçenler eğitmen sıfatı ile teknik kurulu oluşturmuştur. Bu yönetimde Songül SONAL, Levent AYDIN, Korkut GÜVEN, yardımcı eğitmen olarak adı geçenlerdir. O dönemde alınan karara göre eğitmenler federasyon faaliyetlerine katılabilecekler yardımcı eğitmenler ise yalnızca il temsilciliği faaliyetlerine iştirak edeceklerdir. Bu toplantıda ayrıca sekreterya ve basın yayın ve tanıtım komisyonları oluşturma kararları da  alınmıştır.  Bu görevlendirmeler resmiyet kazanmamıştır.

Bu birleştirme çabalarını izleyen basın mensupları o günkü gazetelerde toplantıda ki dağcıların Ahmet KÖSE ’nin bu spora karşı tutumunu memnunlukla karşıladıklarını ifade etmişlerdir.     

Ahmet KÖSE’ nin göreve gelir gelmez yaptığı ilk toplantıya müteakip her iki grubu kendi önderliğinde toplamak istemiştir ancak; Nazif Makas kayıtsız kalmış arkadaşlarına engel olmamıştır. Bu sebeple Mithat Kara ve Hasan Mutlu yeni yönetimde bir nevi teknik kurulda görev almıştır. Öte yandan, Sait SAKA doğrudan katılmış, İbrahim KIZILKAYA ve bir kısım arkadaşları Ahmet KÖSE ’ye destek vermiştir.

Ahmet KÖSE  bu grupları birleştirmek için il temsilciliği yönetimine almış ancak taraflar “Sen varsan ben yokum, ben varsam sen yoksun” gibi gerekçelerle bir araya gelmemişlerdir.  Bu dönemde tarafların ihtilafı il temsilciliği faaliyetlerine katılıp katılmamakla alakalı olup, sen ben kavgası şeklindedir. Spor adına veya dağcılık adına bir hedef veya amaç gözetilmez. Ayrıca üniversitelilerin çoğunlukta olduğu il temsilciliği ile diğerleri arasında, mevcut olanaklardan yararlanamamak gibi önemli etkenler ihtilaf nedeni olmuştur.

İbrahim KIZILKAYA özellikle 1989 – 1993 yılları arasında Sait SAKA, Ahmet AYDIN döneminde Gençlik Spor İl Müdürlüğü’nde çalışmış daha deneyimli gördüğü bu kişilerle faaliyetler yapmıştır.

 Her iki taraf isteksizce bir araya geldiğinden Ahmet KÖSE Bursa’da Ankara Dağcılık ve İhtisas Kulübü’nden özenerek Bursa Dağcılık ve İhtisas Kulübü adı ile bir kulübün kurulmasının uygun olacağını BUFSAD Lokalinde Nazif MAKAS, Ertuğrul DEMİRTAŞ ve Korkut GÜVEN ile paylaşmıştır. Ancak; her iki taraf bir araya gelmek yerine ayrı çalışmayı tercih ettiklerinden, İl Temsilcisi Ahmet KÖSE özel işlerini de bahane ederek yaklaşık 2 yıllık görevine emanette olan anorakları teslim etmeyenlerin, söz verdiği halde görev yapmayanların, sürekli didişenlerin ortamında daha fazla devam ettirememiş, zaten Özcan ALBUZ ’un da mevzuat engelleri koyması ile bu iki gruptan ve il temsilciliğinden uzaklaşmıştır.

Bu tarihlerde Temin Av Market çadır satışları yapmaya başlamıştır. Ahmet KÖSE bu tarihlerde nasıl bir sistem kurulursa dağcılık gelişir sorusuna yanıt aramaktadır. Bulduğu çözümlerden biri ; klüplerin açılması diğeri  ise düzenli eğitimlerden geçmektedir.Son olarakta  malzeme satıcılarının  varlığıdır Ayrıca daha sonra  açılmasına ön ayak olduğu; örneğin Orion mağazasından küçük  alışverişler yaparak onların bu işe devam etmesini sağlamaya çalışmıştır….

1993 yılında görev alan  Dağcılık İl Temsilcisi Ahmet KÖSE, GSİM ’nin  Bölge Ajanı Özcan ALBUZ’un zamanında alınan anoraklarını, kendinden önceki İl Temsilcisi zamanında alıp getirmeyen bazı sporcuları savcılığa zimmet nedeniyle şikayet etmemiştir. Halbuki yıllar önce Latif Osman ÇIKIGİL, Manisalı dağcı İsmet ÜLKELİ’ nin Aladağlar ’da yapılan bir faaliyetten sonra Manisa’ya götürüp  geri vermeyi unuttuğu dağ ayakkabılarını zimmet suçlaması nedeniyle alabilmek için savcılığa müracaat etmiştir. Kısa bir süre sonra ayakkabılar teslim edilmiştir. Ahmet KÖSE’ nin hoş görüsüne rağmen anorakları alıp getirmeyen bu kişiler yıllar sonra ona, sebepsiz gıyabında muhalefette bulunmaya kalkışmışlardır.

1980’lerin sonunda en büyük dağcılık başarılarına imza atan sporcular arasında Ertuğrul MELİKOĞLU, Orhan ÖZÇALIK, Murat YILDIRIM, Gıyasettin DEMİRHAN Hacettepelidir. Bunların öğrencileri örneğin; Tunç FINDIK 1990’dan sonra dağcılığa federasyonda başlayanların örneğin; Korkut GÜVEN’in öğretmenidir.

Öte yandan dönemin en büyük yurt dışı başarılarına imza atan federasyon başkanı Mecit DOĞRU ve Hacettepeliler  o dönem federasyonunun büyük çoğunluğunu oluşturur.

 1995-1996 B.T.B.M. BÖLGE DAĞCILIK AJANLIĞININ DAĞCILIK ESKİ AJANININ GRUBU  YAPTIĞI FAALİYETLER ( SAİT SAKA İRANLILAR GRUBU - BAZI DSİ’LİLER - BURSA KAYAK ANTRÖNÖRLERİ DERNEĞİ-İL TEMSİLCİSİ MUSTAFA BOZKURT DONEMİ ) 

1993-1995 SAİT SAKA İRANLILAR GUBU ve BAZI DSİ’LİLER İBRAHİM KIZILKAYA-ERTUĞRUL DEMİRTAŞ- AHMET KÖSE VE GRUBU

            Ahmet KÖSE ’nin istifası ile boşalan il temsilciliğine Mustafa BOZKURT geldiğinde dağcı olmayan il temsilcisinin yanında İran uyruklu Sait SAKA yer almış. Bir anlamda teknik sorumluluğu yürüten sporcu kimliği ile görülmüştür. Bunun üzerine bölge ile ipleri iyice koparan Nazif MAKAS ve arkadaşları kendi gruplarında devam etmişler.

Kendisi sporcu olmayan yeni Dağcılık İl Temsilcisi Mustafa BOZKURT bu sporun meraklısı olan herkesi bir araya getirmeye çalışmıştır.Öncelikle Sait SAKA ile İranlılar Grubu olarak da bilinen arkadaşları ve yine üniversitede dağcılık yapan Songül SONAL ve arkadaşlarından oluşan bir ekip kurmuştur. Bu küçük ekip bu tarih itibari ile kamuoyunda hiçbir şekilde yer almayan dağcılık branşındaki faaliyetleri yeniden canlandırma çalışmalarına girilmiştir.

Mustafa BOZKURT il temsilciliği dışında gerek iş hayatı gerekse sosyal hayatının yoğunluğu nedeni ile ve yine sporcu olmaması nedeni ile dağcılık konusunda tanınan ve bu sporu yapan Sait SAKA ve arkadaşlarına faaliyetlerinin uygulanmasını devretmiştir. Bu dönemde Tayfun TERCAN’nın federasyon başkanlığında yaptığı faaliyetler, özellikle Türkiye’de Bursa’nın tanınmasına neden olmuştur. Yine bu dönemde dağcılık il eski ajanı Özcan ALBUZ’un Spor Şube Müdürü olması, dağcılığın Sait SAKA önderliğinde tanınmasına özellikle sebep olmuştur.

Bu dönemde yurt içinde yapılan dağcılık şenliklerine Bursa’dan sporcular gönderilmiş, yine Bursa’ya başka şehirlerden sporcular davet edilmiştir.

Tayfun TERCAN ’ın Kaçkar Dağları’ndaki bir kazada ölmesi zaten bu işlere yeteri kadar vakit ayıramayan İl Temsilcisi Mustafa BOZKURT ’u fahri görevinden soğutmuş ve uzaklaştırmıştır.

Bu dönemde imzaya açılmamış yapay duvar tanıtım dosyası hazırlanmış ve böyle bir inşaat yapılabilmesi yönünde DSM (Doğa Sporları Merkezi)’nin duvarı örnek gösterilerek çalışma başlatılmıştır. Bu dosyanın 1997 yılına ait olduğu bilinmektedir.

Bu dönemin faaliyetleri arasında her ne kadar kayak, temel ve gelişim kampları çoğunlukla açılmış görülüyorsa da,  İl Temsilcisi Mustafa BOZKURT’ un emniyet gereçleri talebi de olmuştur. Ancak il temsilciliği faaliyet programında yer alan bazı faaliyetler de tasarruf  tedbirleri nedeni ile yapılamayacağı belirtilerek geri çevrilmiştir.

Öte yandan Latif  Osman ÇIKIGİL  adına başlatılan anma tırmanış programları yapılmıştır.

Bu dönemde Mustafa.BOZKURT ‘un yanında yer alan faaliyetlere katılan sporcuların bir kısmı üniversitedendir. Bu tarih de üniversitede dağcılık birimi faaliyetleri başka bir grup tarafından yürütülmektedir.

Dönemin faaliyet programları arasında mayıs ile kasım ayları arasında Uludağ’da bilinen yürüyüş yolları ile piknik alanlarında yürüyüşler ve piknik faaliyetleri yapıldığı görülmektedir. Faaliyetlerin tamamına yakını Uludağ’dan aşağıya yürüyüş şeklinde gerçekleşmiştir.

Mustafa BOZKURT ’un il temsilciliği yaptığı ,Temmuz 1995 tarihinde eskiden bu yana dağcılık camiasında yer alan Ertuğrul DEMİRTAŞ ’ın Niğde’de Dağcılık Federasyonu’nca yapılacak Kaya Tırmanışı 1 Eğitim Kampı’na (Kaya Temel Eğitimi) gönderilme yazısı vardır. Ertuğrul DEMİRTAŞ bu eğitime Demirtaş Spor Kulübü sporcusu  kimliği ile katılmayı talep etmiştir. 1996 yılında ise Ertuğrul DEMİRTAŞ ve Korkut.GÜVEN Kaya Tırmanışı 2.Eğitim Kapına (Yaz Gelişim Eğitimi) katılmaları yönündeki yazı il temsilciliğince federasyona  gönderilmiştir.

Yine Olcayto GÜLEÇ de 1995 yılı Ağustos ayında yapılan Kaçkar Dağı’nda ki Kar Buz Tırmanışı 1.Eğitim Kampı’na (Kış temel Eğitimi) gönderilme yazısı yazılan sporculardandır.

Bu yıllarda Uludağ’daki kayıp olaylarına önlem olması açısından 5442 sayılı il adresi kanununun verdiği yetkiye dayanarak valiliğin dağ faaliyetleri yapacak her kişi yada kurumun gençlik ve spor il müdürlüğüne bilgi vermesi yönünde valilik emri çıkartılmıştır.

Bu dönem sporcularının kondisyon geliştirme amacı ile kapalı yüzme havuzundan ve atletizm pistinden yararlanma talepleri olmuş, il müdürü tarafından bu talep reddedilmiştir.

Bu dönemde Sait SAKA ’nın sporu ve sporcuları bilmeyen Mustafa BOZKURT ’a en büyük desteği verdiği ve il temsilcisi yardımcısı gibi çalıştığı bilinmektedir. Hatta bu dönemde şehir dışında yapılan faaliyetlerde Sait SAKA ’nın il temsilcisi olarak tanındığı da bilinmektedir.

1991 – 1999 yılları arasında  yedi adet il müdürü değişince ve bu müdürlerin en fazla bir yıl görev yapması söz konusu olunca eski dağcılık il temsilcisi spor şube müdürü Özcan ALBUZ bu dönemde çoğu zaman il müdürlüğünü vekaleten yürütmüştür.

Dağcılık Federasyonu’nun 07.08.1996 tarihli Kaçkar Dağı yaz tırmanışına Bursa’dan katılmak isteyen Ertuğrul DEMİRTAŞ “Teknik seviyesi yeterli olmadığından kabul edilmemiştir.” ibaresi ile bu faaliyete katılamamıştır.

Dağcılık il temsilciliğinin en faal sporcularından Sait SAKA 1996 yılı Aralık ayında Kayseri’de yapılan tur kayağı eğitim kampına katılmış ve sonraki yıllarda özellikle tur kayağı konusunda dağcılık il temsilciliği bünyesinde faaliyetler yapılmıştır. 

 

AKIN BOZKURT, HÜSEYİN YILMAZ ve ARKADAŞLARI İLE AHMET KÖSE ve ARKADAŞLARI ( 1993-1997 SERDAR İNCE, TANJU YÜZEN, TUNCEL v.s.  )

 Amatör arkeolog olan Akın BOZKURT ile Ahmet KÖSE ilk kez 1987 yılında Softobağan Deresi ada mevkiinde tanışmışlardır. Daha sonra Akın Bozkurt Hüseyin YILMAZ ve Ahmet KÖSE 1993 yılında ikinci kez görüşmüşler ve bu tarihten itibaren çok yakın arkadaş olmuşlardır. Bu gruba kısa bir süre sonra Arif YILMAZ katılmıştır.

1993 yılında Ahmet KÖSE, Akın BOZKURT, Hüseyin YILMAZ ve birkaç arkadaşı ile Tonga Grubu’nun temellerini atmışlardır. Bu yıla kadar Ahmet KÖSE Uludağ orman alanlarının patikalarını çok az bilmekte , Akın BOZKURT ise gerek oduncu Arif, gerekse Remzo nedeniyle patika uzmanıdır. Ahmet KÖSE’nin oluşturduğu diğer grup ise yeğeni Ramazan KÖSE , Bekir ŞİRİN , İsmail İSLAM, Neşat ERDOĞAN, Serdar İNCE ve birkaç arkadaşı şeklinde oluşmuştur.

1993 yılında itibaren  Uludağ’a giden Bekir ŞİRİN  1996 yılında Ahmet KÖSE ’yle dağcılık eğitimlerine başlamıştır. Çobankaya’da ve Elvan Kaya’da, Delikli Kaya’da Ahmet KÖSE’ nin tırmanışlarında bulunmuştur. Özellikle kış tırmanışlarını Ahmet KÖSE rehberliğinde Bursa Kronik içinde yapmıştır. Faaliyetleri arasında 1999 sonbaharında resmi olarak Ahmet KÖSE ’nin eğitmenlik yaptığı kursta belgesini almıştır. Halen Yıldırım Dağcılıkta ve ferdi faaliyetlerde küçük dereceli tırmanışlar yapmaya devam etmektedir.

1997 yılından itibaren bu grubu geliştirmeye çalışan Ahmet KÖSE; Serdar İNCE, Tanju YÜZEN, Tuncel KUNDAKÇILAR ve diğer bir çok kişiyi bu gruba katmış ve Ahmet KÖSE grubun Uludağ’ın bilinen tüm yürüyüş patikalarını öğrenmesi ve Bursa’da bir treeking grubunun oluşmasını sağlamaya yönlendirmiştir. Ahmet KÖSE’ nin bu amacının nedeni yüzyıllardır bilinen ve kullanılan Uludağ yürüyüş yollarının Uludağ’ı bilmeyen, dağcılığı bilmeyen insanlara dağcılık adı altında yürüyüşler yaptırılıp haksız kazanç elde edilmesine engel olmaktır.

Ahmet KÖSE, oluşturduğu bu iki grubun birini yürüyüş ve kamçılık grubunu , diğerini ise dağcılık grubu olarak yetiştirmeyi hedeflemiştir. Bu sebeple; her iki grup zaman zaman aynı etkinlikte bulunmuştur. Ancak; her iki grubunda grup önderi Ahmet KÖSE ’dir. Ancak; Akın BOZKURT’un bulunduğu grupta rehber odur. Ahmet KÖSE; ortalık bazı işgüzarlara kalmasın diye yağmurda dahi dağa gitmeyen Akın BOZKURT ‘u Uludağ rehberi şeklinde lanse eder ve yıllar sonra amacı gerçekleşir. Başka hesabı olanlar da turizm işine resmen başlarlar.Aslında KÖSE turizme karşı değildir.Sadece dağcılık adı altında  turizm yapılıp, insanların kandırılmasına karşıdır. Kaldı ki o ekipten  Ertuğrul DEMİRTAŞ ’ın akrabası olan Yesrib Turizm’le çalışmasını bizzat  kendi  sağlamıştır..

Sonuçta; 1995-1999 yıllarında Ahmet KÖSE ; Akın BOZKURT ile Uludağ’ı daha yakından tanımıştır. Kendi oluşturduğu yürüyüş ve kampçılık faaliyetleriyle, Bursa Kronik adını alan ve zaman zaman  70 kişiye kadar ulaşan dağcılık grubu ile faaliyetlerini yürütmektedir.

            Ahmet KÖSE bu dönemde daha sonradan adı Tonga olan yürüyüş grubunun dışında ikinci bir grup oluşturmuş Bursa Kronik adı ile bilinen bu grubu dağcılık hedeflerine yönlendirmiştir. Ancak Bursa Kronik’e ağırlık vermiş, yürüyüş amacında olanları Akın BOZKURT ‘un çevresinde toplamıştır.

            Serdar İNCE Hacettepe’de Ahmet KÖSE ’nin öğrencileriyle arkadaşlığına müteakip Bursa’ya yerleştiğinde Ahmet KÖSE tarafından, Akın BOZKURT ’la tanıştırılan ilk kişidir. Bakacak Kayalıkları’nın alt bölümünde bulunan ve eskiden Nurcular Pınarı olarak bilinen kayalığa piknik yapmak için gelindiğinde grubun rehberliğini yapan Akın BOZKURT ’un bazen patikayı şaşırması nedeniyle tongaya düştük şeklindeki yaklaşımından dolayı bu kayalıkların adı Tonga Kayalıkları, Akın BOZKURT ve Serdar İNCE ’nin bulunduğu bu grubun adı da Serdar İnce tarafından Tonga Grubu olarak konulmuştur.

            Ahmet KÖSE ’nin , Akın BOZKURT aracılığıyla Bursa’daki dağ yürüyüşleri ve kampçıları organize etme çabası neticesinde oluşan bu grup, amaç olarak dağlarda gezmek ve kamp yapmak çabasındadır. Öte yandan , Ahmet KÖSE bir dağcı grubu oluşturma çabasını da Bursa Kronik Grubu’yla gerçekleştirmiştir. Bursa Kronik ekibinin bir kısmı bu yıllarda şehir dışındaki davetlere katılmış, Antalya’ya , Manisa’ya, şenliklere iştirak etmişlerdir. Bu dönemde Dışkaya Dağları da bu gruba tanıtılmış ve grubun bu bölgede tırmanışlar yapması sağlanmıştır. 

___________________________________________________________________________

 

( 1998 – 2000 ) TONGA DOĞAYÜRÜYÜŞÇÜLERİ GRUBU

            1999 yılında Hüseyin YILMAZ ‘ın teşviki, desteği ve ısrarı nedeni ile ikinci kez Dağcılık İl Temsilciliğine aday olan Ahmet KÖSE 1999 yılı sonbaharından itibaren yeni görevi nedeni ile Akın BOZKURT ‘tan faaliyet anlamında uzaklaşmış ancak grubun geliştirilmesi için destek vermeye devam etmiştir. Sonradan bu grubun içinden Turgut DOĞAN Tonga Doğa Sporları Derneği adı ile bu grubu bir doğa sporları kulübü şekline çevirmiştir.

            Daha sonraki yıllarda bu grup Turgut DOĞAN başkanlığında dernek olup çok nitelikli doğa sporları faaliyetleri ve aktivitelerine imza atmıştır.

___________________________________________________________________________

 

1996-1999  BURSA KRONİK DAĞCILAR BİRLİĞİ 

             Liseli yıllarda izcilik faaliyetlerine katılmış olan İsmail İSLAM daha sonra GSİM bünyesinde dağcılık faaliyeti adı altında faaliyetlerde bulunan arkadaşları nedeniyle dağcılıkla tanışmıştır. Kendisi yürüyüş ve kampçılık yapmakta olup, yaptığı bu işe o yıllarda hobi dağcılığı demektedir. Yine  o yıllarda ip veya kazmalar ile emniyet alıp tırmanışlar yapan ya da bilinen yüksek irtifa dağlarına tırmanan sporculara profesyonel dağcı denmektedir. Bu dönem İl Temsilcisi Ahmet AYDIN dönemidir. 1996 yılında Ahmet KÖSE’ yi tanıyan İsmail İSLAM  malzeme problemi nedeniyle kampçılık gereçlerinin olmadığı sıkıntılı bir dönem yaşamıştır. Battaniyeden tulum yaparlar, 15 kg. çadırla dağa giderler ve başka hiç bir malzemeye sahip değildirler.

            Bursa Kronik ekibi 1999 Gölcük Depreminde gönüllü olarak görev almış ve  ekip başkanlığını Ahmet KÖSE yapmıştır.

            İsmail İSLAM’a göre dağcılık camiasında kişisel çekişmeler çok yoğundur. Neden böyle olduğu konusunda da bir yorumu yoktur. Halbuki bu düşüncesi çok eskiden beri var olan dağcılar ile kendini dağcı zannedenler arasındaki yerleşik zıt yorumlardan kaynaklanmaktadır.

            İsmail İSLAM; gerçekte dağcılık adıyla ilk kez Ahmet AYDIN ’ın İl Temsilciliği döneminde eski izci arkadaşlarının faaliyetleri ile tanışmıştır. Buradan edindiği bilgilere göre treeking, tırmanış, zirve yürüyüşü dağcılığın kollarıdır. Dolayısıyla kendisi tırmanışı benimsememiş yerine doğa sever çevreci bir kimlikle hobi olarak dağcılık yapmıştır.

            İsmail İSLAM ’ın 1991 – 1996 yılları arasında il temsilciliği bünyesinde tanıştığı, eski izci yeni dağcılar, ona göre hobi dağcısı, çevreci ve dağ severdir. Yine ona göre tırmanış yapan kişiler profesyonel dağcılardır. Yine bu dönemde dağcılıkla kendisini tanıştıran grubun ve il temsilciliğinin elle tutulur bir faaliyeti yoktur.

            1997 yılından itibaren Ahmet KÖSE’ nin önderliğinde sayısı yetmişlere varan bir arkadaş grubu oluşmuş ve  Bursa Kronik  adı  Ahmet KÖSE tarafından korunmuştur.

            Bu grup, uzun yıllar çoğunluğunun yürüyüş ve kampçılık yaptığı, bir kısmının da dağcılık yapmaya çalıştığı bir grup olarak yaşamıştır. Daha sonra bu grup üyelerinden Neşat ERDOĞAN, GSİM Spor Kulübü Dağcılık Birimi’nden birkaç sporcu ile birlikte Ahmet KÖSE’ nin teşviki ve yönlendirmesiyle Sarp Dağcılık Kulübü’nü kurmuştur. Ancak kulüp ölü doğmuş, Neşat ERDOĞAN ’nın tavırları nedeniyle kulüp üyeleri faaliyetler yapamamıştır. Fakat Neşet ERDOĞAN sonradan dağcılık federasyonu teknik kurulunda görev almıştır. 

            Bursa Kronik o yıllarda 35 – 40 civarında  faaliyet yapan 70 civarında üyesi olan bir arkadaş grubudur. Aralarında dağcılık yapmaya çalışanlar ve  hobi dağcılığı adı altında yürüyüş ve kampçılık yapanlar zaman zaman ters düşmüşlerdir. Ancak sorunun temelinde ta 1950’lilere kadar yatan dağcılar ile  dağcılık yapmayanlar, kendini hobi dağcısı olarak nitelendirip yürüyüş ve kampçılık yapanların ya da kayakçıların zıtlaşması vardır.

            İsmail İSLAM ’a göre hayatta hiçbir yere gelememiş, şehir hayatında statü elde edememiş, egolarını tatmin etmek için bencil bazı kimseler 8 – 10 kişiyi  arkalarına taktıkların da kendilerini profesyonel dağcı gibi tanıtıp, diğerlerini de küçümseyerek davranmakta karşılaştıkların da selam dahi vermediklerini görmekte ve  buna da üzülmektedir.

            Her ne kadar farklı düşüncelere sahip insanlar olmaları nedeniyle taraflar kopuyor olsa da yine en önemli nedenlerin başında kişilerin yaş ilerledikçe  hobi alanlarına zaman ayırmama nedenleri gelmektedir. Bütün bunların dışında dağcılık camiasındaki bu çekişmeleri, aslında toplumun genelindeki çekilmelerden ayrı tutmak doğru olmaz çünkü her topluluk bir toplumun parçasıdır ve onun özelliklerini taşır.

            İsmail İSLAM; il temsilciliğinin 1999 sonbahar ve 2000 kış – ilkbahar eğitim dönemlerinde rehber olarak faaliyetlere  katılmış ve bu vesileyle  spora katkı sağlamıştır.

1997 yılında oluşan Bursa Kronik Dağcılar Birliği Uludağ Kilimli Gölde tope-rope antrenmanlar ile Çobankaya ve Bakacak  Kayalıkları’ndaki aynı nitelikteki tırmanış faaliyetlerini az sayıda kişiyle yapmaktadır. Ancak; Ahmet KÖSE bu dönemde yani; 1995’li yıllarda Gündoğdu Kayalıkları’nı keşfetmeye başlamıştır.

Ahmet KÖSE’nin oluşturduğu bu iki gruptan dağcılık grubu özellikle Uludağ plato kuzey yamaçlarında ve Koçkayalar ’da yaz ve kış eğitim faaliyetleri niteliğindeki faaliyetlerde bulunmuştur.Ahmet KÖSE dağcılık yaparken  birileri de Demirtaş Klübü dağcılık biriminden bazıları yürüyüşler yaparak biz dağcılık yapıyoruz diye insanları yanlış bilgilendirip, turizm işi yaptıklarından dolayı  Turizm Müdürü Vatan ERCAN tarafından savcılığa   şikayetçi olunmuş, ama bu durum bazı kimselerce il temsilcisi klubümüzü kapattırdı şeklinde ifade edilmiştir.

___________________________________________________________________________

 

1995-1997 ERTUĞRUL DEMİRTAŞ  DÖNEMİ  DOĞA TURİZM FAALİYETLERİ

 1995 yılından itibaren edindiği deneyimlere bağlı olarak Ertuğrul DEMİRTAŞ dağcılık faaliyetleri adı altında doğa yürüyüşleri yapıp bu yürüyüşlerde kazanç elde etmeye başlamış ve bu yönüyle Bursa ’nın ilk doğa turizmcisi sıfatını kazanmıştır. Ertuğrul DEMİRTAŞ kendi yolunu çizmiş Bursa’nın ilk doğa turizmcisi olma unvanını o günden   bu yana ticari yaşamında kullanmıştır.  Başlangıçta dağcılık adıyla yaptığı bu faaliyetleri daha sonra doğa yürüyüşleri adıyla yapmaya devam etmiştir. Demirtaş Dağcılık Birimi’nin yaptığı bazı doğa yürüyüşlerin de  sporla ilgisi olmayan doğa severlerin sayısı yüzün üzerinde olmuştur.  O günkü koşullarda bu sayıdaki gruplardan toplanan paralar  çok miktarda ve çeşitte malzeme almaya yetecek kadardır. Demirtaş Spor Kulübü’nde ücret karşılığı makbuzsuz toplanan paralarla yaptırılan yürüyüşlerde, çoğunlukla Ertuğrul DEMİRTAŞ rehberlik yapmıştır.Durumu öğrenen  dönemin Turizm  İl Müdürü Vatan ERCAN ’ın bazı turizm acentelerinin şikayeti üzerine suçüstü yakalaması ve dernek statüsün deki kulüp hakkında Emniyet Müdürlüğü Dernekler Şubesince denetlenme süreci başlatılmıştır. Sonuç olarak kulüp yönetimi dağcılık birimini kapatma kararı almıştır. Ayrıca  yapılan bu yürüyüşlerden toplanan paralardan Demirtaş Spor Kulübü’nün yöneticilerinin başlangıçta haberi olmamış ancak mali polis tarafından defterlerin incelenmesi sürecinde konudan haberdar olmuşlardır.  Daha sonra bu olay, gerçeği bilen bazıları tarafından  saptırılmış, Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü’nün kulübü kapattırdığı şekilde gerçek dışı beyanlarda bulunmuşlardır.  Yürüyüşlerden toplanan paraların asıl amacı kulübe malzeme almak olmuştur ancak, hiç biri kulüp üyesi olmayan dağcılar satın aldıkları bu malzemeleri kulübe demirbaş kaydetmemişlerdir. Daha sonra dört ayrı gruba ayrılan ve yalnızca dört yıl bir arada bulunan bu kulüp adına faaliyette bulunan kişilerden BUDAK kurucuları tüm malzemeyi kişisel malzeme olarak kabul edip  yeni kulüplerine taşımışlardır.

Korkut GÜVEN ’e göre bu malzemeler her ne kadar kulüp adına yapılan yürüyüşlerden toplanan paralarla elde edilmiş olsa da ; “Çoğunluk sporcu BUDAK adı altında spora devam edeceğinden malzemeler yeni kurulan bu kulübe aittir.” mantığı ile kulübün malzemelerini  BUDAK’ a taşımıştır.          

Ancak Nazif MAKAS’ ın başında bulunduğu grup, Ertuğrul DEMİRTAŞ, Mustafa  İŞCAN bu görüşe hiçbir zaman katılmamış tam tersine kendi iradeleri dışında haksız yere bu malzemelere bir anlamda el konulduğunu düşünmüşlerdir . Bu yüzden taraflar sonraki yıllarda birlikte faaliyet düzenlememişlerdir. Diğer yandan kulübün yöneticileri durumu öğrendiklerinde yasal başvuru yapmak istemişseler de ne kadar malzeme olduğu, ne zaman alındığı, kime verildiği, nerede saklandığı bilinmediğinden kulüp adına toplanan paralarla alınmış olsa da demirbaş listesine girmediğinden hatta kulüp yöneticileri bu durumu bilmediklerinden bu haksız tavır  karşısında kulüp yönetimi hukuki yollara başvuramamıştır. Bu yüzden  Nazif MAKAS ve ekibi, Mustafa İŞCAN ve birkaç arkadaşı ile  Ömer KALKANLI ve Özgür TAŞKIN  bu olayda haksızlığa uğradıkları gerekçesiyle BUDAK kurucuları ve üyeleriyle mesafeli olmayı tercih etmişler ve hatta gıyaplarında  çok ağır eleştirilerde  bulunmuşlardır.    

            1990’lı yıllardan itibaren Bursa’nın yoğun bir göç alması nedeni ile  bir çok genç insan yeni geldikleri bu ilde  sosyal bir ortam bulmak adına yükselen değer olan doğa turizmi faaliyetlerine ilgi duymuş ve hiç tanımadıkları bilmedikleri çevrelere girerek ücret karşılığı da olsa gerçekte yüzyıllardır kullanılan patikalarda yürütülerek bilmedikleri bir spor dalı olan dağcılığı yaptıklarını zannederek bu yeni çevrelere katılmışlardır.

 

_________________________________________________________________________

 

1996-2001 EKİPSAR GRUBU ( ARAMA KURTARMA VE SPOR ARAŞTIRMA REHBERLİK EKİBİ) FALİYETLERİ

             EKİPSAR ‘ın 1996 yılında dağılma sürecinden önce ekip üyeleri dağcılık yapabilmek dağlarda olabilmek adına sponsorlar bulabilme çabalarına girmişler ve 1996 yılında  CAT ayakkabı firması sponsorluğunda muhtelif illerimizdeki önemli dağlara tırmanışlar yapmışlardır. Bu dağların bulunduğu yerlere bisiklet ile gitmişlerdir. Aynı yıl içinde CAMEL sigara firması ile sponsorluk sözleşmesi yapmışlar ancak bu sözleşme gereği yapılacak faaliyet gerçekleşmemiştir. Daha sonra Saray Bisküvileri’nin sponsorluğunda Kaçkar Dağları’na gitmişler ve sponsorluk ile ilgili ilk deneyimleri yaşamışlardır.

            Hiçbir kursa ve eğitime gitmeden arama kurtarma mağaracılık dağcılık gibi konularda faaliyetlere katılan EKİPSAR üyeleri 10.000’e yakın slayt çekimi yapmış bir çok kurum ve kuruluşu dağcılıkla tanıştırmışlardır.

            1996 yılında EKİPSAR üyeleri dağılınca Oğuz ERBAY ,  EKİPSAR adında Reklam Tanıtım Satış Destekleme Hizmetleri LTD.ŞTİ. kurmuştur. Bu şirket dağcılık, arama kurtarma,mağara araştırmaları ve yine sosyal yardım adı ile bir çok sosyal faaliyetlerde bulunmuş bir taraftan da ticari faaliyetlerini sürdürmüştür. EKİPSAR LTD.ŞTİ. 6-7 yıl sonra kapanmıştır.

 

__________________________________________________________________________

 

1997-2000 DEMİRTAŞ SPOR KULÜBÜ DAĞCILIK BİRİMİ ( HASAN ÖREN, ERTUĞRUL DEMİRTAŞ, NAZİF MAKAS, KORKUT GÜVEN, MUSTAFA  İŞCAN  )

 Hasan ÖREN tarafından birkaç liseli izciye Demirtaş Spor Kulübü adına lisans aldırılmış ve bu kulüpte ilk kez dağcılık branşı gündeme gelmiştri. Daha sonra hiçbir faaliyet yapılamamıştır. Ancak 1997 yılına gelindiğinde yine Hasan ÖREN’ in kulüp yönetimi ile olan ilişkileri neticesinde bu kulübe Nazif MAKAS, Ertuğrul DEMİRTAŞ, Korkut GÜVEN ve diğerleri katılmışlardır.  Burada başlatılan dağcılık eğitimleri adı altındaki eğitimler katılımcılardan para toplanarak yapılmıştır.  Bu paralarla alınan ekipmanlar kullanılarak yapılan eğitimlerden bazı üniversitelilerde yararlanmışlardır. Bunlardan biri olan Ömer KALKANLI , daha sonra bu kulüpten ayrılmış birkaç arkadaşıyla spor tırmanış ağırlıklı faaliyetlerine devam etmiştir.   Ancak Ömer Aladağlar ’da ciddi bir kaza geçirip iyileştikten sonra Narlıdere ’de emniyet aldığı kayanın kopması neticesinde ölmüştür

            2000 yılına gelindiğinde özellikle Korkut GÜVEN’ in ayrılıp başka bir kulüp kurmak istemesi, kulübe 1997 yılından sonra katılanlarla ayrılmaları bugünlerde de yine Nazif MAKAS’ ın da kendi  grubuyla  kulüpteki yaşananlardan duyduğu rahatsızlıklardan dolayı ayrılması, Ertuğrul DEMİRTAŞ’ ın doğa turizm  faaliyetlerine yönelmesi ve kulübün Turizm İl Müdürü tarafından ticari mahiyette doğa turları düzenleniyor olmasıyla alakalı dernekler masasının teftişine konu olması birimin üyelerinin tümüyle dağılması 50 yıllık kulüpte sonradan gelen ve birkaç yıldır faaliyet yapan dağcıların kulübün adına bir nevi yolsuzluk iddiaları ile anılır olması hatta Ertuğrul DEMİRTAŞ’ ın bu sebeple yargılanmış olması kulüp yönetiminin  bu branşı kapatmasına neden olmuştur.

            Daha sonraki yıllarda Korkut GÜVEN, BUDAK Kulübü başkanlığından istifa edince yeni başkan ve yöneticiler Nazif MAKAS ve ekibine iyi niyet ziyareti yapıp buzları eritmiştirler.

            1997 döneminde Uludağ’da  yürüyüşler yapan Mustafa İŞCAN daha sonra 1997 yılından itibaren Demirtaş Spor Kulübü Dağcılık biriminde diğerleri ile beraber kulüp içi eğitimlere katılmıştır.

            Mustafa İŞCAN Demirtaş Spor Kulübü adına faaliyetler yapan  Ertuğrul DEMİRTAŞ, Nazif MAKAS ve Korkut GÜVEN  grup arkadaşları ile bu kulüpten ayrıldığında tek başına bu kulüpte kalmış, diğerleri ile birlikte hareket etmemiştir. Bir süre sonrada kulüp yönetimi dağcılık birimini kapatınca uzun süre ferdi yürüyüş, kamp faaliyetleri yapmış daha sonrada Çelebi Mehmet Gençlik ve Spor Kulübünde dağcılık branşında faaliyetlere devam etmiştir.

            Mustafa İŞCAN ’a göre Demirtaş Spor Kulübü Dağcılık Birimi’nin dağılmasının nedeni İl Temsilcisi’dir. Ancak gerek dağcılık birimi başkanı Korkut GÜVEN gerekse eğitmenlerden Nazif MAKAS ve yine dağcılık biriminin rehberlerinden Ertuğrul DEMİRTAŞ ’a göre bu iddia tümü ile yanlış ve asılsızdır. İl temsilciliği makamının mevcut mevzuata göre böyle bir yetkisi ve yaptırımı zaten olanaksızdır.    

            Yıllar sonra Mustafa İŞCAN hariç Demirtaş Spor Kulübü adına faaliyet yapan hiçbir sporcu kulübe bonservis parası ödememiştir. Çünkü hiç biri bu kulübün üyesi değildir. Zaten herkesin her zaman spor müdürlüğünden lisans çıkarma olanağı olduğu halde bu kulübün dağcılık birimi belirli faaliyetlerde ücret ödeyenlere lisans çıkartan bir anlayışa da sahiptir.      

            1987 yılında yani Hasan ÖREN’ in Demirtaş Spor Kulübü’nde bir şekilde başlattığı dağcılık branşında 10 yıl sonra kulübe katılan Nazif MAKAS, Korkut GÜVEN ve bazı arkadaşları özellikle 1998 -  1999 yıllarında para karşılığı dağcılık adı altında yaptırdıkları doğa yürüyüşlerinden elde edilen gelirlerle alınan malzemeleri Korkut GÜVEN ve birkaç arkadaşı kendilerine mal etmiş hem Nazif MAKAS ve arkadaşlarından hem de Ertuğrul DEMİRTAŞ ve Mustafa İŞCAN ve arkadaşlarından kaçırmışlar, herkesin hakkı olan bu malzemeleri  BUDAK ( Bursa Dağcılık ve Doğa Sporları İhtisas) Kulübü’nde sonradan kendilerine katılan ve geçmişe ait hiçbir bilgiye sahip olmayan kulüp  üyeleriyle  kullanmaya devam etmişlerdir. Karşılıklı iddialar ve sövgüler o gün bugündür taraflar arasında  küslük ve zıtlaşmayla devam etmektedir.

            Demirtaş Spor Kulübü’nün ve bilehare Ertuğrul DEMİRTAŞ’ ın kanunlara aykırı olarak para karşılığı bu yürüyüş faaliyetleri seyahat acentası sahibi TURSAB bölge başkanının dikkatini çekmiş işte bundan sonra söz konusu olayla ilgisi olanlar ya yargılanmış ya da  zaten üyesi bile olmadıkları Demirtaş Spor Kulübü’nden fiilen ayrılmışlardır.

            Yıllar sonra 1997 – 2000 yıllarında Korkut GÜVEN, Nazif MAKAS ve bazı arkadaşlarının Hasan ÖREN  ve birkaç arkadaşınca  Demirtaş Spor Kulübü dağcılık bölümüne davet edilmesi süresinde öncelikle malzeme ihtiyacını gidermek için doğa yürüyüşleri yaptırılıp toplanan paralarla malzeme alınmasının nedeni  bir anlamda ihtiyaçların  giderilmesine katkı sağlamıştır.

            Nazif MAKAS ve Korkut GÜVEN ile birkaç arkadaşı izcilikten arkadaşları olan Hasan ÖREN’in kulübü Demirtaş Spor Kulübü’nde 1997 yılında faaliyetleri canlandırmak adına ilk kez bu kulüb adına faaliyetlere başlamışlardır. Ancak 1997 – 2000 yılları arasında bir iki kişi dışında bu kulübün üyesi hiçbir sporcu yoktur. Bu kulübe yürüyüş faaliyetleri amacıyla gelenlerden toplanan paralarla malzemeler alınması ve bu malzemelerin sonradan paylaşma sorunu ortaya çıkması  Nazif MAKAS ve Korkut GÜVEN’ in arasını açmıştır.   

            1997 yılında Ertuğrul DEMİRTAŞ’ ın ve Hasan ÖREN’ in kişisel çabaları ile Demirtaş Spor Kulüb’ünde dağcılık faaliyetleri başladığında Korkut GÜVEN, Nazif MAKAS ve gurubu ile ilk kez bu yıl Demirtaş Spor Kulübü dağcılık birimi sorumlusu olarak spor faaliyetlerine devam etmişlerdir.

            Ertuğrul DEMİRTAŞ ’in Kulüp adını kullanarak yaptırdığı yürüyüşlerden toplanan paralarla aldığı iki adet iple ilk kez bu kulüpte  antrenman düzeyinde üstten emniyetli tırmanışlar yapan birkaç kişilik sporcu grubu oluşmuştur.

2001 yılında ise Yıldırım Belediye Spor Başkanı Cemil YILDIRIR ’ın daveti ile bu kulüpte dağcılık birimi kurup başkanlığına başlamıştır.

            Bu dönemde yapılmaya çalışılan birkaç eğitimle nitelik olarak dağcılık federasyonu eğitimlerinin çok altında temel eğitim düzeyinde eğitimler yaptırıldığı ve bunun da nedeninin malzeme azlığı olduğu söylenmektedir. Bu eğitimler daha ziyade yürüyüş ve çadırlı kamp niteliğinde eğitimlerdir.

            Bununla birlikte bu birkaç yıl Demirtaş Spor Kulübü’nde Korkut GÜVEN kazma krampon tekniklerini Volfram Maden binalarında hafta sonuna sığdırdığı kamplarla  yapmaya çalışmışlardır.

            Demirtaş Spor Kulübü’nün her ne kadar dağcılık faaliyetleri söylenmiş olsa da dağcılık adına Uludağ’da yaptıkları ilk ve tek şey 2000 yılı itibari ile  bir  tek sporcularının Küçük Zirve Diyagonal rotası tırmanışı yaptığı bilinmektedir.

            Öte yandan aynı tarihlerde ilk temsilciliği faaliyetlerine katılan ve yalnızca sekiz günlük dağcılık geçmişi olan 15-20 kursiyer dağcı, Diagonel rotadan Küçük Zirveye tırmanmaktaydılar. 

            Demirtaş Spor Kulübü ilk defa 1999 yılı sonbaharında dağcılık federasyonu eğitim yönetmeliği icabı yürüyüş ve kampçılıktan ibaret olan dağcılık temel eğitimi adı altında bir eğitim vermiş ve bu eğitimde Korkut GÜVEN, Nazif MAKAS görev almıştır. 

            Demirtaş Spor Kulübü’nde Mustafa İŞCAN hariç hiçbir dağcı kalmamıştır. Bir kısmı BUDAK ’ı kurmuş, bir kısmı Yıldırım  Dağcılık Kulübü’ne katılmış, diğer bir kısmı üniversite bünyesinde devam etmiş ve Ertuğrul DEMİRTAŞ ’ta ticari faaliyetlerini kendi adına sürdürmüştür.  Dağcılıktan önce sosyal faaliyetlerde bulunmayan evinden işine işinden evine düzenli bir hayatı olduğu bilinen Korkut GÜVEN spor denilince rekabet ve kazanmayı anlayan bir görüşe sahiptir. Halbuki dağcılık da ne yarış vardır ne de zirve başarısı. Sonuçta dağcılık temelde entelektüel bir alan olan Alpinizmden doğmuş bir spordur. Korkut GÜVEN’ in dağcılığı bir liderlik sporu, rekabet sporu olarak görme anlayışı ve bu anlayışla oluşturmak istediği grup BUDAK Kulübü olmuştur. Bir çok deneyimli dağcıya göre bu sporu tanımlayan  sıfatlar dağcılıkta yoktur. Aksine dağcılık bir özgürlük sporu, ekip sporu, paylaşım sporudur şeklinde düşünceye sahiplerdir. 

        __________________________________________________________________________

 1997-1999 B.T.B.M. BÖLGE DAĞCILIK AJANLIĞININ DAĞCILIK ESKİ AJANININ GRUBU YAPTIĞI FAALİYETLER ( SAİT SAKA İRANLILAR GRUBU -BAZI DSİ’LER - BURSA KAYAK ANTRÖNÖRLERİ DERNEĞİ – G.S.İ.M. SPOR KULÜBÜ – OĞUZ KANBİR )  

 

            Kendisi dağcı olmayan Oğuz KANBİR memur olarak çalıştığı kurumun yani GSİM nin spor kulübü başkanlığını 1997-1999 yıllarında yapmıştır. Bu dönemde bu kulüp ile kayak hakemleri derneği birlikte Uludağ’a çok sayıda doğa yürüyüşleri geçekleştirmişlerdir.

Ayrıca 1995 – 1998 yılları arasında GSİM ’nin klüp döneminde Bursa’da yapılan kamplarında öğretmenlik yapmıştır.

            Özellikle 1995 – 1998 yıllarında dağcılık faaliyeti adıyla kayak evi binasına gelip burada kalıp kayak yapmışlardır.

            GSİM Spor Kulübü 1997 yılında kurulduğundan yürüyüşlere katılacak olanlar Bursa Ulucami önünde toplanır buradan Uludağ’a teleferikle çıkılır. Bazen de yürüyerek çıkılıp yürüyerek inilirmiş.        

            Dağcılık branşında GSİM spor kulübünün onbeşe yakın sporcusu vardır. Bu sporcuların sözcüsü Sait SAKA’dır. Çok kısa varlık gösteren bu kulübün kapatılmasına sebep olayların başlangıcın da bu branşın kulüpteki  sporcuları vardır.

            Bu kulübün Uludağ dışında herhangi bir faaliyeti olmamıştır. Ancak bu kulübün birkaç sporcusu Federasyon eğitimlerine gönderilmiştir.

            Bu kulüp Yeşil Dağcılık Kulübü’nden sonra dağcılık branşında tescilli Bursa’nın ikinci kulübüdür.

            Bu kulübün en önemli faaliyetlerinden biri 30 Ekim 1997 yılında  Buttim binasından bir ip boyu iniş gösterisidir. Bu inişi Olcayto GÜLEÇ yapmıştır. İnilecek parkur bir ip boyudur. Ancak Bursa’da böyle bir ip bulunamamış, bu yüzden bu inişte kullanılan ip Dağcılık Federasyonu’ndan temin edilmiştir.

Oğuz KANBİR kulübün faaliyet yaptığı toplam 3 yıllık sürecin tamamına yakınında başkanlık yapmıştır. Ancak dönemin il müdürü kulübe sıcak bakmıyordur. Ve kulübün kapanma süreci  başlamıştır. Bu süreçte kulübün yönetimine dağcılar geçmiş kulüp başkanı Sait SAKA olmuştur. Ancak kulüp çalışmalarını bu grup çok da iyi götürememiştir. Bu nedenle 1999’un sonlarında bu kulüp kapatılmıştır.

            Bu kulüp dağcılık birimi Latif Osman ÇIKIGİL anma tırmanışı adı altında yürüyüşler yapmış bu kulübün dışında aynı tarihte Bursa’da üç ayrı grup daha aynı adla faaliyette bulunmuştur. Oğuz KANBİR in başkanlığında Bursa’nın ikinci tescilli dağcılık kulübü olmak dışında, ilk kez bir kulübe Bursa’da topluca bir malzeme alımı yapılmıştır.

            Oğuz KANBİR ’den sonra bu kulübün herhangi bir resmi faaliyeti veya bilinen önemli bir faaliyeti olmamıştır. Aynı dönemde 1999’un sonbaharından önce bir yıl kadar Nizamettin EROL il temsilciliği yapmıştır. EROL’un dağcılıkla ilgisi memleketi olan Rize’nin dağları ile tanınıyor olmasıdır.

            Demirtaş Spor Kulübü Dağcılık Birimi üyelerinin kendilerinden önce kurulan GSİM Spor Kulübü Dağcılık Birimi üyeleri ile yoğun bir çekişmesi vardı. Bu durum özellikle Sait SAKA ile Korkut GÜVEN arasında çok açık şekilde görülüyordur.Oğuz KANBİR ‘e göre bu çekişmenin nedenleri arasında dağcıların özgür ruhlu olmaları yatmaktadır. Bu kulübün yaptığı yürüyüşlerde kayak hakemleri derneğinden eski dağcılardan Gazi KADOGEN rehberlik yapmıştır.

            Kulüp kurulduğundan itibaren kayak hakemleri ile birlikte faaliyet yaptığından dağcılık biriminde de yazları yürüyüş ve kampçılık kışları kayak yapıldığından özellikle bu kulübün dağcılık faaliyetleri Faruk SÜKAN ’nın tur kayağı eğitimleri dahilinde gerçekleşmiştir.

            İl temsilcisi Mustafa BOZKURT döneminde federasyonun tur kayağı kurulunda yer alan Sait SAKA Uludağ’ın kayak olanaklarından yararlanmayı önermiş, bu yıllarda Uludağ’da il temsilciliği faaliyetleri arasında ezici bir çoğunlukla kayak evi tesislerinden yararlanarak kayak faaliyetleri yapılmıştır. Böylece Sait SAKA ’nın çabası ile Uludağ kayak evinden ilk defa dağcılar kayak yapma gerekçesi ile yararlanmıştır. Bu yıllarda dağcılık adına yapılan en yoğun iş Uludağ kamplarıdır.

            Sait SAKA Türkiye de bir ilki gerçekleştirmiş resmi faaliyet adı altında Uludağ Küçük Zirve yürüyüşünde Alaattin KARACAN ’ın nikah şahitliğinde Kirazlı Belediye Başkanı’nın kıydığı nikah ile evlenmiştir. Bu faaliyet Sait SAKA’ nın dağcılığı tanıtma çabasının temsili olmuştur.

 

 1999-2000 G.S.İ.M. SPOR KULÜBÜ SAİT SAKA ( MUSTAFA AYDEMİR )

Mustafa AYDEMİR, 2000 yılında kapatılan GSİM spor kulübü dağcılık biriminin başkanı Sait SAKA ’nın bu yıl içinde yetiştirdiği sporculardandır. 2003 yılında kurulan Sarp Dağcılık Kulübü’nün üyesi olmuş daha sonra ise merkezi İzmir’de bulunan Zirve Dağcılık Kulübü’nün Bursa Temsilcisi olmuştur.

 1997-1998 G.S.İ.M. DAĞCILIK İL TEMSİLCİSİ NİZAMETTİN EROL DÖNEMİ 

                        Mustafa BOZKURT ’un 1997 yılında istifasına müteakip Uzay Pastahanesi ortağı Rizeli Nizamettin EROL GSİM  İl Temsilcisi olur. Bu tarihte GSİM Gençlik Spor Kulübü Dağcılık Birimi de kurulmuştur. Böylece Mustafa BOZKURT döneminde Sait SAKA ve arkadaşları aynı zamanda il temsilciliği faaliyetlerini de yürütmeye devam etmişler. Sait SAKA ve arkadaşları bir taraftan il temsilciliği adına Nizamettin EROL başkanlığında birkaç Uludağ yürüyüşü yaparken diğer taraftan tur kayağı faaliyetlerine devam etmiştirler.        

 

1999 – 2000 G.S.İ.M. DAĞCILIK İL TEMSİLCİSİ  (II. AHMET KÖSE DÖNEMİ  AHMET KÖSE, AZİZ DOĞAN, CUMHUR KANTARCI DÖNEMİ BAŞLANGICI OLAN SONBAHARA KADAR OLAN SÜREÇ  )

            2000 yılı ilkbaharında Ahmet KÖSE Aziz DOĞAN ’la  Uludağ Kadıyayla’da karşılaşır. Dağcılığın sorunları üzerine fikir alış verişinde bulunan ikili dağcılık eğitimlerinin gerekliliğine karar verir. Cumhur KANTARCI Dumlupınar Üniversitesi’nden lisanslı dağcıdır. Bu tarihte yardımcı eğitmendir. Kısa bir süre önce 911 Arama Kurtarma Derneği’ne katılmış Dernek Başkanı Aziz DOĞAN ’a dağcılık eğitimi verebileceğini belirtmiştir.

            İkili 2000 yılı sonbaharında dağcı Cumhur KANTARCI ’nın eğitmenliğinde GSİM çatısı altında Dağcılık Temel Eğitimi Düzeyinde birlikte eğitim vermeye başlamışlardır.

1999 yılında ikinci kez il temsilcisi olan Ahmet KÖSE; İsmail İSLAM, Ömer DEVECİ, Neşat ERDOĞAN, Bekir ŞİRİN, Evrim SIRMALI ve diğer 5-10 kişiyi düzenli dağcılık eğitimlerinden geçirmek niyetiyle Hüseyin YILMAZ ’ın sponsorluğunda faaliyetlere göndermiştir. İl Temsilcisinin her gruba eşit mesafede olması gereği AHMET KÖSE Bursa Kronik Dağcılar Birliği’ne de uzak durmuştur. Daha sonra, bu grup; grup dışından birkaç kişiyle birlikte bir araya gelmiş ve Sarp Dağcılık Kulübü adıyla altı ay kadar aktif faaliyette bulunmuş, Neşat ERDOĞAN’ın ilgisizliği nedeniyle dağılmıştır.  Ahmet KÖSE’nin ikinci kez il temsilcisi olması sürecine kadar eski bölge ajanı Özcan ALBUZ gerek il müdürlüğündeki muhasebe müdürü statüsü gereği, gerekse eski il temsilcisi olması nedeniyle bu tarihe kadar yapılan il temsilciliği faaliyetlerinde sporcu olarak faaliyetlere katılmıştır. Bu dönemden sonra bu faaliyetlerde sporcu veya idareci olarak adı geçmemektedir.

Bu dönemde  yani 1999’da   Bursa’da lisanslı   sporcu sayısı  yalnızca   34’tür. 2006 Ağustos sonunda ise  sayı  2250’dir.  Faal sayı ise ferdi  490,  klüp  üyesi sadece 60’dır. 4 kulüp  vardır.

2000 yılına gelindiğinde Ahmet KÖSE  artık yalnızca dağcılık faaliyetlerine yönelmiş ve bizzat kendisi Ahmet Bülent ÜÇOK , Sait SAKA , Songül SONAL, Korkut  GÜVEN, Nazif MAKAS, Bülent KALE vb… nasıl,hangi yetkiyle ve hangi şartlarda eğitmenlik yapıyorlarsa   o şartlarda eğitmenlik  ve eğitim faaliyetleri yapmıştır.

1999 yılı sonbaharında başlayan ikinci Ahmet KÖSE dönemi BİRİNCİ YAZ TEMEL EĞİTİMİ ’ne Bekir ŞİRİN , Ömer DEVECİ, Serdar İNCE, Ahmet YILMAZ’ la vs…. 10 kadar kişi katılmış ve bu eğitim informal bir süreçte gerçekleşmiştir.

2000 yılı kış temel eğitimi ise aynı formatta aynı gruba Uludağ’da muhtelif mevkilerde verilmiştir. Aynı yıl , bahar ayında üçüncü kez temel eğitim düzeyinde faaliyet tarzında eğitim yapılmış bu eğitime Bursa Dağcılık Derneği sponsor olmuş faaliyet Dışkaya Dağı Kızancık Hisarı kayalıklarında gerçekleştirilmiştir.

2000 yılı bahar ayında Ahmet KÖSE ile 911 Arama Kurtarma Dernek Başkanı Aziz DOĞAN kendi gruplarıyla tesadüfen Kadıyayla’da mola sırasında karşılaşmışlar ve karşılıklı beraber olma niyetlerini ortaya koymuşlardır. Yine bu günlerde Ahmet KÖSE, Hamza ÇELİK ve Korkut GÜVEN ile birkaç arkadaşının Ender Çay Bahçesi’ndeki toplantıda ısrarla bir klüp olması gerektiğini bunun Budak adıyla faaliyet yapması gerektiğini söylemiştir. Ancak bu kişiler il temsilciliği makamına hep muhalif olmuşlardır.

GSİM de ise 12 çift pert olmuş yerli bot , 2 adet çadır (üçgen pazarcı brandasından çürümüş çadır), 5 adet kazma ( biri kırık saplı inşaatçı kazmasından küçükçe)  dışında hiçbir demir başa kayıtlı malzeme yoktur. Zaten bu ekipmanlar Ahmet KOSE ’nin birinci dönem il temsilciliğinde de vardır. Ancak; 6 adet anorak, 1991-1993 yılı arasında emanet alanlar tarafından bir şekilde iade edilmemiştir.

1999-2000 yıllarında  birkaç perlon, bir statik ip, 12 adet karabin dışında Ahmet KÖSE’nin herhangi bir  kişisel malzemesi kalmamıştır. Çünkü; kazması ve kramponunu, hatta; ayakkabılarını yine çokça karabin vs….ekipmanı 1993 – 1995 yıllarında bazılarını satarak, bazılarını hediye ederek dağıtmıştır. Çünkü ; artık o, spor idarecisi, rekreasyon lideridir. Sonuçta; performans sporcusu kimliğine 1990 yılında son vermiştir. Hatta: kendisini o günden beri sporcu değil spor idarecisi , 2000 yılından itibaren de  spor kuramcısı, spor felsefecisi kimliğini uygun görmektedir.

1997 yılında kurulan 1999 yılında kapanan GSİM spor kulübüne ait 2 adet yarım ip, 3 adet Salewa çadır, 6 adet mat, ve 6 adet tulum 2001  yılının Mayıs ayına kadar yani yaklaşık İki  sene haksız yere Sait Saka ve arkadaşları  tarafından kullanıldıktan sonra GSİM ye 2001 senesi Baharında  teslim edilmiştir. İşte bu ortamda, Cumhur KANTARCI çok önemli bir görev yüklenmiştir.

Neticede: Ahmet KÖSE ’nin dağcılık ile ilgisi bir anlamda 1999 sonbaharından, 2003 sonbaharına kadar GSİM il temsilciliği tarihçesi içinde, , 2003 yılı sonbaharından itibaren ise  on birinci dönemden yani: DATO tarihçesi içinde dağcılık ile ilgisi anlatılabilir. Hayatının toplam 4 yılı dağlarda geçen KÖSE bu yıla kadar yaklaşık 500 defa  Uludağ zirve defterini imzalamış, 1000 den çok defa  Uludağ’a çıkmıştır.

             Gençlik Spor İl Müdürlüğü’nde 2001 yılından önce demirbaş listelerinde ip görülmemiştir. Ancak bazı faaliyetlerde dağcılık federasyonundan ip getirtildiği ve bunların öğrencilere gösterildiği bilinmektedir.

            1999 yılında Ahmet KÖSE GSİM’ nin demirbaşında kayıtlı malzeme olarak verilmek istenen şeyler şunlardır;

- 6 adet Bursa Kayhan’da demirciler çarşısında imal edilmiş inşaatçı kazmasının küçük boyutlusu kazma. 2 ‘sinin sapı kırık.

- 2 adet pazarcı çadırı brandasından imal edilmiş üçgen demir iskeletli kumaşı çürümüş çadır.

-  12 adet tamamı çürümüş parçalanmış miadı dolmuş yeşil kundura marka dağ ayakkabısı ;

adı geçen bu malzemeler demirbaş olarak Ahmet KÖSE tarafından kabul edilmemiş ve GSİM görevlilerince çöpe atılmak üzere ayrılmıştır.

            1999 yılının sonlarında  GSİM spor kulübü dağcılık birimi kapatılmıştır. Bu durumda kulübün demirbaşında kayıtlı malzemeler mevzuat gereği GSİM ‘ne teslim edilmesi gerektiği halde 2001 yılının Mayıs ayına kadar teslim edilmemiştir. Bu malzemeler şunlardır.

            - 3 adet Salewa çadır

            - 6 adet Salewa Kuş tüyü uyku tulumu

            - 6 adet kırmızı renkli basit mat

            - 2 adet yarım dinamik ip

1. Özcan ALBUZ ve Ahmet Bülent ÜÇOK döneminde ayakkabılar, anoraklar, çadırlar, kazmalar..

2. Ahmet AYDIN ve Nazif MAKAS döneminde aynı malzemeler vardı. Ama anoraklar kayıptı.

3. I. Ahmet KÖSE dönemi aynı malzemeler vardı. Anoraklar geri getirilmedi.

4. 1998 Oğuz KANBİR GSİM Spor kulübü dönemi 3 adet Salewa dom çadır. 6 adet Salewa kuş tüyü uyku tulumu, 6 adet mat, 2 adet dinamik yarım ip..

2. Ahmet KÖSE dönemi  1999 sonbaharında başlamıştır.  Bu dönem yaz temel eğitimi adı altında Bekir ŞİRİN, Ömer DEVECİ, Serdar İNCE ve bir grup arkadaşı federasyon yönetmeliği çerçevesinde söz konusu eğitimi yapmışlardır.  Bu yalnızca 34 lisanslı sporcu olduğu Bursa’ da 2. Ahmet KÖSE döneminin birinci yaz temel eğitimidir.

2000’ in sonbaharına gelinildiğinde 4. yaz temel eğitimini Cumhur KANTARCI eğitmenliğinde, yine Federasyon yönetmeliği çerçevesinde uygulanmıştır.

2003 yılı sonbaharına gelinildiğinde 10. dönem yaz temel eğitimi yapılmış, ilk kez Ahmet KÖSE’ nin oluşturduğu müfredatla standart yaz eğitimi denilen eğitim, 11. dönem olarak DATO (Dağcılık ve Tırmanış Okulu) bünyesinde başlatılmıştır.

2006 yılı baharına gelinildiğinde 18. dönem standart yaz eğitimi yapılmış lisanslı sporcu sayısı 2210’ na ulaşmıştır. Kış dönemi eğitimleri ise; 2000 kış (1) , 2003  kış (2) , kış temel eğitimi düzeyinde, 2005 kış (3)  ve 2006 kış (4) , kış standart eğitimi adıyla yapılmıştır.           1997 de spor şube müdürü olarak GSİM de göreve başlayan Hamza ÇELİK özellikle Demirtaş Spor Kulübü ile GSİM Spor Kulübü arasında ki problemlerin giderilmesi için özel gayret göstermiş ancak bu gayretleri netice vermemiştir. ÇELİK ’in spor şube müdürü olarak göreve başladığında dağcılık adı ile Bursa’da yürüyüşçülük kampçılık ve piknik faaliyetleri yapılmaktaymış. 

            Ahmet KÖSE ’nin il temsilciliği yaptığı dönemde 2000 yılının sonbaharında ÇELİK İl Temsilcisi Ahmet KÖSE ’yi yanına alarak Demirtaş Spor Kulübünde yaşanan problemleri giderebilmek için bu kulübün dağcılık birim başkanı Korkut GÜVEN, onun yakın arkadaşları Oğuzhan AKTOLGA, Şahin ALTINBAŞAK ve yine İsmail EREN olmak üzere Kültür parktaki  Ender Çay Bahçesi’nde toplanılmış, Demirtaş Spor Kulübü’nde yaşanılan sorunun giderilmesi için yeni bir  kulübün kurulması gerektiğini Spor Şube Müdürü Hazma ÇELİK fikir olarak ortaya atmış, İl Temsilcisi Ahmet KÖSE ‘de  Anadolu Dağcılar Birliği deneyiminden dolayı ve yine BÜDAK ( Boğaziçi Üniversitesi Dağcılık Kulübü ) adından dolayı Bursa Dağcılık İhtisas Kulübü adı altında bir kulüp kurulmasını gerektiğini bu kulübün dağcılık branşında uzmanlaşmış kişileri barındırması gerektiğini fikir olarak belirtmiştir.

            İl Temsilcisi Ahmet KÖSE ilk kez görev aldığı 1993 yılında da Sait SAKA ve arkadaşları bölgede çalıştığı için onlarla birlikte çalışmak istemeyen Nazif MAKAS, Ertuğrul DEMİRTAŞ ve Korkut GÜVEN’le  BUFSAD’ın  ( Bursa Fotoğraf Sanatçıları Derneği ) lokalinde yukarıdaki fikrini ikinci kez dile getirmiş ancak her iki durumda da, İl Temsilcisi Ahmet KÖSE ’nin yalnızca  dağcılık yapan sporculardan oluşmuş uzman bir kulübün kurulma hayali gerçekleşmemiştir. Her ne kadar kısa adı BUDAK olsa da gerçekte kulüp kurucuları Bursa Dağcılık ve Doğa Sporları Kulübünü kurmuşlardır. Halen bu kulüp yüzme ve atlama branşında da hizmet vermektedir.      

            2000 yılının Mart ayı civarında düşen Tepe Havacılık ’a ait  uçağı bulan kişi 911 Arama Kurtarma Derneği’nden Erol UÇAR’ dır. Bu olayla ilgili 911 Arama Kurtarma Derneğine bir teşekkür yazısı verilmiştir. Ancak bu uçağın bulunması ile alakalı Korkut GÜVEN’ in birim sorumlusu olduğu Demirtaş Spor Kulübü Dağcılık mensuplarına ise 2 adet GPS ile 1 adette statik ip hediye edilmiş, ancak birkaç ay sonra Korkut GÜVEN ve arkadaşları diğer tüm malzemelerle birlikte bu malzemeleri de alıp BUDAK Kulübüne taşımışlardır. Uçağın başında Demirtaş Spordan Nazif MAKAS, Mustafa İŞÇAN, olmasına rağmen 2 adet GPS’ten birini Korkut GÜVEN kendine diğerini BUDAK Kulübüne mal etmiştir.

___________________________________________________________________

 2000-2002 BURSA DAĞCILIK DERNEĞİ  ( HÜSEYİN YILMAZ)

            Hüseyin YILMAZ 2000 yılına kadar Tonga Doğa Sporları Grubu’nun rehberi Akın BOZKURT  ile çok yoğun olarak Uludağ yürüyüşleri yapmıştır. 2000 yılına gelindiğinde İl temsilcisi Ahmet KÖSE ’nin önerisi ile 1950’lerde kapanan Bursa Dağcılık Derneği’nin yeniden hayata geçirmek adına bu isimle bir dernek kurmuş ve gerek dernek üyelerinin gerekse il temsilciliğinin faaliyetlerine bizatihi finans desteği sağlamıştır.

            Bu dernek bastırdığı broşürlerle kurulduğu yıldan itibaren kısa sürede tanınmıştır.

 DİKKAT

 1. Bu çalışma kaynak kişilerin anılarını belgeleri ile yada tanıkları ile kanıtlamaları sonucu yüz yüze yapılan görüşmelerle oluşturulmuştur.

 2. Çalışmayı yapan kurul bu çalışmada kaset kayıtları yapmıştır.

 3. Çalışmanın şimdilik en önemli eksiği fotoğrafların konulamamış olmasıdır. Bu eksikliğin ileride giderilmesi düşünülmektir.

 4. Bu çalışma 5 Nisan – 11 Eylül 2006 tarihleri arasında hazırlanmıştır.

 5. Yapılan Çalışmanın Türkiye’de bir ilk olması nedeni ile bir çok eksiğinin olması olasıdır. Bu sebeple adı geçenlerden katkı beklenmektedir.

 6. Yapılan çalışma ile ilgili farklı bilgileri olanların bu bilgilerini belgeleri ile birlikte yada tanıkları ile birlikte 11 Aralık 2006’ya kadar kurul üyelerinden herhangi birine ulaşarak bilgileri paylaşmaları rica olunur.

 7. Bu tarihçede kurulun amacı sözel birikime sahip topluluk olmak yerine yazılı birikime sahip topluluk olma adına yaşanmışları ortaya koymaktır.

 8. Tamamen objektif kriterlere göre yapılmış olan bu çalışmada hiç kimseye saygınlık kazandırma yada onurunu zedeleme hedef alınmamıştır. Ancak yaşanmış gerçekleri de ifade etmek mecburiyeti doğmuştur.

 9. Yapılan bu çalışma’nın her türlü eksiğini veya yanlışını yazım kurulu düzeltmeye hazırdır. Bu hususta belgelendirilen her konu hemen değiştirilecektir.

 KATKI SAĞLAYANLAR

         1)      AHMET AYDIN

2)      AHMET BÜLENT ÜÇOK

3)      AHMET KÖSE

4)      AKIN BOZKURT

5)      AZİZ DOĞAN

6)      BÜLENT KALE

7)      BEKİR ŞİRİN

8)      CAN YÜKSEL

9)      ENDER UZEL